1 Мојсеева — Битие

Тогаш Јосиф падна врз лицето на својот татко, плачеше над него и го бакнуваше.

Јосиф им заповеда на лекарите што му служеа да го балсамираат неговиот татко, и лекарите го балсамираа Израел.

За тоа беа потребни четириесет дена, зашто толку трае целосното балсамирање. Египќаните го оплакуваа седумдесет дена.

Кога завршија деновите на жалост, Јосиф им рече на луѓето од фараоновиот дом: „Ако најдов милост пред вашите очи, кажете му на фараонот:

‚Мојот татко ме заколна и рече: Ете, јас умирам. Погреби ме во гробот што си го подготвив во Хананската земја. Затоа, те молам, дозволи ми да одам и да го погребам својот татко, а потоа ќе се вратам.‘“

Фараонот рече: „Оди и погреби го својот татко, како што те заколна.“

Така Јосиф отиде да го погребе својот татко. Со него отидоа сите фараонови службеници, старешините на неговиот дом и сите старешини на Египетската земја,

како и целиот дом на Јосиф, неговите браќа и домот на неговиот татко. Само своите деца, стадата и добитокот ги оставија во Гесенската земја.

Со него отидоа и колесници и коњаници, па поворката беше многу голема.

Кога дојдоа до гумното Атад, од другата страна на Јордан, таму силно и горко плачеа. Јосиф одржа седумдневна жалост за својот татко.

Кога Хананците, жителите на земјата, ја видоа жалоста кај гумното Атад, рекоа: „Ова е голема жалост на Египќаните.“ Затоа местото од другата страна на Јордан беше наречено Авел-Мисраим.

Неговите синови му направија како што им заповеда.

Го однесоа во Хананската земја и го погребаа во пештерата на нивата Махпела, спроти Мамре, која Авраам ја купи заедно со нивата од Хетеецот Ефрон како сопствено гробно место.

Откако го погреба својот татко, Јосиф се врати во Египет, тој, неговите браќа и сите што отидоа со него да го погребат неговиот татко.

Кога браќата на Јосиф видоа дека нивниот татко умре, рекоа: „Можеби Јосиф ќе нѐ замрази и целосно ќе ни врати за сето зло што му го направивме.“

Затоа му испратија порака на Јосиф: „Пред да умре, твојот татко заповеда:

‚Вака кажете му на Јосиф: Те молам, прости им го престапот и гревот на своите браќа, зашто ти направија зло.‘ Затоа, те молиме, прости им го престапот на слугите на Бог на твојот татко.“ Кога му го кажаа тоа, Јосиф заплака.

Потоа дојдоа и неговите браќа, паднаа пред него и рекоа: „Ете, ние сме твои слуги.“

Јосиф им рече: „Не плашете се. Зар сум јас на местото на Бог?

Вие намисливте зло против мене, но Бог го намисли за добро, за да го направи она што денес се гледа: да му го спаси животот на многуброен народ.

Затоа не плашете се. Јас ќе ве хранам вас и вашите деца.“ Така ги утеши и им зборуваше благо.

Јосиф живееше во Египет, тој и домот на неговиот татко. Јосиф живееше сто и десет години.

Јосиф ги виде децата на Ефрем до третото поколение. И децата на Махир, синот на Манасија, беа родени на колената на Јосиф.

Потоа Јосиф им рече на своите браќа: „Јас умирам, но Бог сигурно ќе ве посети и ќе ве изведе од оваа земја во земјата за која им се заколна на Авраам, Исак и Јаков.“

Јосиф ги заколна Израелевите синови и рече: „Бог сигурно ќе ве посети. Тогаш изнесете ги моите коски оттука.“

Јосиф умре на возраст од сто и десет години. Го балсамираа и го положија во ковчег во Египет.