Судии

Имаше еден човек од Ефремовата планинска земја, по име Михеј.

Тој ѝ рече на својата мајка: „Илјада и сто сребреници ти беа украдени, па ти изговори клетва, и јас ја слушнав. Ете, среброто е кај мене; јас го зедов“. Неговата мајка рече: „Господ нека го благослови мојот син!“

Кога ѝ ги врати на својата мајка илјадата и сто сребреници, таа рече: „Ова сребро целосно Му го посветив на Господ за мојот син, за од него да се направат резан лик и леан идол. Затоа сега ти го враќам“.

Но тој повторно ѝ го даде среброто на својата мајка. Таа зеде двесте сребреници и му ги даде на златар, а тој од нив направи резан лик и леан идол, кои беа поставени во домот на Михеј.

Михеј имаше светилиште. Направи ефод и домашни идоли и посвети еден од своите синови, кој му служеше како свештеник.

Во тие денови немаше цар во Израел; секој го правеше она што мислеше дека е исправно.

Имаше еден млад човек од Витлеем во Јуда, од Јудиниот род. Тој беше левит и живееше таму како странец.

Човекот го напушти Витлеем во Јуда за да најде друго место каде што би можел да живее. Патувајќи, стигна до домот на Михеј во Ефремовата планинска земја.

Михеј го праша: „Од каде доаѓаш?“ Тој му одговори: „Јас сум левит од Витлеем во Јуда и барам место каде што би можел да живеам“.

Михеј му рече: „Остани кај мене и биди ми татко и свештеник. Ќе ти давам по десет сребреници годишно, облека и храна“. Така левитот влезе во неговиот дом.

Левитот се согласи да остане кај човекот, а младиот човек му стана како еден од неговите синови.

Михеј го посвети левитот, и младиот човек му стана свештеник и живееше во неговиот дом.

Тогаш Михеј рече: „Сега знам дека Господ ќе ми прави добро, зашто имам левит за свештеник“.