Евреите

Глава 6

1
Затоа да ги оставиме почетните учења за Христос и да се стремиме кон зрелост, без повторно да поставуваме темел на покајание од мртви дела и вера во Бог,
2
на учењето за крштавања, полагање раце, воскресение на мртвите и вечен суд.
3
И тоа ќе го направиме, ако Бог дозволи.
4
Зашто оние што еднаш беа просветлени, го вкусија небесниот дар и станаа соучесници на Светиот Дух,
5
го вкусија добриот Божји Збор и силите на идниот век,
6
А потоа се одвратија, невозможно е повторно да се обноват за покајание, бидејќи за себе повторно Го распнуваат Божјиот Син и јавно Го изложуваат на срам.
7
Земјата што го впива дождот кој често паѓа врз неа и раѓа корисен род за оние што ја обработуваат, прима благослов од Бог.
8
Но ако раѓа трње и боцки, безвредна е и близу до проклетство; на крај ќе изгори.
9
Но, возљубени, иако зборуваме вака, уверени сме дека со вас е подобро и дека го имате она што го придружува спасението.
10
Зашто Бог не е неправеден да го заборави вашето дело и љубовта што ја покажавте кон Неговото име, служејќи им на светите, како што и сега им служите.
11
А сакаме секој од вас да ја покажува истата ревност и до крај да ја има целосната увереност што ја дава надежта,
12
за да не станете мрзливи, туку да се угледате на оние што преку вера и трпение ги наследуваат ветувањата.
13
Кога Бог му го даде ветувањето на Авраам, бидејќи немаше никој поголем во кого да се заколне, се заколна во Себеси,
14
велејќи: „Навистина изобилно ќе те благословам и многу ќе те умножам.“
15
И така Авраам, откако трпеливо чекаше, го доби ветувањето.
16
Луѓето се колнат во оној што е поголем од нив, а заклетвата им служи како потврда и става крај на секоја расправија.
17
Затоа Бог, сакајќи уште појасно да им ја покаже на наследниците на ветувањето непроменливоста на Својата намера, ја потврди со заклетва,
18
и преку две непроменливи нешта, во кои е невозможно Бог да излаже, ние што прибегнавме кај Него да имаме силна утеха и цврсто да се држиме за надежта што ни е поставена.
19
Таа надеж ја имаме како сигурно и цврсто сидро на душата, кое навлегува зад завесата,
20
каде што Исус влезе како претходник за нас, откако стана Првосвештеник довека според редот на Мелхиседек.