1 Мојсеева — Битие

Авраам веќе беше стар и во поодминати години, а Господ го беше благословил во сѐ.

Авраам му рече на најстариот слуга во својот дом, кој управуваше со сѐ што имаше: „Стави ја, те молам, својата рака под моето бедро,

за да те заколнам во Господ, Бог на небото и Бог на земјата, дека нема да земеш жена за мојот син од ќерките на Хананците, меѓу кои живеам,

туку ќе отидеш во мојата земја, кај мојот род, и оттаму ќе земеш жена за мојот син Исак.“

Слугата го праша: „А што ако жената не сака да дојде со мене во оваа земја? Треба ли да го вратам твојот син во земјата од која си излегол?“

Авраам му рече: „Внимавај да не го вратиш мојот син таму!

Господ, Бог на небото, Кој ме зеде од домот на мојот татко и од земјата на мојот род и Кој ми рече и ми се заколна: ‚На твоето потомство ќе му ја дадам оваа земја‘, Тој ќе го испрати Својот ангел пред тебе, и оттаму ќе земеш жена за мојот син.

Ако жената не сака да дојде со тебе, ќе бидеш ослободен од оваа заклетва. Само не враќај го мојот син таму.“

Тогаш слугата ја стави раката под бедрото на својот господар Авраам и му се заколна за тоа.

Слугата зеде десет камили од камилите на својот господар и тргна, носејќи со себе од најдобрите работи на својот господар. Отиде во Арам-Нахараим, во градот на Нахор.

Ги натера камилите да клекнат надвор од градот, крај кладенецот, приквечер, во времето кога жените излегуваа да црпат вода.

И рече: „Господи, Боже на мојот господар Авраам, Те молам, дај ми денес успех и покажи му милост на мојот господар Авраам.

Еве, стојам крај изворот, а ќерките на жителите на градот излегуваат да црпат вода.

Нека биде вака: кога ќе ѝ речам на некоја девојка: ‚Спушти ја стомната, те молам, да се напијам‘, а таа ќе рече: ‚Пиј, и ќе ги напојам и твоите камили‘, нека биде таа што си ја определил за Твојот слуга Исак. По тоа ќе знам дека си покажал милост кон мојот господар.“

Уште не беше завршил да зборува, кога излезе Ревека, ќерката на Бетуел, синот на Милка, жената на Нахор, братот на Авраам. Таа ја носеше стомната на рамото.

Девојката беше многу убава, девица што не познала маж. Таа слезе до изворот, ја наполни стомната и се врати.

Слугата истрча да ја пресретне и рече: „Те молам, дај ми малку вода од својата стомна.“

Таа рече: „Пиј, господару“, и брзо ја спушти стомната на раката и му даде да пие.

Откако го напои, рече: „Ќе нацрпам вода и за твоите камили, додека не се напијат.“

Брзо ја испразни стомната во коритото, повторно истрча до кладенецот да нацрпи вода и нацрпи за сите негови камили.

Човекот молчешкум ја набљудуваше за да дознае дали Господ му дал успех на неговото патување.

Кога камилите се напија, човекот извади златна алка за нос тешка половина сикел и две златни белегзии за нејзините раце, тешки десет сикли.

И ја праша: „Чија ќерка си? Кажи ми, те молам. Има ли во домот на твојот татко место да преноќиме?“

Таа одговори: „Јас сум ќерка на Бетуел, синот на Милка, кого таа му го роди на Нахор.“

И уште рече: „Имаме многу слама и храна за добитокот, а и место за преноќување.“

Тогаш човекот се наведна и Му се поклони на Господ.

И рече: „Нека е благословен Господ, Бог на мојот господар Авраам, Кој не ја одзеде Својата милост и верност од мојот господар! Господ ме доведе по вистинскиот пат до домот на роднините на мојот господар.“

Девојката истрча и му раскажа на семејството на својата мајка што се случи.

Ревека имаше брат по име Лаван. Лаван истрча надвор кај човекот, крај изворот.

Кога ја виде обетката и белегзиите на рацете на својата сестра и кога ги чу зборовите на својата сестра Ревека: „Така ми зборуваше човекот“, отиде кај човекот, кој сѐ уште стоеше крај камилите кај изворот.

И му рече: „Влези, благословен од Господ! Зошто стоиш надвор? Јас го подготвив домот и местото за камилите.“

Човекот влезе во домот. Лаван ги растовари камилите, им даде слама и храна, и донесе вода за миење на нозете на човекот и на луѓето што беа со него.

Потоа пред него ставија храна, но тој рече: „Нема да јадам додека не ја кажам својата работа.“ Лаван рече: „Зборувај.“

Тој рече: „Јас сум слуга на Авраам.

Господ многу го благослови мојот господар, и тој стана богат. Му даде овци и говеда, сребро и злато, слуги и слугинки, камили и магариња.

Сара, жената на мојот господар, му роди син во својата старост, и нему мојот господар му даде сѐ што има.

Мојот господар ме заколна и ми рече: ‚Немој да земеш жена за мојот син од ќерките на Хананците, во чија земја живеам,

туку оди во домот на мојот татко, кај мојот род, и земи жена за мојот син.‘

Тогаш го прашав својот господар: ‚А што ако жената не сака да дојде со мене?‘

Тој ми рече: ‚Господ, пред Кого одам, ќе го испрати Својот ангел со тебе и ќе го направи твоето патување успешно. Ќе земеш жена за мојот син од мојот род и од домот на мојот татко.

Ќе бидеш ослободен од мојата заклетва ако дојдеш кај мојот род, а тие не ти ја дадат; тогаш ќе бидеш ослободен од заклетвата.‘

Кога денес дојдов кај изворот, реков: ‚Господи, Боже на мојот господар Авраам, Те молам, направи го успешно патувањето по кое одам.

Еве, стојам крај изворот. Нека девојката што ќе излезе да црпи вода и на која ќе ѝ речам: „Те молам, дај ми малку вода од својата стомна“,

а таа ќе ми одговори: „Пиј, и ќе нацрпам и за твоите камили“, нека биде жената што Господ ја определил за синот на мојот господар.‘

Уште не завршив да зборувам во своето срце, кога излезе Ревека со стомната на рамото. Таа слезе до изворот и нацрпи вода. Јас ѝ реков: ‚Те молам, дај ми да пијам.‘

Таа брзо ја спушти стомната од рамото и рече: ‚Пиј, а ќе ги напојам и твоите камили.‘ Така јас се напив, а таа ги напои и камилите.

Потоа ја прашав: ‚Чија ќерка си?‘ Таа одговори: ‚Ќерка сум на Бетуел, синот на Нахор, кого Милка му го роди.‘ Тогаш ѝ ја ставив обетката на носот и белегзиите на рацете.

Се наведнав и Му се поклонив на Господ, и Го благословив Господ, Бог на мојот господар Авраам, Кој ме водеше по вистинскиот пат да ја земам внуката на братот на мојот господар за неговиот син.

Сега, ако сакате да покажете милост и верност кон мојот господар, кажете ми; ако не, кажете ми, за да знам дали да се свртам надесно или налево.“

Лаван и Бетуел одговорија: „Ова доаѓа од Господ. Ние не можеме да ти кажеме ниту добро ниту зло.

Еве, Ревека е пред тебе; земи ја и оди, и нека му биде жена на синот на твојот господар, како што рече Господ.“

Кога слугата на Авраам ги чу нивните зборови, се поклони до земјата пред Господ.

Потоа слугата извади сребрени и златни накити и облека и ѝ ги даде на Ревека. Им даде скапи подароци и на нејзиниот брат и на нејзината мајка.

Потоа јадеа и пиеја, тој и луѓето што беа со него, и преноќија таму. Кога станаа наутро, тој рече: „Пуштете ме да се вратам кај мојот господар.“

Но нејзиниот брат и мајка ѝ рекоа: „Нека остане девојката со нас уште десетина дена; потоа нека оди.“

Тој им рече: „Не задржувајте ме, зашто Господ го направи успешно моето патување. Пуштете ме да се вратам кај мојот господар.“

Тие рекоа: „Да ја повикаме девојката и да ја прашаме.“

Ја повикаа Ревека и ја прашаа: „Ќе одиш ли со овој човек?“ Таа одговори: „Ќе одам.“

Така ја испратија својата сестра Ревека, нејзината доилка, слугата на Авраам и неговите луѓе.

Ја благословија Ревека и ѝ рекоа: „Сестро наша, да станеш мајка на илјадници и десетици илјади, и твоето потомство да ги освои портите на своите непријатели!“

Тогаш Ревека и нејзините слугинки станаа, се качија на камилите и тргнаа по човекот. Така слугата ја зеде Ревека и си замина.

А Исак се враќаше од патот кај Вир-Лахај-Рои, зашто живееше во јужниот крај.

Приквечер Исак излезе во полето да размислува. Ги крена очите и виде камили како доаѓаат.

И Ревека ги крена очите, го виде Исак и слезе од камилата.

Го праша слугата: „Кој е оној човек што оди низ полето да нѐ пречека?“ Слугата одговори: „Тоа е мојот господар.“ Тогаш таа го зеде покривалото и се покри.

Слугата му раскажа на Исак сѐ што направи.

Исак ја внесе Ревека во шаторот на својата мајка Сара. Ја зеде Ревека, и таа му стана жена; и тој ја засака. Така Исак се утеши по смртта на својата мајка.