Јован

Потоа Исус отиде на другата страна на Галилејското Море, наречено Тиверијадско.

И по Него одеше многу народ, зашто ги гледаа знаците што ги правеше над болните.

А Исус отиде во гората и таму седеше со Своите ученици.

И наближуваше јудејскиот празник Пасха.

Исус, пак, кога ги подигна очите и виде дека кон Него доаѓа многу народ, му рече на Филип: „Од каде да купиме леб, за да јадат овие?“

А тоа го рече за да го испита, зашто сам знаеше што ќе направи.

Филип Му одговори: „Ни леб за двесте денарии нема да биде доволен за секој од нив да добие по малку.“

Еден од Неговите ученици, Андреј, братот на Симон Петар, Му рече:

„Овде има едно момче со пет јачменови лебови и две риби; но што е тоа за толку многу луѓе?“

Исус рече: „Кажете им на луѓето да поседнат!“ А на тоа место имаше многу трева. Тогаш поседнаа луѓето, на број околу пет илјади.

Исус ги зеде лебовите, заблагодари и им ги раздели на оние што седеа; исто така и од рибите, колку што сакаа.

А кога се наситија, им рече на Своите ученици: „Соберете ги останатите парчиња, за да не се изгуби ништо!“

И од петте јачменови лебови собраа и наполнија дванаесет кошеви со парчиња што им преостанаа на оние што јадеа.

А луѓето, кога го видоа знакот што го направи Исус, рекоа: „Овој е навистина Пророкот, Кој требаше да дојде на светот!“

Но Исус, штом разбра дека сакаат да дојдат и да Го фатат за да Го направат цар, се оддалечи Сам во гората.

А приквечер, Неговите ученици слегоа до морето,

влегоа во чамец и тргнаа преку морето кон Капернаум. Веќе беше темно, а Исус уште не беше дошол кај нив.

Морето, пак, се разбрануваше, зашто дуваше силен ветар.

Кога отпловија околу пет до шест километри, Го видоа Исус како оди по морето и се приближува кон чамецот, па се исплашија.

Но Тој им рече: „Јас сум, не плашете се!“

Тогаш сакаа да Го примат во чамецот, и чамецот веднаш стигна до брегот кон кој одеа.

Следниот ден народот што стоеше од другата страна на морето виде дека таму немаше друг чамец освен оној еден и дека Исус не влегол со Своите ученици во чамецот, туку Неговите ученици заминале сами.

Но од Тиверијада дојдоа други чамци близу до местото каде што јадеа леб, откако Господ беше заблагодарил.

Кога народот виде дека таму ги нема ни Исус ни Неговите ученици, влегоа во чамците и дојдоа во Капернаум, барајќи Го Исус.

И, штом Го најдоа отаде морето, Му рекоа: „Учителе, кога дојде овде?“

Исус им одговори: „Вистина, вистина ви велам: Ме барате не затоа што видовте знаци, туку затоа што јадевте од лебовите и се наситивте.

Не работете за храна што се расипува, туку за храна што останува за вечен живот, која ќе ви ја даде Човечкиот Син; зашто Него Го запечати Бог Таткото.“

А тие Му рекоа: „Што да правиме, за да извршуваме Божји дела?“

Исус им одговори: „Божјото дело е ова: да верувате во Оној Кого Тој Го испрати.“

А тие Му рекоа: „Каков знак ќе направиш за да видиме и да Ти поверуваме? Што ќе сториш?

Нашите татковци јадеа мана во пустината, како што е напишано: ‚Леб од небото им даде да јадат.‘“

Но Исус им рече: „Вистина, вистина ви велам: не Мојсеј ви даде леб од небото, туку Мојот Татко ви дава вистински леб од небото.

Зашто Божјиот леб е Оној Кој слегува од небото и му дава живот на светот.“

Тогаш тие Му рекоа: „Господи, давај ни го секогаш тој леб!“

Исус им рече: „Јас сум лебот на животот. Кој доаѓа кај Мене нема да огладни, и кој верува во Мене нема никогаш да ожедни.

Но ви реков дека Ме видовте, но сепак не верувате.

Сѐ што Ми дава Таткото ќе дојде кај Мене; и оној што доаѓа кај Мене нема да го истерам надвор.

Зашто слегов од небото не за да ја вршам Својата волја, туку волјата на Оној Кој Ме испрати.

А волјата на Оној Кој Ме испрати е да не изгубам ништо од сѐ што Ми дал, туку да го воскреснам во последниот ден.

А волјата на Мојот Татко е секој што Го гледа Синот и верува во Него да има вечен живот; и Јас ќе го воскреснам во последниот ден.“

Јудејците негодуваа против Него затоа што рече: „Јас сум лебот што слезе од небото.“

И зборуваа: „Зар не е Овој Исус, синот на Јосиф, чиј татко и чија мајка ги познаваме? Како тогаш Тој вели: ‚Слегов од небото.‘“

Исус им одговори: „Не негодувајте меѓу себе.

Никој не може да дојде кај Мене ако не го привлече Таткото Кој Ме испрати; и Јас ќе го воскреснам во последниот ден.

Кај пророците е напишано: ‚И сите ќе бидат поучени од Бог.‘ Секој што чул од Таткото и се научил, доаѓа кај Мене.

Не дека некој Го видел Таткото, освен Оној Кој е од Бог; Тој Го видел Таткото.

Вистина, вистина ви велам: кој верува има вечен живот.

Јас сум лебот на животот.

Вашите татковци јадеа мана во пустината и умреа.

А ова е леб што доаѓа од небото, и оној кој јаде од него, нема да умре.

Јас сум живиот Леб што слезе од небото. Ако некој јаде од овој Леб, ќе живее довека; а Лебот што Јас ќе го дадам е Моето тело за животот на светот.“

Јудејците пак почнаа да се препираат меѓу себе, велејќи: „Како може Овој да ни го даде Своето тело да го јадеме?“

Исус им рече: „Вистина, вистина ви велам: ако не го јадете телото на Човечкиот Син и не ја пиете Неговата крв, немате живот во себе.

Кој го јаде Моето тело и ја пие Мојата крв, има вечен живот и Јас ќе го воскреснам во последниот ден.

Зашто Моето тело е вистинска храна, а Мојата крв е вистински пијалак.

Кој го јаде Моето тело и ја пие Мојата крв останува во Мене, и Јас во него.

Како што Ме испрати живиот Татко и Јас живеам преку Таткото, така и оној што Ме јаде ќе живее преку Мене.

Ова е лебот што слезе од небото, не како маната што ја јадеа вашите татковци, а сепак умреа; кој јаде од овој леб, ќе живее довека.“

Ова го кажа Исус во синагогата, кога поучуваше во Капернаум.

Тогаш многумина од Неговите ученици, кога го чуја тоа, рекоа: „Тежок е овој збор; кој може да го слуша?“

А Исус, знаејќи во Себе дека Неговите ученици негодуваат поради тоа, им рече: „Зар ова ве соблазнува?

А што ако Го видите Човечкиот Син да се вознесува горе, каде што бил порано?

Духот е Тој што оживува; телото не носи никаква полза. Зборовите што ви ги кажав се дух и живот.

Но има меѓу вас и некои што не веруваат.“ Исус знаеше од почетокот кои се тие што не веруваат и кој е тој што ќе го предаде.

И рече: „Затоа ви реков дека никој не може да дојде кај Мене ако не му е дадено од Мојот Татко.“

Оттогаш многумина од Неговите ученици се повлекоа и повеќе не одеа со Него.

Тогаш им рече Исус на дванаесетте: „Да не сакате и вие да си отидете?“

Симон Петар Му одговори: „Господи, кај кого да одиме? Ти имаш зборови на вечен живот.

И ние поверувавме и познавме дека Ти си Светиот Божји.“

Исус им одговори: „Не ве избрав ли Јас дванаесетмина? Но еден од вас е ѓавол.“

А зборуваше за Јуда Искариот, синот на Симон, зашто тој, како еден од дванаесетте, ќе Го предаде.