Исаија

Пророштво за Вавилон, што го виде Исаија, синот на Амоц.

Кренете знаме на гола планина! Повикајте ги гласно, замавнете со раката за да влезат низ портите на благородниците.

„Јас им заповедав на оние што ги одвоив за Себе; ги повикав Своите силни воини да го извршат Мојот гнев — оние што се радуваат на Моето величие.“

Се слуша врева по планините како од голем народ! Се слуша бучава од царства и собрани народи! Господ над војските ја собира војската за битка.

Доаѓаат од далечна земја, од крајот на небесата — Господ и оружјето на Неговиот гнев — за да ја опустошат целата земја.

Лелекајте, зашто Господовиот ден е близу! Ќе дојде како пропаст од Семоќниот.

Затоа сите раце ќе ослабат и секое човечко срце ќе се стопи од страв.

Ќе ги обземе ужас; болки и маки ќе ги фатат, ќе се превиваат како жена што се породува. Зачудено ќе се гледаат еден со друг, а лицата ќе им пламтат од страв.

Ете, доаѓа Господовиот ден — суров, исполнет со гнев и жестока лутина — за да ја претвори земјата во пустелија и да ги истреби грешниците од неа.

Зашто небесните ѕвезди и нивните соѕвездија нема да ја даваат својата светлина; сонцето ќе се затемни уште при изгревањето, а месечината нема да свети.

„Ќе го казнам светот за неговото зло и безбожните за нивното беззаконие. Ќе ѝ ставам крај на гордоста на надмените и ќе ја понижам надменоста на насилниците.

Ќе направам човек да биде поредок од чисто злато, а човечко суштество поретко од офирско злато.

Затоа ќе ги потресам небесата и земјата ќе се помести од своето место поради гневот на Господ над војските, во денот на Неговата жестока лутина.“

Како прогонета газела и како стадо што нема кој да го собере, секој ќе се врати кај својот народ и секој ќе бега во својата земја.

Кој ќе биде најден, ќе биде прободен; кој ќе биде фатен, ќе падне од меч.

Нивните деца ќе бидат разбиени пред нивните очи, домовите ќе им бидат ограбени, а жените силувани.

„Ете, ги кревам против нив Медијците, кои не го ценат среброто и не се радуваат на златото.

Нивните лакови ќе ги соборуваат младичите; нема да се сожалат на плодот на утробата и нивното око нема да ги поштеди децата.“

Вавилон, украсот на царствата и гордоста на халдејската слава, ќе стане како Содом и Гомор кога Бог ги разурна.

Никогаш повеќе нема да биде населен, ниту некој ќе живее таму од поколение во поколение. Арапин нема да поставува шатор таму, ниту пастири ќе ги одмораат стадата.

Таму ќе лежат пустински ѕверови, а куќите ќе се наполнат со диви суштества; таму ќе живеат ноеви и диви кози ќе скокаат.

Чакали ќе завиваат во неговите дворци, а диви животни во раскошните палати. Неговото време е близу и неговите денови нема да се продолжат.