Јов

Тогаш Јов одговори и рече:

„О, кога мојата мака би се измерила и сета моја несреќа би се ставила на вага!

Таа би била потешка од морскиот песок; затоа моите зборови се толку жестоки.

Зашто стрелите на Семоќниот се во мене, мојот дух го пие нивниот отров; Божјите ужаси се наредиле против мене.

Зар дивото магаре рика кога има трева? Зар волот мука над својата храна?

Се јаде ли безвкусна храна без сол? Има ли вкус во белката од јајце?

Мојата душа одбива да го допре тоа; ми станало како одвратна храна.

О, кога би се исполнила мојата молба и Бог би ми го дал она по што копнеам!

Кога Бог би сакал да ме скрши, да ја испружи Својата рака и да ми стави крај!

Тогаш сѐ уште би имал утеха; би се радувал и во немилосрдната болка, зашто не ги отфрлив зборовите на Светиот.

Каква сила имам за да продолжам да се надевам? Каков крај ме чека за да продолжам да трпам?

Зар мојата сила е сила на камен? Зар моето тело е од бронза?

Немам повеќе сила да си помогнам; секоја можност за избавување е далеку од мене.

На човек што изнемоштува му е потребна милост од неговиот пријател, дури и кога ја напушта стравопочитта кон Семоќниот.

Но моите браќа ме изневерија како поток, како порој што брзо поминува.

Таквите потоци се замрачуваат од мразот, а снегот се крие во нив.

Но кога ќе дојде топлината, пресушуваат; кога ќе се стопли, исчезнуваат од своето место.

Караваните скршнуваат од својот пат, навлегуваат во пустелијата и исчезнуваат.

Караваните од Тема погледнуваат кон нив, а патниците од Шева се надеваат дека ќе најдат вода.

Но се разочаруваат во својата надеж; кога ќе стигнат таму, остануваат засрамени.

Такви сте сега и вие за мене: ја видовте мојата несреќа и се исплашивте.

Зар ви реков: ‚Дајте ми нешто‘, или: ‚Од своето богатство платете откуп за мене‘?

Зар ве молев: ‚Избавете ме од раката на непријателот‘ или: ‚Откупете ме од раката на насилниците‘?

Поучете ме и ќе молчам; покажете ми во што сум згрешил.

Колку се силни искрените зборови! Но што докажува вашиот укор?

Зар мислите дека само со зборови можете да ме укорите, а зборовите на очајниот ги сметате за ветер?

Вие би фрлале ждрепка дури и за сирак и би го продале својот пријател.

Затоа, погледнете ме сега в лице; нема да ве излажам пред вашите очи.

Размислете повторно и не правете неправда; погледнете уште еднаш — мојата праведност е во прашање.

Има ли неправда на мојот јазик? Зар моето непце не може да го разликува злото?“