Прескокни кон главната содржина

Исаија

Глава 37

  1. 1

    Кога царот Езекија го слушна тоа, ја раскина својата облека, се облече во вреќиште и отиде во Господовиот дом.

  2. 2

    Ги испрати Елијаким, кој управуваше со царскиот дом, Шевна, писарот, и старешините меѓу свештениците, облечени во вреќиште, кај пророкот Исаија, синот на Амоц.

  3. 3

    Тие му рекоа: „Вака вели Езекија: ‚Овој ден е ден на неволја, укор и срам. Децата стигнаа до породување, но нема сила да се родат.

  4. 4

    Можеби Господ, твојот Бог, ќе ги чуе зборовите на Рав-Шаке, кого асирскиот цар го испрати да Му се потсмева на живиот Бог, и Господ, твојот Бог, ќе го казни за зборовите што ги чу. Затоа помоли се за остатокот што сѐ уште е жив.‘“

  5. 5

    Слугите на царот Езекија дојдоа кај Исаија.

  6. 6

    Исаија им рече: „Вака кажете му на вашиот цар: ‚Вака вели Господ: Не плаши се од зборовите што ги чу, со кои слугите на асирскиот цар хулеа против Мене.

  7. 7

    Ете, ќе ставам дух во него; ќе чуе вест и ќе се врати во својата земја, а таму ќе направам да падне од меч.‘“

  8. 8

    Рав-Шаке се врати и го најде асирскиот цар како војува против Ливна, зашто чу дека заминал од Лахиш.

  9. 9

    Тогаш асирскиот цар чу за Тирхака, царот на Куш: „Излезе да војува против тебе.“ Кога го чу тоа, повторно испрати гласници кај Езекија со порака:

  10. 10

    „Вака кажете му на Езекија, царот на Јуда: ‚Нека не те измами твојот Бог, на Кого се надеваш, велејќи: „Ерусалим нема да биде предаден во рацете на асирскиот цар.“

  11. 11

    Ете, чу што им направија асирските цареви на сите земји — целосно ги уништија. Зар ти ќе се избавиш?

  12. 12

    Дали боговите на народите ги избавија оние што моите татковци ги уништија — Гозан, Харан, Рецеф и синовите на Еден што беа во Теласар?

  13. 13

    Каде е царот на Хамат, царот на Арпад, царот на Сефарваим, на Хена и Ива?‘“

  14. 14

    Езекија го зеде писмото од рацете на гласниците и го прочита. Потоа отиде во Господовиот дом и го распростре пред Господ.

  15. 15

    Езекија Му се помоли на Господ:

  16. 16

    „Господи над војските, Боже на Израел, Кој престојуваш над херувимите, само Ти си Бог над сите царства на земјата! Ти ги создаде небото и земјата.

  17. 17

    Приклони го Своето уво, Господи, и чуј! Отвори ги Своите очи, Господи, и види! Чуј ги сите зборови на Санхерив, што ги испрати за да Му се потсмева на живиот Бог.

  18. 18

    Навистина, Господи, асирските цареви ги опустошија сите земји и нивните области

  19. 19

    и ги фрлија нивните богови во оган, зашто тие не беа богови, туку дело на човечки раце — дрво и камен — затоа можеа да ги уништат.

  20. 20

    А сега, Господи, Боже наш, избави нѐ од неговата рака, за сите царства на земјата да знаат дека само Ти си Господ!“

  21. 21

    Тогаш Исаија, синот на Амоц, му испрати порака на Езекија: „Вака вели Господ, Бог на Израел: Бидејќи Ми се помоли во врска со Санхерив, царот на Асирија,

  22. 22

    ова е зборот што Господ го изговори против него: ‚Те презира и ти се потсмева девицата, ќерката Сионска; зад тебе со потсмев ја ниша главата ќерката Ерусалимска.

  23. 23

    Кого го навредуваше и хулеше? Против кого го крена својот глас и горделиво ги подигна очите? Против Светиот на Израел!

  24. 24

    Преку своите слуги Го навредуваше Господ и велеше: „Со мноштвото свои коли се искачив на врвовите на планините, во најдалечните делови на Ливан. Ги исеков неговите највисоки кедри и најубавите чемпреси; стигнав до неговите највисоки краишта, до неговата најгуста шума.

  25. 25

    Копав бунари и пиев вода; со стапалата ги пресушив сите египетски реки.“

  26. 26

    Зар не си чул? Јас одамна го определив тоа; уште во древни времиња го замислив, а сега направив да се исполни — утврдените градови да станат купишта урнатини.

  27. 27

    Нивните жители останаа без сила, се уплашија и засрамија. Станаа како полска трева, како младо зеленило, како трева на покривите што се суши пред да порасне.

  28. 28

    Но Јас знам кога седиш, кога излегуваш, кога се враќаш и како беснееш против Мене.

  29. 29

    Бидејќи беснееш против Мене и твојата надменост стигна до Моите уши, ќе ја ставам Мојата кука во твојот нос и Мојата узда во твојата уста, и ќе те вратам по истиот пат по кој дојде.‘

  30. 30

    А ова ќе ти биде знак: оваа година ќе јадете што само ќе израсне, а втората година што ќе никне од тоа; но третата година сејте и жнејте, садете лозја и јадете го нивниот плод.

  31. 31

    Остатокот од домот Јудин што ќе преживее повторно ќе пушти корен надолу и ќе донесе плод нагоре.

  32. 32

    Зашто од Ерусалим ќе излезе остаток, а од гората Сион преживеани. Ревноста на Господ над војските ќе го направи тоа.

  33. 33

    Затоа вака вели Господ за асирскиот цар: ‚Нема да влезе во овој град, ниту ќе истрела стрела кон него; нема да му пристапи со штит, ниту ќе подигне опсаден насип против него.

  34. 34

    По истиот пат по кој дојде ќе се врати и нема да влезе во овој град‘, вели Господ.

  35. 35

    ‚Ќе го заштитам овој град и ќе го спасам заради Себе и заради Мојот слуга Давид.‘“

  36. 36

    Тогаш Господов ангел излезе и уби сто осумдесет и пет илјади луѓе во асирскиот логор. Кога луѓето станаа рано наутро, ете, сите беа мртви тела.

  37. 37

    Тогаш Санхерив, царот на Асирија, замина, се врати и остана во Ниневија.

  38. 38

    Еден ден, додека се поклонуваше во храмот на својот бог Нисрох, неговите синови Адрамелех и Сарецер го убија со меч и избегаа во земјата Арарат. Наместо него се зацари неговиот син Есар-Хадон.