Јона
Глава 1
- 1
Господовиот збор му дојде на Јона, синот на Амитај:
- 2
„Стани и оди во Ниневија, град голем, и проповедај во него, зашто неговите лоши дела стигнаа до Мене.“
- 3
А Јона стана за да избега во Тарсис од Господовото присуство; слезе во Јопа, каде што најде брод што плови за Тарсис, па откако го плати превозот, влезе во него за да отплови за Тарсис и да избега од Господовото присуство.
- 4
Но Господ подигна силен ветар на морето, и настана голема бура, така што бродот за малку ќе се разбиеше.
- 5
Морнарите се уплашија и повикаа секој кон својот бог, па почнаа товарот од бродот да го фрлаат во морето, за да му се олесни; а Јона беше слегол во дното на бродот, легнал и длабоко заспал.
- 6
Тогаш дојде кај него капетанот на бродот и му рече: „Како можеш да спиеш! Стани и повикај кон твојот Бог. Можеби Бог ќе се погрижи за нас, и ние нема да загинеме.“
- 7
Па си рекоа еден на друг: „Да фрлиме жреб и да видиме поради кого нѐ снајде оваа беда.“ Фрлија жреб и жребот падна на Јона.
- 8
Тогаш му рекоа: „Кажи ни заради што нѐ снајде оваа неволја? Со што се занимаваш, и од каде доаѓаш? Каде е твојата земја и од кој народ си?“
- 9
Тој им рече: „Јас сум Евреин, се плашам од Господ, Бог на небесата, Кој ги создаде морето и копното.“
- 10
Тогаш луѓето се уплашија многу и му рекоа: „Зошто го направи ова?“ Зашто тие дознаа дека тој бега од Господовото присуство, како што тој сам им беше кажел.
- 11
И му рекоа: „Што да направиме со тебе, та морето да стивне за нас?“ Бидејќи морето се брануваше.
- 12
Тогаш тој им рече: „Земете ме и фрлете ме во морето, и морето за вас ќе стивне, зашто знам дека поради мене се крена оваа бура.“
- 13
Луѓето потоа се трудеа некако да се приближат до суво, но не можеа, бидејќи морето сѐ повеќе беснееше против нив.
- 14
Тогаш повикаа кон Господ и рекоа: „Те молиме, Господи, да не загинеме поради животот на овој човек, и да не бидеме одговорни за невина крв, зашто Ти, Господи, си направил како што Ти е угодно.“
- 15
Па го зедоа Јона и го фрлија во морето; и морето престана да се бранува.
- 16
Тогаш луѓето се уплашија многу од Господ, Му принесоа жртви на Господ и се заветуваа.
- 17
И ѝ заповеда Господ на една голема риба да го проголта Јона; и Јона остана во утробата на таа риба три дена и три ноќи.