Авакум

Ќе застанам на својата стража и ќе стојам на кулата, ќе набљудувам за да разберам што ќе ми каже Тој, и што да одговорам кога ќе бидам укорен.

Ми одговори Господ и ми рече: Запиши го видението и одбележи го на плочи јасно, та оној што ќе чита, да може да го прочита;

зашто видението се однесува на определеното време; тоа зборува за свршетокот и нема да излаже; па, и ако се забави, чекај го, зашто ќе наиде и нема да забави. Иако изгледа дека доцни, ќе дојде.

И ете, гордата душа нема да се успокои, а праведникот преку верата ќе живее.

Гордиот човек, како виното, нема да се успокојува; тој ја раширува својата душа како подземјето, и ненаситен е како смртта; ги собира кај себе сите народи и ги ограбува сите племиња.

Нема ли сите тие да го земат за потсмев и да испеат иронична песна: „Тешко му на оној што без мерка се збогатува, и тоа не со свое, докога? И натрупува залози.“

Нема ли да станат наеднаш оние што ќе те измачуваат, и нема ли против тебе да се кренат грабители и ти ќе им станеш за грабеж?

Бидејќи си ограбил многу народи, и тебе ќе те ограбат сите други народи, зашто си пролеал човечка крв, зашто си ја разорил земјата, градот и сите што живеат во него.

Тешко му на оној што се лакоми кон неправедни печалби за својот дом, за да го изгради својот дом на високо и така да се запази од раката на злото.

Си смислил срам за својот дом, откако истребил многу народи, и си згрешил против својата душа.

Камењата од ѕидовите ќе повикаат и дрвените греди ќе им одговорат:

„Тешко му на оној што ѕида град над крв и гради тврдини над неправедност!“

Ете, не е ли тоа од Господ на небесните војски што народите се трудат за она што ќе го проголта огнот и племињата се измачуваат напразно?

Зашто земјата ќе се исполни со Господовата слава онака како што водите го исполнуваат морето.

Тешко му на оној што го пои својот ближен со пијалок, измешан со својата злоба, за да ја види неговата голотија!

Ти си презаситен со срам наместо со слава; пиј, пак, и ти и покажи ја својата голотија и кон тебе ќе се сврти Господовата десна рака и срамот на твојата слава.

Зашто твоето насилство врз Ливан ќе падне над тебе, зашто си истребувал уплашени животни, бидејќи си пролевал човечка крв, си ги опустошувал земјата, градот и сѐ што живее во него.

Каква корист има од резан лик, направен од уметник, од тој леан идол што учи лага, кога неговиот творец, правејќи неми идоли, ќе се надева на своето дело?

Тешко му на оној што на дрво вели - ‚стани‘ - и на нем камен - ‚разбуди се‘. Ќе научи ли тој некого на нешто? Ете, тој е опкован со злато и сребро, но здив во него нема.

Господ е во Својот свет храм: нека молчи целата земја пред Неговото лице!