Исаија

Кој е Овој што доаѓа од Едом, од Боцра во облека обоена црвено? Кој е Овој, величествен во Својата облека, Кој чекори во полнотата на Својата сила? „Јас сум Оној што зборува во праведност и имам сила да спасам.“

Зошто Твојата облека е црвена и Твоите алишта како на човек што гази грозје во преса?

„Сам ја газев пресата и од народите немаше никој со Мене. Ги газев во Својот гнев и ги погазив во Својата лутина; нивната крв ја испрска Мојата облека и ги извалкав сите Свои алишта.

Зашто денот на одмаздата беше во Моето срце и дојде годината на Моето откупување.

Погледнав, но немаше кој да помогне; се зачудив што немаше кој да поддржи. Тогаш Мојата рака Ми донесе спасение и Мојата лутина Ме поддржа.

Во Својот гнев ги погазив народите, ги опив со Својата лутина и ја излеав нивната крв на земјата.“

Ќе ја спомнувам Господовата милост и Господовите дела достојни за пофалба, сѐ што Господ направи за нас, и големата добрина кон домот Израелев што им ја покажа според Своето сожалување и според изобилството на Својата милост.

Тој рече: „Навистина, тие се Мој народ, синови што нема да постапуваат неверно.“ И им стана Спасител.

Во сите нивни неволји и Тој страдаше, а ангелот на Неговото присуство ги спаси. Во Својата љубов и сожалување Тој ги откупи; ги крена и ги носеше во сите древни денови.

Но тие се побунија и го ожалостија Неговиот Свет Дух. Затоа им стана непријател и Самиот војуваше против нив.

Тогаш Неговиот народ се сети на древните денови, на Мојсеј: „Каде е Оној што ги изведе од морето со пастирите на Своето стадо? Каде е Оној што го стави Својот Свет Дух меѓу нив,

Кој ја водеше Својата славна рака покрај десницата на Мојсеј, Кој ги раздели водите пред нив за да Си создаде вечно име,

Кој ги водеше низ длабочините како коњ низ рамнина, без да се сопнат?

Како добиток што слегува во долина, Господовиот Дух им даде одмор.“ Така го водеше Својот народ за да Си создадеш славно име.

Погледни од небото и види од Своето свето и славно живеалиште! Каде се Твојата ревност и Твојата сила? Каде се Твојата длабока љубов и Твојата милост кон нас?

Зашто Ти си наш Татко. И Авраам да не нѐ познава и Израел да не нѐ признава, Ти, Господи, си наш Татко; Твоето име отсекогаш е наш Откупител.

Зошто, Господи, дозволуваш да скршнуваме од Твоите патишта и нашите срца да станат нечувствителни кон стравопочитта пред Тебе? Врати се заради Своите слуги, заради племињата на Твоето наследство.

Само кратко време Твојот свет народ го поседуваше своето наследство; нашите непријатели го изгазија Твоето светилиште.

Станавме како народ над кој никогаш не си владеел, како луѓе што никогаш не биле наречени со Твоето име.