Прескокни кон главната содржина

Авакум

Глава 3

  1. 1

    Молитвата на пророкот Авакум - за пеење.

  2. 2

    Господи, чув вест од Тебе и се уплашив. Господи, оживеј го Своето дело во нашите години, објави го во текот на годините, а во Својот гнев сети се на милост.

  3. 3

    Бог дојде од Теман и Светецот од планината Фаран. Неговото величие ги покри небесата, и Неговата слава ја исполни земјата.

  4. 4

    Неговиот сјај Му е како сончева светлина, а од Неговите раце излегуваат зраци, и тука е скривалиштето на Неговата сила.

  5. 5

    Пред Неговото лице оди чума, а по Неговите стапки огнена треска.

  6. 6

    Тој стана и земјата се затресе; погледа - и во трепет ги доведе народите; одамнешни планини се распаднаа, првобитните ридови се урнаа; но Неговите патишта се вечни.

  7. 7

    Натажени ги видов шаторите на Кушан; се стресоа шаторските платна на Мадијамската земја.

  8. 8

    Зар против реките, Господи, пламнал Твојот гнев? Зар против реките е Твоето негодување, или, пак, против морето е Твојот гнев - па си седнал на Своите коњи, на победничките бојни коли?

  9. 9

    Ти го извади Својот лак според клетвениот завет, даден на племињата, ја раздели земјата со реки.

  10. 10

    Кога Те видов, планините затреперија, водите навалија; бездната го пушти својот глас и нагоре ги крена своите раце.

  11. 11

    Сонцето и месечината застанаа на своето место пред блесокот на Твоите вперени стрели, пред светкањето на Твоите блескави копја.

  12. 12

    Во гнев одиш по земјата и во негодување ги газиш народите.

  13. 13

    Ти излегуваш за спасение на Твојот народ, за спасение на Својот помазаник. Ти ја поразуваш главата на безбожниот дом, оголувајќи го од петите до врвот.

  14. 14

    Со неговите копја Ти ја пронизуваш главата на неговите водачи, кога како виор се спуштаат да ме разбијат, радосни, зашто мислеа дека скришум ќе го проголтаат сиромашниот.

  15. 15

    Со Своите коњи отвори пат преку морето, преку длабините на големите води.

  16. 16

    Јас чув и мојата внатрешност затрепери, од Твојот глас затреперија и моите усни, болка почувствував во моите коски, и местото под мене трепери; а јас требаше да бидам спокоен во денот на бедата, кога ќе дојде напаѓачот против мојот народ.

  17. 17

    Макар и да не процути смоквата, а и да нема плод по лозите, макар маслината и да откаже, и нивата да не даде плод, макар и овците да не останат во трлото, па и говеда во оборите да нема,

  18. 18

    јас и тогаш ќе се радувам во Господ и ќе се веселам во Бог на моето спасение.

  19. 19

    Господ Бог е мојата сила: Тој ќе ги направи моите нозе како на елен и ќе ме поведе по моите височини.