Лука

Потоа Господ одреди уште седумдесет [и двајца] ученици и ги испрати по двајца пред Себе во секој град и место каде што и Самиот имаше намера да оди.

Им рече: „Жетвата е голема, а работниците се малку. Затоа молете Го Господарот на жетвата да испрати работници на Својата жетва.

Одете! Еве, Јас ве испраќам како јагниња меѓу волци.

Не носете ни кеса, ни торба, ни обувки и никого не поздравувајте по пат.

Во која куќа ќе влезете, најнапред кажете: ‚Мир на оваа куќа!‘

Ако таму има човек на мирот, вашиот мир ќе остане врз него; ако нема, ќе се врати кај вас.

Останете во таа куќа, јадете и пијте го она што ќе ви го дадат, зашто работникот ја заслужува својата плата. Не преминувајте од куќа во куќа.

Кога ќе влезете во некој град и ќе ве примат, јадете го она што ќе ви го постават.

Исцелувајте ги болните во него и кажувајте им: ‚Божјото царство се приближи до вас.‘

А кога ќе влезете во некој град и нема да ве примат, излезете на неговите улици и кажете:

‚И правот од вашиот град што се прилепи на нашите нозе ви го истресуваме. Но знајте го ова: Божјото царство се приближи.‘

Ви велам: во оној ден полесно ќе му биде на Содом отколку на тој град.

Тешко тебе, Хоразине! Тешко тебе, Витсаидо! Зашто, ако во Тир и Сидон се случеа моќните дела што се случија кај вас, тие одамна ќе се покаеја, седејќи во груба облека и пепел.

Но на судот полесно ќе им биде на Тир и Сидон отколку вам.

И ти, Капернауме, зар до небото ќе се возвишиш? Ќе слезеш во светот на мртвите!

Кој ве слуша вас, Мене Ме слуша; кој ве отфрла вас, Мене Ме отфрла; а кој Ме отфрла Мене, Го отфрла Оној што Ме испрати.“

Седумдесетте [и двајцата] се вратија со радост и рекоа: „Господи, и демоните ни се покоруваат во Твое име!“

Тој им рече: „Го гледав сатаната како паѓа од небото како молња.

Еве, ви дадов власт да газите врз змии и скорпии и над сета сила на непријателот; ништо нема да ви наштети.

Сепак, не радувајте се што духовите ви се покоруваат, туку радувајте се што вашите имиња се запишани на небесата.“

Во истиот час Исус се зарадува [во] Светиот Дух и рече: „Те славам, Татко, Господи на небото и на земјата, зашто го сокри ова од мудрите и разумните, а им го откри на малечките. Да, Татко, зашто така беше угодно пред Тебе.

Сѐ Ми е предадено од Мојот Татко. Никој не знае Кој е Синот освен Таткото, ниту Кој е Таткото освен Синот и оној кому Синот сака да му Го открие.“

Потоа се сврте кон учениците и им рече насамо: „Блажени се очите што го гледаат она што го гледате вие.

Зашто ви велам: многу пророци и цареви сакаа да го видат она што го гледате вие, но не го видоа; и да го слушнат она што го слушате вие, но не го слушнаа.“

И ете, еден познавач на Законот стана и, искушувајќи Го, рече: „Учителе, што треба да направам за да наследам вечен живот?“

А Тој му рече: „Што е напишано во Законот? Како читаш?“

Тој одговори: „Љуби Го Господ, својот Бог, со сето свое срце, со сета своја душа, со сета своја сила и со сиот свој ум; и својот ближен како себеси.“

Исус му рече: „Правилно одговори. Прави го тоа и ќе живееш.“

Но тој, сакајќи да се оправда, Му рече на Исус: „А кој е мојот ближен?“

Исус одговори: „Еден човек слегуваше од Ерусалим во Ерихон и падна во рацете на разбојници. Тие го соблекоа, го претепаа и си заминаа, оставајќи го полумртов.

Случајно по тој пат слегуваше еден свештеник. Кога го виде, помина на другата страна.

Исто така и еден левит дојде до тоа место, го виде и помина на другата страна.

Но еден Самарјанин, кој патуваше, дојде до него; кога го виде, се сожали.

Му пристапи, му ги преврза раните и ги полеа со масло и вино. Потоа го качи на своето животно, го однесе во гостилница и се погрижи за него.

Следниот ден извади два денарии, му ги даде на гостилничарот и рече: ‚Грижи се за него; а ако потрошиш нешто повеќе, ќе ти платам кога ќе се вратам.‘

Кој од овие тројца, според тебе, му беше ближен на човекот што падна во рацете на разбојниците?“

Тој одговори: „Оној што му покажа милост.“ Исус му рече: „Оди и ти прави така.“

Додека патуваа, Исус влезе во едно село. Една жена по име Марта Го прими.

Таа имаше сестра по име Марија, која седна кај нозете на Господ и го слушаше Неговиот Збор.

Марта, пак, беше зафатена со многу послужување. Таа пристапи и рече: „Господи, зар не Ти е грижа што мојата сестра ме остави сама да служам? Кажи ѝ да ми помогне.“

Господ ѝ одговори: „Марто, Марто, ти се грижиш и се вознемируваш за многу работи,

а потребно е само едно. Марија го избра добриот дел, кој нема да ѝ биде одземен.“