1 Мојсеева — Битие

А змијата беше полукава од сите полски ѕверови што ги создаде Господ Бог. Таа ѝ рече на жената: „Навистина ли Бог рече да не јадете од ниедно дрво во градината?“

Жената ѝ рече на змијата: „Од плодовите на дрвјата во градината можеме да јадеме,

но за плодот од дрвото што е среде градината, Бог рече: ‚Не јадете од него и не допирајте го, за да не умрете.‘“

А змијата ѝ рече на жената: „Никако нема да умрете.

Бог знае дека во денот кога ќе јадете од него, ќе ви се отворат очите и ќе бидете како Бог, познавајќи го доброто и злото.“

Кога жената виде дека дрвото е добро за храна, пријатно за очите и пожелно за стекнување мудрост, зеде од неговиот плод и јадеше; му даде и на својот маж, кој беше со неа, и тој јадеше.

Тогаш им се отворија очите на двајцата и разбраа дека се голи; сошија смоквини лисја и си направија препашки.

При вечерниот ветрец го чуја гласот на Господ Бог, Кој одеше низ градината; човекот и неговата жена се сокрија од лицето на Господ Бог меѓу дрвјата во градината.

Но Господ Бог го повика човекот и му рече: „Каде си?“

Тој одговори: „Го чув Твојот глас во градината и се уплашив, зашто сум гол; затоа се сокрив.“

А Бог му рече: „Кој ти кажа дека си гол? Да не си јадел од дрвото од кое ти заповедав да не јадеш?“

Човекот рече: „Жената што ми ја даде за другарка, таа ми даде од дрвото и јадев.“

Господ Бог ѝ рече на жената: „Што е тоа што го направи?“ А жената одговори: „Змијата ме измами и јадев.“

Тогаш Господ Бог ѝ рече на змијата: „Бидејќи го направи тоа, проклета да си меѓу сиот добиток и меѓу сите полски ѕверови; по стомакот ќе се влечеш и прав ќе јадеш во сите денови на твојот живот.

Ќе поставам непријателство меѓу тебе и жената, меѓу твоето потомство и нејзиното потомство; тоа ќе ти ја рани главата, а ти ќе му ја раниш петицата.“

На жената ѝ рече: „Многу ќе ги зголемам твоите болки во бременоста; со болка ќе раѓаш деца. Твојата желба ќе биде кон твојот маж, а тој ќе владее над тебе.“

А на човекот му рече: „Бидејќи го послуша гласот на својата жена и јадеше од дрвото за кое ти заповедав: ‚Не јади од него‘, проклета да биде земјата поради тебе; со мака ќе се храниш од неа во сите денови на својот живот.

Трње и бодли ќе ти раѓа, а ти ќе јадеш полска трева.

Со пот на своето лице ќе јадеш леб, сѐ додека не се вратиш во земјата, зашто од неа си земен; ти си прав и во прав ќе се вратиш.“

Човекот ја нарече својата жена Ева, зашто таа беше мајка на сите живи.

Господ Бог им направи кожени облеки на Адам и на неговата жена и ги облече.

Господ Бог рече: „Ете, човекот стана како еден од Нас, познавајќи ги доброто и злото. И сега, за да не ја испружи својата рака, да земе и од дрвото на животот, да јаде и да живее вечно...“

Затоа Господ Бог го испрати од Едемската градина да ја обработува земјата од која беше земен.

Така го изгони Адам; а источно од Едемската градина ги постави херувимите и пламениот меч што се вртеше, за да го чуваат патот кон дрвото на животот.