Исаија

Испратете јагниња како данок до владетелот на земјата, од Села преку пустината, до гората на ќерката Сионска.

Како птици што бегаат, како растурено гнездо, така ќе бидат моавските ќерки кај премините на Арнон.

„Дај совет, донеси праведна одлука! Направи ја својата сенка среде пладне темна како ноќ. Сокриј ги прогонетите и не предавај го бегалецот.

Нека живеат кај тебе Моите прогонети; Моаве, биди им засолниште од уништувачот.“ Зашто угнетувачот ќе исчезне, пустошењето ќе престане и оној што ја гази земјата ќе го снема.

Тогаш престолот ќе биде утврден со милост, и на него верно ќе седи во Давидовиот шатор Оној што суди, ја бара правдата и брзо ја спроведува праведноста.

Слушнавме за гордоста на Моав — многу е горделив! За неговата надменост, гордост и гнев; но неговото фалење е празно.

Затоа Моав ќе лелека за Моав; сите ќе лелекаат. Ќе тагуваат по колачите од суво грозје на Кир-Харесет, сосема скршени.

Зашто полињата на Хешбон овенаа, како и лозата на Сивма. Владетелите на народите ги уништија нејзините најдобри прачки; тие стигнуваа до Јазер и се ширеа во пустината, а нејзините гранки се протегаа и го преминуваа морето.

Затоа ќе плачам за лозата на Сивма како што се плаче за Јазер. Со своите солзи ќе ве натопам, Хешбоне и Елеале, зашто над вашите летни плодови и жетвата замолкна радосниот извик.

Радоста и веселбата исчезнаа од плодните полиња; во лозјата повеќе нема песни ниту радосни извици. Никој повеќе не гази грозје во пресите; Јас го прекинав жетвениот восклик.

Затоа мојата внатрешност трепери за Моав како струните на харфа, а моето срце за Кир-Херес.

И кога Моав ќе се појави на височината и ќе се измори од молење, ќе влезе во своето светилиште да се моли, но ништо нема да постигне.

Ова е зборот што Господ одамна го изговори за Моав.

А сега Господ вели: „За три години, точно како што наемник ги брои годините, славата на Моав ќе биде понижена со сето негово големо мноштво, а остатокот ќе биде многу мал и слаб.“