Прескокни кон главната содржина

Евреите

Глава 4

  1. 1

    Затоа, додека уште важи ветувањето за влегување во Неговата починка, да се плашиме некој од вас да не се покаже дека не стигнал до неа.

  2. 2

    Зашто и нам ни беше објавено Евангелието, како и ним; но Зборот што го слушнаа не им користеше, бидејќи не беа соединети со оние што го слушаа со вера.

  3. 3

    А ние, кои поверувавме, влегуваме во починката, како што рече: „Така се заколнав во Својот гнев: ‚Нема да влезат во Мојата починка‘“, иако Неговите дела беа завршени уште од создавањето на светот.

  4. 4

    Зашто за седмиот ден некаде рекол вака: „И Бог се одмори во седмиот ден од сите Свои дела.“

  5. 5

    А на ова место повторно вели: „Нема да влезат во Мојата починка.“

  6. 6

    Бидејќи останува можност некои да влезат во неа, а оние на кои најнапред им беше објавено не влегоа поради непослушност,

  7. 7

    Бог повторно определува еден ден — „денес“ — зборувајќи преку Давид по толку долго време, како што беше речено порано: „Денес, ако го чуете Неговиот глас, не дозволувајте срцата да ви се закорават.“

  8. 8

    Зашто, ако Исус Навин им ја беше дал починката, Бог немаше подоцна да зборува за друг ден.

  9. 9

    И така, на Божјиот народ му останува саботна починка.

  10. 10

    Зашто оној што влегол во Божјата починка, се одморил од своите дела, како и Бог од Своите.

  11. 11

    Затоа да се потрудиме да влеземе во таа починка, за никој да не падне следејќи го истиот пример на непослушност.

  12. 12

    Зашто Божјиот Збор е жив и делотворен, поостар од секој меч со две острици; продира до разделување на душата и духот, на зглобовите и коскената срж, и ги проценува мислите и намерите на срцето.

  13. 13

    И нема создание сокриено пред Него, туку сѐ е голо и откриено пред очите на Оној пред Кого ќе дадеме сметка.

  14. 14

    И така, бидејќи имаме голем Првосвештеник – Исус, Божјиот Син, Кој помина низ небесата – цврсто да се држиме до нашата исповед.

  15. 15

    Зашто немаме Првосвештеник Кој не може да сочувствува со нашите слабости, туку Оној Кој беше искушуван во сѐ како и ние, но без грев.

  16. 16

    Затоа слободно да пристапуваме кон престолот на благодатта, за да примиме милост и да најдеме благодат кога ни е потребна помош.