Исаија

Пророштво за Дамаск: „Ете, Дамаск повеќе нема да биде град, туку ќе стане куп урнатини.

Градовите на Ароер ќе бидат напуштени; ќе станат пасишта за стадата, кои ќе лежат таму без никој да ги плаши.

Ќе исчезне тврдината од Ефрем и царската власт од Дамаск. Остатокот од Арам ќе ја доживее истата судбина како славата на синовите Израелеви“, вели Господ над војските.

Во тој ден славата на Јаков ќе ослабне и неговото дебело тело ќе ослабе.

Ќе биде како жетвар што го собира исправеното жито и со раката ги жнее класовите, како кога се собираат класови во долината Рефаим.

Но ќе остане нешто како при берење маслинки: две или три маслинки на самиот врв, четири или пет на плодните гранки“, вели Господ, Бог на Израел.

Во тој ден човекот ќе погледне кон својот Создател и неговите очи ќе се свртат кон Светиот на Израел.

Повеќе нема да гледа кон жртвениците, дело на неговите раце, ниту кон она што го направиле неговите прсти — ашерите и сончевите столбови.

Во тој ден неговите утврдени градови ќе бидат како напуштени места во шумите и по ридовите, што некогаш беа оставени пред синовите Израелеви; земјата ќе стане пустелија.

Зашто го заборави Бог на своето спасение и не се сети на Карпата, својата тврдина. Затоа садиш прекрасни насади и засадуваш туѓи лозови прачки.

Во денот кога ги садиш, правиш да растат, и уште наутро твоето семе цвета; но жетвата ќе исчезне во денот на несреќата и неизлечливата болка.

Тешко! Се слуша врева од многу народи, кои бучат како морето; татнеж од племиња, кои татнат како силни води!

Народите татнат како многу води, но Тој ќе ги укори и тие ќе побегнат далеку. Ќе бидат гонети како планинска плева пред ветер и како прав што виорот го носи.

Навечер — ете ужас! А пред да осамне, веќе ги нема. Таков е делот на оние што нѐ ограбуваат и судбината на оние што нѐ пленуваат.