Лука

Исус ги повика дванаесеттемина и им даде сила и власт над сите демони и моќ да лекуваат болести.

Потоа ги испрати да го проповедаат Божјото царство и да ги исцелуваат [болните].

Им рече: „Не земајте ништо за пат: ниту стап, ниту торба, ниту леб, ниту пари, ниту [по] две облеки.

Во која куќа ќе влезете, таму останете додека не си заминете од тоа место.

А таму каде што нема да ве примат, кога ќе излегувате од тој град, истресете го правот од своите нозе како сведоштво против нив.“

Тие тргнаа и одеа од село до село, го објавуваа Евангелието и насекаде исцелуваа.

Обласниот владетел Ирод слушна за сѐ што се случуваше и беше збунет, зашто некои велеа дека Јован воскреснал од мртвите,

други дека се појавил Илија, а трети дека воскреснал еден од старите пророци.

Ирод рече: „На Јован јас му ја отсеков главата; кој е тогаш Овој за Кого слушам такви работи?“ И бараше можност да Го види.

Кога апостолите се вратија, Му раскажаа што направиле. Тој ги зеде со Себе и се повлече насамо кон градот наречен Витсаида.

Но народот дозна и тргна по Него. Исус ги прими, им зборуваше за Божјото царство и ги исцелуваше оние што имаа потреба од лекување.

Денот почна да се приклонува кон вечер. Дванаесеттемина пристапија и Му рекоа: „Отпушти го народот, нека одат по околните села и имоти да најдат ноќевање и храна, зашто овде сме на пусто место.“

Но Тој им рече: „Вие дајте им да јадат.“ Тие одговорија: „Немаме повеќе од пет леба и две риби, освен ако ние не отидеме и не купиме храна за сиот овој народ.“

А таму имаше околу пет илјади мажи. Исус им рече на учениците: „Наредете ги да седнат во групи по педесетина.“

Тие направија така и сите седнаа.

Тогаш ги зеде петте леба и двете риби, погледна кон небото, ги благослови, ги раскрши и им ги даваше на учениците да ги ставаат пред народот.

Сите јадеа и се наситија, а од она што остана собраа дванаесет кошници со парчиња.

Еднаш, кога Исус се молеше насамо, со Него беа и учениците. Тој ги праша: „Што велат луѓето, кој сум Јас?“

Тие одговорија: „Едни велат – Јован Крстител; други – Илија; а трети дека воскреснал еден од старите пророци.“

Тој им рече: „А вие што велите, кој сум Јас?“ Петар одговори: „Христос Божји.“

Исус строго им заповеда никому да не го кажуваат тоа.

Потоа рече: „Човечкиот Син мора многу да пострада, да биде отфрлен од старешините, првосвештениците и учителите на Законот, да биде убиен, и на третиот ден да воскресне.“

А на сите им рече: „Кој сака да оди по Мене, нека се откаже од себе, нека го зема својот крст секој ден и нека Ме следи.

Зашто кој сака да си го спаси животот, ќе го изгуби; а кој ќе го изгуби својот живот заради Мене, тој ќе го спаси.

Што му користи на човек ако го придобие целиот свет, а себеси се погуби или претрпи загуба?

Кој ќе се засрами од Мене и од Моите зборови, од него ќе се засрами и Човечкиот Син кога ќе дојде во Својата слава, во славата на Таткото и на светите ангели.

Вистина ви велам: има некои од оние што стојат тука што нема да вкусат смрт додека не го видат Божјото царство.“

Околу осум дена по овие зборови, Исус ги зеде Петар, Јован и Јаков и се искачи на гората да се моли.

Додека се молеше, изгледот на Неговото лице се измени, а облеката Му стана бела и блескава.

И ете, двајца мажи разговараа со Него: Мојсеј и Илија.

Тие се појавија во слава и зборуваа за Неговото заминување, што требаше да се исполни во Ерусалим.

Петар и оние што беа со него беа совладани од сон; но кога се разбудија, ја видоа Неговата слава и двајцата мажи што стоеја со Него.

Кога тие се одделуваа од Него, Петар Му рече на Исус: „Учителе, добро ни е да бидеме овде. Да направиме три шатори: едно за Тебе, едно за Мојсеј и едно за Илија.“ Но не знаеше што зборува.

Додека тој зборуваше, дојде облак и ги засени. Учениците се исплашија кога влегоа во облакот.

Од облакот дојде глас: „Овој е Мојот избран Син. Него слушајте!“

Кога гласот престана, Исус остана Сам. Тие молчеа и во тие денови никому не кажаа ништо од она што го видоа.

Следниот ден, кога слегоа од гората, Го пресретна големо мноштво народ.

И ете, еден човек од народот извика: „Учителе, Те молам, погледни го мојот син, зашто ми е единец.

Еден дух го зграпчува; тој одеднаш вика, духот го грчи и му излегува пена од устата. Едвај го остава, откако ќе го измачи.

Ги замолив Твоите ученици да го истераат, но тие не можеа.“

Исус одговори: „О, неверен и изопачен роде, до кога ќе бидам со вас и ќе ве трпам? Доведи го овде својот син.“

Додека момчето доаѓаше, демонот го фрли на земја и силно го грчеше. Но Исус го укори нечистиот дух, го исцели детето и му го врати на неговиот татко.

Сите се восхитуваа на Божјата величина. А додека сите се чудеа на сѐ што правеше, Исус им рече на Своите ученици:

„Добро запомнете ги овие зборови: Човечкиот Син ќе биде предаден во рацете на луѓето.“

Но тие не го разбираа тој збор; им беше скриен, за да не го сфатат, а се плашеа да Го прашаат за тоа.

Меѓу учениците се појави расправа за тоа кој од нив е најголем.

Исус ја знаеше мислата на нивното срце. Зеде едно дете и го постави покрај Себе,

и им рече: „Кој го прима ова дете во Мое име, Мене Ме прима; а кој Ме прима Мене, Го прима Оној што Ме испрати. Зашто оној што е најмал меѓу сите вас, тој е голем.“

Јован Му рече: „Учителе, видовме еден човек како во Твое име истерува демони, па му забранивме, зашто не оди со нас.“

Исус му рече: „Не забранувајте му; зашто кој не е против вас, за вас е.“

Кога се приближуваа деновите Тој да биде земен горе, Исус цврсто реши да оди во Ерусалим.

И испрати гласници пред Себе. Тие отидоа и влегоа во едно самарјанско село за да Му подготват место.

Но таму не Го примија, затоа што беше на пат кон Ерусалим.

Кога учениците Јаков и Јован го видоа тоа, рекоа: „Господи, сакаш ли да заповедаме да слезе оган од небото и да ги уништи?“

Но Тој се сврте и ги укори.

Потоа заминаа во друго село.

Додека одеа по патот, некој Му рече: „Ќе Те следам каде и да одиш.“

Исус му рече: „Лисиците имаат јами, небесните птици гнезда, а Човечкиот Син нема каде да ја положи главата.“

На друг му рече: „Следи Ме.“ А тој рече: „[Господи,] дозволи ми најнапред да одам и да го погребам мојот татко.“

Но Исус му рече: „Остави ги мртвите да ги погребуваат своите мртви, а ти оди и објавувај го Божјото царство.“

И друг рече: „Ќе Те следам, Господи, но прво дозволи ми да се поздравам со домашните.“

Исус [му] рече: „Никој што ја става раката на плугот, а гледа назад, не е погоден за Божјото царство.“