Лука

Исус им рече и на Своите ученици: „Еден богат човек имаше управител. Управителот беше обвинет дека му го растура имотот.

Го повика и му рече: ‚Што е ова што го слушам за тебе? Поднеси сметка за своето управување, зашто повеќе не можеш да бидеш управител.‘

Управителот си рече: ‚Што да правам, кога мојот господар ми го одзема управувањето? Да копам не можам, а да просам се срамам.

Знам што ќе направам, за кога ќе бидам отстранет од управувањето, луѓето да ме примат во своите домови.‘

Ги повика еден по еден должниците на својот господар. На првиот му рече: ‚Колку му должиш на мојот господар?‘

Тој одговори: ‚Сто мери масло.‘ Управителот му рече: ‚Земи ја својата сметка, седни брзо и напиши педесет.‘

Потоа му рече на друг: ‚А ти колку должиш?‘ Тој одговори: ‚Сто мери пченица.‘ Му рече: ‚Земи ја својата сметка и напиши осумдесет.‘

Господарот го пофали неправедниот управител затоа што постапил мудро. Зашто синовите на овој век се помудри во односите со луѓето од своето поколение отколку синовите на светлината.

И Јас ви велам: создавајте си пријатели со неправедното богатство, за кога тоа ќе исчезне, да ве примат во вечните живеалишта.

Кој е верен во малку, верен е и во многу; а кој е неправеден во малку, неправеден е и во многу.

Затоа, ако не бевте верни во неправедното богатство, кој ќе ви го довери вистинското?

И ако не бевте верни во туѓото, кој ќе ви го даде вашето?

Ниеден слуга не може да им служи на двајца господари; зашто или едниот ќе го мрази, а другиот ќе го љуби, или кон едниот ќе се приврзе, а другиот ќе го презира. Не можете да Му служите и на Бог и на богатството.“

Сето тоа го слушаа фарисеите, кои беа среброљубиви, и Му се потсмеваа.

Тој им рече: „Вие се правите праведни пред луѓето, но Бог ги знае вашите срца. Она што е високо ценето меѓу луѓето е одвратно пред Бог.

Законот и Пророците беа до Јован. Оттогаш се објавува Евангелието за Божјото царство, и секој настојува да влезе во него.

Но полесно е да поминат небото и земјата отколку да пропадне една цртичка од Законот.

Секој што ја отпушта својата жена и се жени со друга врши прељуба; и секој што се жени со жена отпуштена од својот маж врши прељуба.

Имаше еден богат човек кој се облекуваше во пурпур и фин лен и секој ден живееше раскошно.

Пред неговата порта лежеше еден сиромашен човек по име Лазар, покриен со рани.

Тој посакуваше да се насити од она што паѓаше од трпезата на богатиот; дури и кучињата доаѓаа и му ги лижеа раните.

Сиромашниот умре и ангелите го однесоа во Авраамовата прегратка. Умре и богатиот и беше погребан.

Додека беше во светот на мртвите и се мачеше, погледна нагоре и оддалеку го виде Авраам, а Лазар покрај него.

Тогаш извика: ‚Татко Аврааме, смилувај ми се и испрати го Лазар да го натопи врвот на прстот во вода и да ми го разлади јазикот, зашто многу страдам во овој пламен.‘

Авраам рече: ‚Сине, сети се дека ти ги прими своите добра во својот живот, а Лазар ги прими лошите нешта. Сега тој се утешува, а ти се мачиш.

Освен тоа, меѓу нас и вас е поставена голема бездна, така што оние што сакаат да преминат оттука кај вас не можат, ниту оттаму можат да преминат кај нас.‘

Тој рече: ‚Тогаш те молам, татко, испрати го во домот на мојот татко,

зашто имам петмина браќа. Нека ги предупреди, за да не дојдат и тие во ова место на маки.‘

Авраам му рече: ‚Ги имаат Мојсеј и Пророците; нив нека ги слушаат.‘

Тој рече: ‚Не, татко Аврааме! Но ако некој од мртвите отиде кај нив, ќе се покајат.‘

Авраам му рече: ‚Ако не ги слушаат Мојсеј и Пророците, нема да се уверат ни ако некој воскресне од мртвите.‘“