Јаков

Браќа мои, немојте многумина од вас да стануваат учители, зашто знаете дека ќе бидеме построго судени.

Зашто сите ние грешиме на разни начини. Ако некој не греши во зборовите, тој е совршен човек, способен да го заузда и целото свое тело.

Ако им ставаме узди во устите на коњите за да ни се покоруваат, тогаш управуваме и со целото нивно тело.

Ете, и бродовите, иако се толку големи и ги носат силни ветрови, со многу мало кормило се управуваат онаму каде што сака кормиларот.

Така и јазикот е мал орган од телото, но се фали со големи работи. Ете, колку мал оган запалува голема шума!

И јазикот е оган, цел свет на неправда. Тој е меѓу нашите телесни членови и го осквернува целото тело; го запалува целиот тек на животот, а самиот е запален од геената (вечната казна).

Зашто секој вид ѕверови и птици, лазачи и морски животни се скротуваат и биле скротувани од човечкиот род,

но јазикот никој од луѓето не може да го скроти; тој е немирно зло, полн со смртоносен отров.

Со него Го благословуваме Господ и Татко, а со него ги проколнуваме луѓето создадени според Божјиот Лик.

Од иста уста излегуваат благослов и клетва. Браќа, тоа не смее да биде така.

Може ли од ист извор да тече и слатка и горчлива вода?

Може ли, браќа мои, смоквата да роди маслинки, или лозата да роди смокви? Ниту солен извор не може да даде слатка вода.

Кој е меѓу вас мудар и разумен? Со доброто поведение нека ги покаже своите дела со мудра кротост.

Но ако во своето срце имате горчлива завист и себичност, не фалете се и не лажете против вистината.

Тоа не е мудрост што слегува одозгора, туку е земна, душевна, демонска;

зашто каде што има завист и раздор, таму владее безредие и секакво зло.

А мудроста што доаѓа одозгора, пред сѐ е чиста, потоа мирољубива, блага, послушна, полна со милост и добри плодови, непристрасна и нелицемерна.

А плодот на праведноста се сее во мир од оние што создаваат мир.