Исаија

Во четиринаесеттата година од владеењето на царот Езекија, Санхерив, царот на Асирија, тргна против сите утврдени градови на Јуда и ги освои.

Асирскиот цар го испрати Рав-Шаке од Лахиш во Ерусалим кај царот Езекија со голема војска. Тој застана кај водоводот на Горното Езеро, на патот кон полето на белачот.

Кај него излегоа Елијаким, синот на Хилкија, кој управуваше со царскиот дом, Шевна, писарот, и Јоах, синот на Асаф, летописецот.

Рав-Шаке им рече: „Кажете му на Езекија: ‚Вака вели големиот цар, царот на Асирија: На што се потпираш со толкава доверба?

Мислиш ли дека само со празни зборови можеш да имаш совет и сила за војна? На кого се надеваш, па се побуни против мене?

Ете, се потпираш на Египет, на таа скршена трска што му ја прободува дланката на секој што ќе се потпре на неа. Таков е фараонот, царот на Египет, за сите што се надеваат на него.

А ако ми кажеш: „Ние се надеваме на Господ, нашиот Бог“, зар не е Тој Оној Чии височини и жртвеници Езекија ги отстрани, велејќи им на Јуда и Ерусалим: „Само пред овој жртвеник поклонувајте се“?

А сега, направи договор со асирскиот цар! Ќе ти дадам две илјади коњи, ако можеш да најдеш доволно јавачи за нив.

Како тогаш ќе одбиеш и еден од најмалите заповедници на асирскиот цар, кога се потпираш на Египет за бојни коли и коњаници?

И зар без Господ дојдов против оваа земја за да ја уништам? Господ ми рече: „Тргни против оваа земја и уништи ја!“‘“

Тогаш Елијаким, Шевна и Јоах му рекоа на Рав-Шаке: „Те молиме, зборувај им на своите слуги на арамејски, зашто го разбираме. Не зборувај ни на јудејски пред народот што е на ѕидот.“

Но Рав-Шаке рече: „Зар асирскиот цар ме испрати само кај вас и кај вашиот цар за да ги кажам овие зборови? Зар не и кај луѓето што седат на ѕидот, кои заедно со вас ќе мораат да го јадат сопствениот измет и да ја пијат сопствената мокрача?“

Потоа Рав-Шаке застана и извика силно на јудејски: „Слушнете ги зборовите на големиот цар, царот на Асирија!

Вака вели царот: ‚Не дозволувајте Езекија да ве измами, зашто тој не може да ве избави.

И не дозволувајте Езекија да ве уверува да се надевате на Господ, велејќи: „Господ сигурно ќе нѐ избави; овој град нема да биде предаден во рацете на асирскиот цар.“

Не слушајте го Езекија! Зашто вака вели царот на Асирија: „Склучете мир со мене и излезете кај мене. Тогаш секој ќе јаде од својата лоза и од својата смоква и ќе пие вода од својот бунар,

додека не дојдам и не ве одведам во земја како вашата — земја на жито и младо вино, земја на леб и лозја.“

Не дозволувајте Езекија да ве заведува со зборовите: „Господ ќе нѐ избави.“ Зар некој од боговите на народите ја избави својата земја од раката на асирскиот цар?

Каде се боговите на Хамат и Арпад? Каде се боговите на Сефарваим? Зар тие ја избавија Самарија од мојата рака?

Кој од сите богови на овие земји ја избави својата земја од мојата рака, па Господ да го избави Ерусалим од мојата рака?“‘“

Но народот молчеше и не му одговори ни збор, зашто царот беше заповедал: „Не одговарајте му!“

Тогаш Елијаким, синот на Хилкија, кој управуваше со царскиот дом, Шевна, писарот, и Јоах, синот на Асаф, летописецот, дојдоа кај Езекија со раскинати облеки и му ги пренесоа зборовите на Рав-Шаке.