Судии

Авимелех, синот на Ерус-Ваал, отиде во Шехем кај браќата на својата мајка и им зборуваше ним и на целиот род од домот на својата мајка:

„Кажете, ве молам, пред сите сихемски луѓе: што е подобро за вас – да владеат над вас седумдесет луѓе, сите синови на Ерус-Ваал, или да владее над вас еден човек? И сетете се дека јас сум ваша коска и ваше месо“.

Браќата на неговата мајка ги кажаа сите тие зборови пред сихемските луѓе, и нивното срце се наклони кон Авимелех, зашто рекоа: „Тој е наш брат“.

Му дадоа седумдесет сребреници од домот на Ваал-Варит. Со нив Авимелех најми безвредни и непромислени луѓе, и тие тргнаа по него.

Потоа отиде во домот на својот татко во Офра и ги уби своите браќа, синовите на Ерус-Ваал, седумдесет луѓе, на еден камен. Но остана Јотам, најмладиот син на Ерус-Ваал, зашто се сокри.

Тогаш сите сихемски луѓе и целиот Вет-Мило се собраа и го поставија Авимелех за цар кај дабот, покрај столбот во Шехем.

Кога му го кажаа тоа на Јотам, тој отиде, застана на врвот на гората Гаризим и извика со силен глас: „Слушајте ме, сихемски луѓе, за да ве слуша Бог!

Еднаш дрвјата тргнаа да помазаат цар над себе. Ѝ рекоа на маслинката: ‚Царувај над нас!‘

Но маслинката им одговори: ‚Зар да го оставам своето масло, со кое се почитуваат Бог и луѓето, па да одам да се нишам над дрвјата?‘

Тогаш дрвјата ѝ рекоа на смоквата: ‚Дојди ти и царувај над нас!‘

Но смоквата им одговори: ‚Зар да ја оставам својата сладост и својот добар плод, па да одам да се нишам над дрвјата?‘

Тогаш дрвјата ѝ рекоа на лозата: ‚Дојди ти и царувај над нас!‘

Но лозата им одговори: ‚Зар да го оставам своето вино, кое ги развеселува Бог и луѓето, па да одам да се нишам над дрвјата?‘

Тогаш сите дрвја му рекоа на трњето: ‚Дојди ти и царувај над нас!‘

Трњето им одговори на дрвјата: ‚Ако навистина ме помазувате за цар над вас, дојдете и засолнете се под мојата сенка; а ако не, нека излезе оган од трњето и нека ги изгори ливанските кедри!‘

Сега, ако постапивте чесно и искрено кога го поставивте Авимелех за цар, ако му покажавте добрина на Ерус-Ваал и на неговиот дом и ако му возвративте според делото на неговите раце –

зашто мојот татко војуваше за вас, го изложи својот живот и ве избави од рацете на Мадијам,

а вие денес станавте против домот на мојот татко, ги убивте неговите седумдесет синови на еден камен и го поставивте Авимелех, синот на неговата слугинка, за цар над сихемските луѓе само затоа што е ваш брат –

ако, значи, денес постапивте чесно и искрено со Ерус-Ваал и со неговиот дом, радувајте се во Авимелех, и нека и тој се радува во вас.

Но ако не, нека излезе оган од Авимелех и нека ги изгори сихемските луѓе и Вет-Мило; а оган нека излезе од сихемските луѓе и од Вет-Мило и нека го изгори Авимелех“.

Потоа Јотам побегна, се спаси и отиде во Веер. Таму остана поради својот брат Авимелех.

Авимелех владееше над Израел три години.

Тогаш Бог испрати зол дух меѓу Авимелех и сихемските луѓе, и сихемските луѓе му станаа неверни на Авимелех,

за насилството врз седумдесетте синови на Ерус-Ваал да се одмазди и нивната крв да падне врз нивниот брат Авимелех, кој ги уби, и врз сихемските луѓе, кои му помогнаа да ги убие своите браќа.

Шехемските луѓе поставија заседи по врвовите на планините и го ограбуваа секого што минуваше по патот покрај нив. За тоа му беше јавено на Авимелех.

Тогаш Гаал, синот на Евед, дојде со своите браќа и влезе во Шехем; а сихемските луѓе се надеваа на него.

Излегоа на поле, ги обраа своите лозја, газеа грозје, приредија веселба, влегоа во домот на својот бог, јадеа, пиеја и го проколнуваа Авимелех.

Тогаш Гаал, синот на Евед, рече: „Кој е Авимелех, и што е Шехем, па да му служиме? Не е ли тој син на Ерус-Ваал, а Зевул негов управител? Служете им на луѓето на Емор, таткото на Шехем! Зошто ние да му служиме нему?

Кога овој народ би бил под моја рака, тогаш би го отстранил Авимелех!“ И му порача на Авимелех: „Умножи ја својата војска и излези!“

Кога Зевул, управителот на градот, ги слушна зборовите на Гаал, синот на Евед, неговиот гнев пламна.

Тајно испрати гласници кај Авимелех со порака: „Ете, Гаал, синот на Евед, и неговите браќа дојдоа во Шехем, и ете, го бунтуваат градот против тебе.

Затоа сега стани ноќе, ти и народот што е со тебе, и постави заседа во полето.

Наутро, штом ќе изгреј сонцето, стани рано и нападни го градот. А кога тој и народот што е со него ќе излезат против тебе, направи му како што ќе ти се укаже можност“.

Авимелех и целиот народ што беше со него станаа ноќе и поставија заседа против Шехем во четири чети.

Гаал, синот на Евед, излезе и застана на влезот од градската порта. Тогаш Авимелех и народот што беше со него станаа од заседата.

Кога Гаал го виде народот, му рече на Зевул: „Ете, народ слегува од врвовите на планините!“ Но Зевул му одговори: „Ги гледаш сенките на планините како луѓе“.

Гаал пак проговори: „Ете, народ слегува од средината на земјата, а една чета доаѓа по патот на Дабот на гатачите“.

Тогаш Зевул му рече: „Каде ти е сега устата со која рече: ‚Кој е Авимелех, па да му служиме?‘ Зар тоа не е народот што го презираше? Излези сега и бори се против него!“

Гаал излезе пред сихемските луѓе и се бореше против Авимелех.

Авимелех го гонеше, а тој побегна пред него; многумина паднаа убиени сѐ до влезот на портата.

Авимелех остана во Арума, а Зевул ги истера Гаал и неговите браќа, па повеќе не живееја во Шехем.

Следниот ден народот излезе во полето, и за тоа му јавија на Авимелех.

Тој го зеде својот народ, го подели во три чети и постави заседа во полето. Кога виде дека народот излегува од градот, стана против нив и ги нападна.

Авимелех и четата што беше со него се втурнаа и застанаа кај влезот на градската порта, а другите две чети нападнаа врз сите што беа во полето и ги убија.

Авимелех војуваше против градот цел ден, го зазеде и го уби народот што беше во него; потоа го разурна градот и го посеа со сол.

Кога го слушнаа тоа сите луѓе од Шехемската Кула, влегоа во тврдината на храмот на Ел-Варит.

На Авимелех му јавија дека таму се собрале сите луѓе од Шехемската Кула.

Тогаш Авимелех се искачи на гората Салмон, тој и целиот народ што беше со него. Зеде секира во раката, отсече гранка од дрво, ја крена и ја стави на рамото; потоа му рече на народот што беше со него: „Што видовте дека направив јас, побрзајте и направете го и вие!“

Така секој од народот отсече по една гранка и тргнаа по Авимелех. Ги ставија гранките околу тврдината и ја запалија над луѓето што беа внатре. Така умреа сите луѓе од Шехемската Кула, околу илјада мажи и жени.

Потоа Авимелех отиде во Тевец, го опколи и го зазеде.

Но среде градот имаше цврста кула. Сите мажи и жени и сите градски жители побегнаа таму, се затворија внатре и се искачија на покривот на кулата.

Авимелех дојде до кулата и ја напаѓаше; се приближи до вратата на кулата за да ја запали.

Но една жена фрли горен камен од рачна мелница врз главата на Авимелех и му го скрши черепот.

Тогаш тој брзо го повика момчето што му го носеше оружјето и му рече: „Извлечи го својот меч и убиј ме, за да не речат за мене: ‚Го уби жена‘“. И момчето го прободе, и тој умре.

Кога Израелевите мажи видоа дека Авимелех е мртов, секој си отиде на своето место.

Така Бог му го врати на Авимелех злото што му го направи на својот татко, убивајќи ги своите седумдесет браќа.

И сето зло на сихемските луѓе Бог го врати врз нивната глава; врз нив дојде проклетството на Јотам, синот на Ерус-Ваал.