Прескокни кон главната содржина

Исаија

Глава 26

  1. 1

    Во тој ден во земјата Јудина ќе се пее оваа песна: „Имаме силен град; спасението Бог го постави како ѕидови и бедеми.

  2. 2

    Отворете ги портите за да влезе праведниот народ што ја чува верноста.

  3. 3

    Оној чиј ум е цврсто насочен кон Тебе ќе го чуваш во совршен мир, зашто се надева на Тебе.

  4. 4

    Надевајте се на Господ засекогаш, зашто Господ е вечна Карпа.

  5. 5

    Тој ги понижи оние што живееја на височина; возвишениот град го собори, го спушти до земјата и го фрли во прав.

  6. 6

    Нозете ќе го газат — нозете на сиромавите и чекорите на бедните.

  7. 7

    Патот на праведниот е рамен; Ти, Праведен, ја израмнуваш патеката на праведниот.

  8. 8

    Господи, и додека одиме по патот на Твоите судови, Тебе Те чекаме; нашата душа копнее по Твоето име и по споменот за Тебе.

  9. 9

    Мојата душа копнее по Тебе во ноќта; мојот дух во мене ревносно Те бара. Зашто кога Твоите судови се извршуваат на земјата, жителите на светот се учат на праведност.

  10. 10

    И да му се покаже милост на безбожниот, тој нема да се научи на праведност; во земја на чесност ќе постапува неправедно и нема да го види Господовото величие.

  11. 11

    Господи, Твојата рака е крената, но тие не ја гледаат. Ќе ја видат Твојата ревност за народот и ќе се засрамат; огнот наменет за Твоите непријатели ќе ги проголта.

  12. 12

    Господи, Ти ќе ни дадеш мир, зашто и сите наши дела Ти ги изврши за нас.

  13. 13

    Господи, Боже наш, други господари владееја над нас освен Тебе, но само Твоето име ќе го спомнуваме.

  14. 14

    Тие се мртви и нема да оживеат; сенките нема да станат. Затоа ги казни, ги уништи и го избриша секој спомен за нив.

  15. 15

    Го умножи народот, Господи, го умножи народот и се прослави; ги прошири сите граници на земјата.

  16. 16

    Господи, во неволја Те бараа; тивко излеваа молитва кога Твојата казна беше врз нив.

  17. 17

    Како бремена жена што се приближува до породување се превива и вика од болките, такви бевме и ние пред Тебе, Господи.

  18. 18

    Зачнавме, се мачевме, но како да родивме ветер. Не донесовме спасение на земјата и жителите на светот не паднаа.

  19. 19

    Твоите мртви ќе оживеат; нивните тела ќе станат. Разбудете се и воскликнете од радост, вие што живеете во правта! Зашто Твојата роса е како роса на светлина, а земјата ќе ги предаде мртвите.

  20. 20

    Оди, народе Мој, влези во своите соби и затвори ги вратите зад себе. Скриј се за кратко, додека не помине гневот.

  21. 21

    Зашто ете, Господ излегува од Своето место за да го казни беззаконието на жителите на земјата. Земјата ќе ја открие пролеаната крв и повеќе нема да ги покрива своите убиени.