Јов

Потоа Јов ја отвори својата уста и го проколна денот на своето раѓање.

Јов проговори и рече:

„Нека исчезне денот кога се родив и ноќта кога беше речено: ‚Зачнато е машко дете!‘

Тој ден нека стане темнина; Бог од висините нека не се грижи за него и светлина нека не засветли над него.

Темнина и смртна сенка нека го земат за свој; густ облак нека се спушти над него и мракот на денот нека го исплаши.

Таа ноќ нека ја обземе густа темнина; нека не се вброи меѓу деновите на годината и нека не влезе во бројот на месеците.

Таа ноќ нека остане пуста; никаков радосен глас нека не се слуша во неа.

Нека ја проколнат оние што проколнуваат денови, оние што умеат да го разбудат Левијатан.

Нека потемнат ѕвездите на нејзиниот самрак; нека очекува светлина, но да не ја дочека, и да не ги види зраците на зората,

затоа што не ги затвори вратите на утробата што ме носеше и не ја сокри маката од моите очи.

Зошто не умрев уште при раѓањето? Зошто не издивнав кога излегов од утробата?

Зошто ме примија колената и зошто имаше гради да цицам?

Зашто сега ќе лежев спокоен, ќе спиев и ќе имав мир,

заедно со царевите и советниците на земјата, кои си обновуваа разурнати места,

или со владетелите што имаа злато и ги полнеа своите домови со сребро.

Или зошто не бев како скриен недоносен плод, како деца што никогаш не виделе светлина?

Таму безбожните престануваат да беснеат, а изморените наоѓаат одмор.

Таму заробениците заедно почиваат и повеќе не го слушаат гласот на надзорникот.

Таму се и малиот и големиот, а слугата е ослободен од својот господар.

Зошто му се дава светлина на несреќниот и живот на оние со огорчена душа,

кои ја очекуваат смртта, а таа не доаѓа, и ја бараат повеќе од скриено богатство;

кои многу се радуваат и се веселат кога ќе го најдат гробот?

Зошто му се дава живот на човек чиј пат е скриен и кого Бог го оградил од сите страни?

Зашто воздишките ми доаѓаат наместо леб, а моите офкања се излеваат како вода.

Она од што најмногу се плашев ме снајде; она од што стравував дојде врз мене.

Немам мир, немам спокој, немам одмор — дојде само неволја.“