Еремија

Пашхур, синот на свештеникот Имер, кој беше главен надзорник во Господовиот дом, го слушна Еремија како ги пророкува овие зборови.

Тогаш Пашхур го удри пророкот Еремија и го стави во клада кај Горната Венијаминова Порта, која беше во Господовиот дом.

Следниот ден Пашхур го извади Еремија од кладата. Тогаш Еремија му рече: „Господ повеќе не те нарекува Пашхур, туку Магор-Мисавив — Ужас насекаде.

Зашто вака вели Господ: ‚Ете, ќе те направам ужас за тебе и за сите твои пријатели. Тие ќе паднат од мечот на своите непријатели, а ти ќе го гледаш тоа со свои очи. Цела Јуда ќе ја предадам во рацете на Навуходоносор, царот на Вавилон; тој ќе ги одведе во Вавилон и ќе ги погуби со меч.

Сето богатство на овој град, сета негова заработка, сите негови скапоцености и сите ризници на царевите на Јуда ќе ги предадам во рацете на нивните непријатели. Ќе ги ограбат, ќе ги земат и ќе ги однесат во Вавилон.

А ти, Пашхуре, и сите што живеат во твојот дом ќе одите во заробеништво. Ќе дојдеш во Вавилон, таму ќе умреш и таму ќе бидеш погребан — ти и сите твои пријатели на кои лажно им пророкуваше.‘“

Господи, ме привлече и јас дозволив да бидам привлечен; беше посилен од мене и ме совлада. Секој ден сум предмет на потсмев; сите ми се потсмеваат.

Зашто секогаш кога зборувам морам да повикувам: „Насилство и разорување!“ Така Господовиот збор ми стана причина за навреда и потсмев преку целиот ден.

Но кога ќе си речам: „Нема повеќе да Го спомнувам и нема да зборувам во Неговото име“, тогаш Неговиот збор е во моето срце како распламтен оган затворен во моите коски. Се изморувам обидувајќи се да го задржам, но не можам.

Зашто слушам како мнозина шепотат: „Ужас насекаде! Пријавете го! Да го пријавиме!“ Дури и сите мои блиски пријатели го чекаат мојот пад и велат: „Можеби ќе биде измамен, па ќе го совладаме и ќе му се одмаздиме.“

Но Господ е со мене како силен и страшен Воин. Затоа моите гонители ќе се сопнат и нема да ме совладаат. Ќе бидат многу посрамени, зашто нема да успеат; нивниот вечен срам нема да се заборави.

Господи над војските, Ти го испитуваш праведниот и ги гледаш најдлабоките мисли и срцето. Да ја видам Твојата одмазда над нив, зашто Тебе Ти го доверив својот случај.

Пејте Му на Господ! Славете Го Господ! Зашто Тој го избави животот на бедниот од раката на злосторниците.

Проклет да е денот кога се родив! Денот кога ме роди мајка ми нека не биде благословен!

Проклет да е човекот што му ја донесе веста на мојот татко: „Ти се роди машко дете!“ — и многу го израдува.

Тој човек нека биде како градовите што Господ ги разурна без да ги поштеди. Нека слуша лелек наутро и боен повик напладне,

затоа што не ме усмрти уште во утробата, за мајка ми да ми беше гроб, а нејзината утроба засекогаш да останеше бремена со мене.

Зошто излегов од утробата? За да гледам мака и жалост и моите денови да завршат во срам?