Прескокни кон главната содржина

Лука

Глава 14

  1. 1

    Една сабота Исус влезе во домот на еден од фарисејските старешини за да јаде, а тие внимателно Го набљудуваа.

  2. 2

    И ете, пред Него имаше еден човек болен од водена болест.

  3. 3

    Исус ги праша познавачите на Законот и фарисеите: „Дозволено ли е да се исцелува во сабота или не?“

  4. 4

    Но тие молчеа. Тогаш Исус го допре човекот, го исцели и го отпушти.

  5. 5

    Потоа им рече: „Кој од вас, ако синот или волот му падне во бунар, нема веднаш да го извади, иако е сабота?“

  6. 6

    Тие не можеа да Му одговорат на тоа.

  7. 7

    Кога забележа како поканетите ги избираат првите места, им кажа парабола:

  8. 8

    „Кога некој ќе те покани на свадба, не седнувај на првото место, зашто можеби поканил некого почесен од тебе.

  9. 9

    Може да дојде оној што ве поканил и тебе и него и да ти рече: ‚Отстапи му го местото на овој.‘ Тогаш засрамен ќе мораш да го заземеш последното место.

  10. 10

    Но кога ќе бидеш поканет, оди и седни на последното место, за кога ќе дојде оној што те поканил да ти рече: ‚Пријателе, премести се погоре.‘ Тогаш ќе бидеш почестен пред сите што седат со тебе.

  11. 11

    Зашто секој што се возвишува ќе биде понижен, а кој се понижува ќе биде возвишен.“

  12. 12

    А на оној што Го покани му рече: „Кога приредуваш ручек или вечера, не кани ги своите пријатели, браќа, роднини или богати соседи, за да не те поканат и тие и така да ти возвратат.

  13. 13

    Туку кога приредуваш гозба, покани ги сиромашните, сакатите, куците и слепите,

  14. 14

    и ќе бидеш блажен, зашто тие немаат со што да ти возвратат; ќе ти биде возвратено при воскресението на праведните.“

  15. 15

    Кога го слушна тоа, еден од оние што седеа на трпезата Му рече: „Блажен е оној што ќе јаде леб во Божјото царство!“

  16. 16

    Исус му рече: „Еден човек приреди голема вечера и покани мнозина.

  17. 17

    Кога дојде часот за вечерата, го испрати својот слуга да им каже на поканетите: ‚Дојдете, зашто сѐ е подготвено.‘

  18. 18

    Но сите почнаа еден по еден да се изговараат. Првиот му рече: ‚Купив нива и морам да одам да ја видам. Те молам, извини ме.‘

  19. 19

    Друг рече: ‚Купив пет пара волови и одам да ги испробам. Те молам, извини ме.‘

  20. 20

    Третиот рече: ‚Се оженив и затоа не можам да дојдам.‘

  21. 21

    Слугата се врати и му го кажа тоа на својот господар. Тогаш домаќинот се разгневи и му рече на слугата: ‚Излези брзо по градските улици и раскрсници и доведи ги овде сиромашните, сакатите, слепите и куците.‘

  22. 22

    Слугата рече: ‚Господаре, направено е како што заповеда, но уште има место.‘

  23. 23

    Господарот му рече на слугата: ‚Излези по патиштата и покрај оградите и принуди ги да дојдат, за да ми се наполни куќата.

  24. 24

    Зашто ви велам: никој од оние што беа поканети нема да вкуси од мојата вечера.‘“

  25. 25

    Со Исус одеа големи мноштва. Тој се сврте и им рече:

  26. 26

    „Кој доаѓа кај Мене, а не ги мрази својот татко, мајка, жена, деца, браќа и сестри, па дури и својот живот, не може да биде Мој ученик.

  27. 27

    И кој не го носи својот крст и не оди по Мене, не може да биде Мој ученик.

  28. 28

    Зашто кој од вас, ако сака да изгради кула, нема најнапред да седне и да ја пресмета цената, дали има доволно да ја доврши?

  29. 29

    Инаку, кога ќе го постави темелот, а не може да ја доврши, сите што ќе видат ќе почнат да му се потсмеваат

  30. 30

    и ќе велат: ‚Овој човек почна да гради, но не можеше да доврши.‘

  31. 31

    Или кој цар, тргнувајќи во војна против друг цар, нема најнапред да седне и да се посоветува дали може со десет илјади да му се спротивстави на оној што доаѓа против него со дваесет илјади?

  32. 32

    Ако не може, додека другиот е уште далеку, ќе испрати пратеници и ќе побара услови за мир.

  33. 33

    Така и секој од вас што не се откаже од сѐ што има, не може да биде Мој ученик.

  34. 34

    Солта е добра; но ако солта ја изгуби својата соленост, со што ќе ѝ се врати соленоста?

  35. 35

    Не е погодна ни за земјата, ни за ѓубриво, туку ја фрлаат надвор. Кој има уши да слуша, нека чуе!“