Судии

Тогаш сите Израелеви синови излегоа, и целата заедница, од Дан до Вирсавеја и од Галаадската земја, се собра како еден човек пред Господ во Масфа.

Поглаварите на целиот народ, од сите Израелеви племиња, застанаа во собранието на Божјиот народ – четиристотини илјади пешаци вооружени со меч.

Венијаминовците слушнаа дека Израелевите синови отишле во Масфа. Тогаш Израелевите синови рекоа: „Кажете ни како се случи ова зло“.

Левитот, мажот на убиената жена, одговори: „Јас и мојата наложница дојдовме во Гаваја, која му припаѓа на Венијамин, за да преноќиме.

Но мажите од Гаваја станаа против мене и ноќе ја опколија куќата во која бев. Мене сакаа да ме убијат, а мојата наложница ја силуваа, па таа умре.

Тогаш го зедов телото на својата наложница, го расеков и го испратив низ целата земја на Израелевото наследство, зашто тие извршија развратно и срамно дело во Израел.

Еве, сите вие сте Израелеви синови. Посоветувајте се и кажете го своето мислење овде“.

Сиот народ стана како еден човек и рече: „Никој од нас нема да замине во својот шатор и никој нема да се врати во својот дом.

Еве што ќе ѝ направиме на Гаваја: ќе тргнеме против неа според ждрепката.

Од сите Израелеви племиња ќе земеме по десет мажи од сто, по сто од илјада и по илјада од десет илјади, за да донесат храна за народот. Потоа, кога ќе стигнат во Гаваја во Венијамин, ќе постапат со неа според сето срамно дело што го изврши во Израел“.

Така сите Израелеви мажи се собраа против градот, обединети како еден човек.

Израелевите племиња испратија луѓе низ целото Венијаминово племе да кажат: „Какво е ова зло што се случи меѓу вас?

Сега предајте ни ги развратните мажи од Гаваја, за да ги погубиме и да го отстраниме злото од Израел“. Но Венијаминовците не сакаа да го послушаат гласот на своите браќа, Израелевите синови.

Венијаминовците се собраа од своите градови во Гаваја, за да излезат во борба против Израелевите синови.

Тој ден од венијаминовските градови беа преброени дваесет и шест илјади мажи вооружени со меч, покрај седумстотинте избрани мажи од Гаваја.

Меѓу целиот тој народ имаше седумстотини избрани левораки мажи. Секој од нив можеше да фрли камен со прашка во влакно и да не промаши.

Без Венијамин, Израелевите мажи беа преброени четиристотини илјади вооружени со меч; сите беа искусни воини.

Израелевите синови станаа и отидоа во Ветил да Го прашаат Бог: „Кој од нас прв да тргне во борба против Венијаминовците?“ Господ рече: „Јуда нека тргне прв“.

Следното утро Израелевите синови станаа и се улогорија спроти Гаваја.

Израелевите мажи излегоа во борба против Венијамин и се распоредија за битка против нив кај Гаваја.

Венијаминовците излегоа од Гаваја и тој ден соборија на земја дваесет и две илјади Израелеви мажи.

Но народот, Израелевите мажи, се охрабри и повторно се распореди за битка на истото место каде што се беше распоредил првиот ден.

Израелевите синови отидоа и плачеа пред Господ до вечерта. Го прашаа Господ: „Да тргнеме ли повторно во борба против синовите на нашиот брат Венијамин?“ Господ рече: „Тргнете против него“.

На вториот ден Израелевите синови се приближија до Венијаминовците.

И вториот ден Венијамин излезе од Гаваја против нив и собори на земја уште осумнаесет илјади Израелеви мажи, сите вооружени со меч.

Тогаш сите Израелеви синови и сиот народ отидоа во Ветил. Таму плачеа и седеа пред Господ, постеа тој ден до вечерта и Му принесоа на Господ жртви паленици и жртви за мир.

Израелевите синови Го прашаа Господ – зашто во тие денови таму беше ковчегот на Божјиот завет,

а пред него во тие денови служеше Финес, синот на Елеазар, синот на Арон – и рекоа: „Да излеземе ли уште еднаш во борба против синовите на нашиот брат Венијамин, или да престанеме?“ Господ рече: „Тргнете, зашто утре ќе ги предадам во вашите раце“.

Тогаш Израел постави заседи околу Гаваја.

На третиот ден Израелевите синови излегоа против Венијаминовците и се распоредија против Гаваја како и претходните двапати.

Венијаминовците излегоа против народот и беа одвлечени далеку од градот. Како и претходните двапати, почнаа да убиваат луѓе по патиштата – едниот водеше кон Ветил, а другиот кон Гаваја – и убија околу триесет Израелеви мажи на отворено поле.

Венијаминовците си рекоа: „Повторно паѓаат пред нас како порано“. Но Израелевите синови рекоа: „Да бегаме и да ги одвлечеме од градот кон патиштата“.

Тогаш сите Израелеви мажи станаа од своите места и се распоредија кај Ваал-Тамар, а израелската заседа излезе од своето место, од ливадата кај Гаваја.

Пред Гаваја дојдоа десет илјади избрани мажи од целиот Израел. Битката беше жестока, а Венијаминовците не знаеја дека несреќата веќе ги стигнува.

Господ го порази Венијамин пред Израел. Тој ден Израелевите синови погубија дваесет и пет илјади и сто Венијаминовци, сите вооружени со меч.

Тогаш Венијаминовците видоа дека се поразени. Израелевите мажи отстапија пред Венијамин, зашто се потпираа на заседата што ја беа поставиле против Гаваја.

Луѓето од заседата брзо се нафрлија врз Гаваја, влегоа во градот и го погубија целиот град со меч.

Израелевите мажи однапред се беа договориле со оние од заседата да кренат голем облак од чад од градот како знак.

Кога Израелевите мажи се свртеа во битката, Венијамин почна да ги удира и уби околу триесет Израелеви мажи, велејќи: „Навистина паѓаат пред нас како во првата битка!“

Но кога од градот почна да се крева облак од чад како столб, Венијаминовците погледнаа назад и видоа како целиот град се издига во пламен кон небото.

Тогаш Израелевите мажи се свртеа, а Венијаминовците се исплашија, зашто видоа дека несреќата ги стигнала.

Се свртеа пред Израелевите мажи кон патот за пустината, но борбата ги притисна. Израелците ги погубуваа и оние што излегуваа од градовите.

Ги опколија Венијаминовците, ги гонеа и ги поразуваа без прекин сѐ до источната страна на Гаваја.

Од Венијамин загинаа осумнаесет илјади мажи, сите храбри воини.

Останатите се свртеа и побегнаа кон пустината, кон карпата Римон. Израелците собраа уште пет илјади од нив по патиштата, потоа ги гонеа до Гидом и таму убија уште две илјади.

Така тој ден од Венијамин загинаа вкупно дваесет и пет илјади мажи вооружени со меч, сите храбри воини.

Само шестотини мажи се свртеа и побегнаа во пустината, кон карпата Римон, и останаа таму четири месеци.

Потоа Израелевите мажи се вратија кај Венијаминовците и со меч ги погубија и луѓето во градовите и добитокот – сѐ што најдоа. И ги запалија сите градови до кои стигнаа.