Прескокни кон главната содржина

Јован

Глава 20

  1. 1

    На првиот ден од седмицата, Марија Магдалена дојде на гробот рано, уште додека беше темно, и виде дека каменот е тргнат од гробот.

  2. 2

    Тогаш отрча кај Симон Петар и кај другиот ученик, кого Исус го љубеше, и им рече: „Го зеле Господ од гробот, и не знаеме каде Го положиле.“

  3. 3

    Тогаш излезе Петар и другиот ученик, и појдоа кон гробот.

  4. 4

    И двајцата трчаа заедно, но другиот ученик трчаше побргу од Петар и прв стигна до гробот.

  5. 5

    Се наведна и ги виде платната како лежат, но не влезе.

  6. 6

    По него стигна Симон Петар, влезе во гробот и ги виде платната како лежат,

  7. 7

    а крпата што Му беше на главата не лежеше со платната, туку беше свиткана одделно на едно место.

  8. 8

    Тогаш влезе и другиот ученик, кој прв дојде до гробот, и виде и поверува.

  9. 9

    Зашто уште не го знаеја Писмото дека Тој треба да воскресне од мртвите.

  10. 10

    Потоа учениците повторно се вратија дома.

  11. 11

    А Марија стоеше надвор кај гробот и плачеше. Додека плачеше, се наведна кон гробот

  12. 12

    и виде два ангела во бела облека како седат, едниот кај главата, а другиот кај нозете, каде што лежеше Исусовото тело.

  13. 13

    Тие ѝ рекоа: „Жено, зошто плачеш?“ Таа им рече: „Го зеле мојот Господ, и не знам каде Го положиле.“

  14. 14

    Штом го рече ова, се сврте и Го виде Исус како стои; но не знаеше дека е Исус.

  15. 15

    Исус ѝ рече: „Жено, зошто плачеш? Кого бараш?“ Таа, мислејќи дека е градинарот, Му рече: „Господине, ако Ти си Го однел, кажи ми каде си Го положил, и јас ќе Го земам.“

  16. 16

    Исус ѝ рече: „Марија!“ Таа се сврте и Му рече на еврејски: „Равуни“, што значи: „Учителе!“

  17. 17

    Исус ѝ рече: „Не задржувај Ме, зашто уште не сум се вознел кај Таткото; туку оди кај Моите браќа и кажи им: ‚Се вознесувам кај Мојот Татко и вашиот Татко, кај Мојот Бог и вашиот Бог.‘“

  18. 18

    Марија Магдалена дојде и им објави на учениците дека Го видела Господ и дека Тој ѝ го кажал тоа.

  19. 19

    Вечерта во истиот ден, првиот ден од седмицата, вратите на просторијата во која беа собрани учениците беа заклучени поради страв од Јудејците. Исус дојде, застана меѓу нив и им рече: „Мир вам!“

  20. 20

    Кога го рече тоа, им ги покажа Своите раце и Својата страна. Учениците се израдуваа кога Го видоа Господ.

  21. 21

    А Исус пак им рече: „Мир вам! Како што Ме прати Таткото, така и Јас ве праќам.“

  22. 22

    Кога го рече тоа, дувна врз нив и им рече: „Примете Го Светиот Дух.

  23. 23

    На кои ќе им ги простите гревовите, простени им се; на кои ќе им ги задржите, задржани им се.“

  24. 24

    А Тома, еден од дванаесетте, наречен Близнак, не беше со нив кога дојде Исус.

  25. 25

    Другите ученици му рекоа: „Го видовме Господ!“ А тој им рече: „Ако не ги видам трагите од клинците на Неговите раце, ако не го ставам својот прст во трагите од клинците и не ја ставам својата рака во Неговата страна, нема да поверувам.“

  26. 26

    Осум дена подоцна Неговите ученици повторно беа внатре, и Тома со нив. Исус дојде, иако вратите беа заклучени, застана меѓу нив и рече: „Мир вам!“

  27. 27

    Потоа му рече на Тома: „Стави го својот прст овде и види ги Моите раце; подај ја својата рака и стави ја во Мојата страна; и не биди неверен, туку верен.“

  28. 28

    Тома Му одговори: „Мој Господ и мој Бог!“

  29. 29

    Исус му рече: „Поверува затоа што Ме виде?“ Блажени се оние што не виделе, а поверувале.

  30. 30

    Исус направи и многу други знаци пред Своите ученици, кои не се запишани во оваа книга.

  31. 31

    А овие се напишани за да верувате дека Исус е Христос, Божјиот Син, и преку верата да имате живот во Неговото име.