Исаија

Во тие денови Езекија се разболе смртно. Пророкот Исаија, синот на Амоц, дојде кај него и му рече: „Вака вели Господ: ‚Среди ги работите во својот дом, зашто ќе умреш и нема да живееш.‘“

Тогаш Езекија го сврте лицето кон ѕидот и Му се помоли на Господ:

„Те молам, Господи, сети се како одев пред Тебе во верност и со цело срце и го правев она што е добро во Твоите очи.“ И Езекија горко заплака.

Тогаш Господовиот збор дојде до Исаија:

„Оди и кажи му на Езекија: ‚Вака вели Господ, Бог на твојот татко Давид: Ја чув твојата молитва и ги видов твоите солзи. Ете, ќе додадам уште петнаесет години на твојот живот.

Ќе те избавам тебе и овој град од раката на асирскиот цар и ќе го заштитам овој град.

Ова ќе ти биде знак од Господ дека Господ ќе го исполни зборот што го кажа:

Ете, ќе направам сенката што се спушти по Ахазовите скали да се врати десет скали наназад.‘“ И сончевата сенка се врати десет скали наназад по скалите по кои веќе се беше спуштила.

Записот на Езекија, царот на Јуда, откако се разболе и оздраве од својата болест:

„Реков: ‚На средината од својот живот ќе влезам низ портите на Шеол; лишен сум од преостанатите години.‘

Реков: ‚Повеќе нема да Го гледам Господ, Господ во земјата на живите; повеќе нема да гледам човек меѓу жителите на овој свет.

Моето живеалиште е откорнато и однесено од мене како пастирски шатор. Како ткајач го свиткав својот живот, а Тој ме отсекува од разбојот. Од ден до ноќ ми ставаш крај.

До утрото се обидував да се смирам, но како лав Тој ми ги кршеше сите коски; од ден до ноќ ми ставаш крај.

Пискав како ластовица и жерав, тажев како гулаб. Очите ми се изморија гледајќи кон височините. Господи, притиснат сум — застани во моја одбрана!

Што да кажам? Тој ми зборуваше и Самиот го направи тоа. Полека ќе ги поминам сите свои години поради горчината на мојата душа.

Господи, преку овие нешта луѓето живеат и во нив е животот на мојот дух. Исцели ме и оживеј ме!

Ете, мојата голема горчина се претвори во мир. Во Својата љубов ја избави мојата душа од јамата на уништувањето, зашто сите мои гревови ги фрли зад Својот грб.

Зашто Шеол не Те слави, ниту смртта Те прославува; оние што слегуваат во јамата не се надеваат на Твојата верност.

Живиот, само живиот Те слави, како што јас Те славам денес. Таткото им ја објавува Твојата верност на своите деца.

Господ ме спаси! Затоа ќе свириме и ќе пееме во Господовиот дом во сите денови на нашиот живот.‘“

А Исаија беше рекол: „Нека земат колач од смокви и нека го стават врз чирот, и тој ќе оздрави.“

Езекија праша: „Кој ќе биде знакот дека повторно ќе отидам во Господовиот дом?“