Судии

Во тие денови немаше цар во Израел. Дановото племе бараше земја каде што би се населило, зашто дотогаш сѐ уште не го беше презело во целост своето наследство меѓу Израелевите племиња.

Данците испратија пет храбри мажи од својот род, од Сараја и Естаол, за да ја извидат и истражат земјата. Им рекоа: „Одете и испитајте ја земјата“. Тие стигнаа до домот на Михеј во Ефремовата планинска земја и таму преноќија.

Кога беа близу до домот на Михеј, го препознаа говорот на младиот левит. Се свртеа кон него и го прашаа: „Кој те доведе овде? Што правиш на ова место и што имаш тука?“

Тој им одговори: „Михеј направи вака и вака за мене; ме најми и јас му станав свештеник“.

Тие му рекоа: „Те молиме, прашај Го Бог за нас, за да дознаеме дали ќе биде успешен патот по кој одиме“.

Свештеникот им одговори: „Одете со мир; патот по кој одите е пред Господ“.

Петтемина тргнаа и стигнаа во Лаис. Видоа дека тамошниот народ живее безгрижно, според обичајот на Сидонците, мирно и без страв. Во земјата немаше владетел што би ги притискал за нешто. Беа далеку од Сидонците и немаа врски со друг народ.

Потоа извидувачите се вратија кај своите браќа во Сараја и Естаол. Браќата ги прашаа: „Што откривте?“

Тие одговорија: „Станете, да тргнеме против нив! Ја видовме земјата и таа е многу добра. Зошто сѐ уште стоите? Не двоумете се да тргнете и да ја заземете земјата.

Кога ќе дојдете, ќе најдете народ што живее безгрижно и пространа земја. Бог ја предаде во вашите раце – земја во која не недостига ништо од она што го има на земјата“.

Тогаш од Дановиот род, од Сараја и Естаол, тргнаа шестотини мажи вооружени за војна.

Одејќи, се улогорија кај Киријат-Јарим во Јуда. Затоа тоа место, кое е западно од Киријат-Јарим, се вика Махане-Дан до денес.

Оттаму преминаа во Ефремовата планинска земја и стигнаа до домот на Михеј.

Тогаш петтемина мажи што ја беа извиделе земјата околу Лаис им рекоа на своите браќа: „Знаете ли дека во овие куќи има ефод, домашни идоли, резан лик и леан идол? Размислете што треба да направите“.

Тие се свртеа натаму, дојдоа до домот на младиот левит – до домот на Михеј – и го поздравија.

Шестотините вооружени Данци застанаа пред влезот на портата.

Петтемина мажи што ја беа извиделе земјата влегоа и ги зедоа резаниот лик, ефодот, домашните идоли и леаниот идол, додека свештеникот стоеше пред влезот на портата со шестотините вооружени мажи.

Кога влегоа во домот на Михеј и ги изнесоа резаниот лик, ефодот, домашните идоли и леаниот идол, свештеникот ги праша: „Што правите?“

Тие му рекоа: „Молчи! Стави ја раката на својата уста, дојди со нас и биди ни татко и свештеник. Што е подобро за тебе: да бидеш свештеник во домот на еден човек или да бидеш свештеник на едно племе и еден род во Израел?“

Свештеникот се израдува во срцето, ги зеде ефодот, домашните идоли и резаниот лик и тргна со народот.

Потоа се свртеа и заминаа, ставајќи ги децата, добитокот и скапоцените работи пред себе.

Кога се оддалечија од домот на Михеј, мажите од соседните куќи се собраа и ги стигнаа Данците.

Тие им довикнаа на Данците. Данците се свртеа и му рекоа на Михеј: „Што ти е, па собра толку луѓе?“

Тој одговори: „Ги зедовте боговите што си ги направив и мојот свештеник, па си заминувате. Што друго ми остана? Како тогаш ме прашувате: ‚Што ти е?‘“

Данците му рекоа: „Не кревај глас меѓу нас, за да не те нападнат разгневени мажи, па да го загубиш својот живот и животот на своето семејство“.

Данците продолжија по својот пат. Кога Михеј виде дека се посилни од него, се сврте и се врати во својот дом.

Тие го зедоа она што го беше направил Михеј, како и свештеникот што го имаше, и стигнаа во Лаис, кај народ што живееше мирно и без страв. Ги поразија со меч и го запалија градот.

Немаше кој да ги избави, зашто беа далеку од Сидон и немаа врски со друг народ. Градот се наоѓаше во долината кај Вет-Роов. Данците повторно го изградија и се населија во него.

Градот го нарекоа Дан, според името на својот татко Дан, кој му се роди на Израел. Претходно градот се викаше Лаис.

Данците го поставија резаниот лик, а Јонатан, синот на Гирсом, синот на Мојсеј, и неговите потомци беа свештеници на Дановото племе сѐ до денот кога земјата беше одведена во ропство.

Така го поставија резаниот лик што го беше направил Михеј, и тој остана таму сето време додека Божјиот дом беше во Шило.