Лука

Исус им рече на Своите ученици: „Нештата што ги наведуваат луѓето на грев неизбежно ќе дојдат, но тешко му на оној преку кого доаѓаат!

Подобро би му било да му врзат голем воденички камен околу вратот и да го фрлат во морето, отколку да наведе на грев еден од овие малечки.

Внимавајте на себе. Ако твојот брат згреши, укори го; и ако се покае, прости му.

И ако седумпати на ден згреши против тебе и седумпати се врати кај тебе и рече: ‚Се каам‘, прости му.“

Апостолите Му рекоа на Господ: „Зголеми ни ја верата!“

А Господ рече: „Кога би имале вера колку синапово зрно, би ѝ рекле на [оваа] црница: ‚Искорени се и пресади се во морето‘, и таа би ве послушала.

Кој од вас, ако има слуга што ора или пасе стадо, кога ќе се врати од нивата, веднаш ќе му рече: ‚Дојди и седни да јадеш‘?

Нема ли, напротив, да му рече: ‚Подготви ми вечера, препаши се и служи ми додека јадам и пијам, а потоа јади и пиј ти‘?

Ќе му благодари ли на слугата затоа што го направил она што му било заповедано?

Така и вие, кога ќе направите сѐ што ви е заповедано, речете: ‚Ние сме недостојни слуги; го направивме само она што бевме должни да го направиме.‘“

Додека Исус патуваше кон Ерусалим, поминуваше меѓу Самарија и Галилеја.

Кога влегуваше во едно село, [Го] сретнаа десетмина болни од лепра. Тие застанаа подалеку

и извикаа: „Исусе, Учителе, смилувај ни се!“

Кога ги виде, им рече: „Одете и покажете им се на свештениците.“ И додека одеа, се очистија.

Еден од нив, кога виде дека е исцелен, се врати, славејќи Го Бог на висок глас.

Падна ничкум пред Исусовите нозе и Му благодареше. А тој беше Самарјанин.

Тогаш Исус рече: „Зар не се очистија десетмина? Каде се другите девет?

Не се најде ли никој да се врати и да Му даде слава на Бог, освен овој туѓинец?“

Потоа му рече: „Стани и оди. Твојата вера те спаси.“

Кога фарисеите Го прашаа кога ќе дојде Божјото царство, Тој им одговори: „Божјото царство не доаѓа така што ќе може да се набљудува со надворешни знаци.

Ниту ќе речат: ‚Еве го овде!‘ или: ‚Ене го таму!‘ Зашто, ете, Божјото царство е меѓу вас.“

А на учениците им рече: „Ќе дојдат денови кога ќе посакате да видите еден од деновите на Човечкиот Син, но нема да го видите.

Ќе ви велат: ‚Еве Го таму!‘ [или] ‚Еве Го овде!‘ Не одете и не трчајте по нив.

Зашто како молњата што засветлува од едниот крај на небото до другиот, така ќе биде Човечкиот Син [во Својот ден].

Но најнапред Тој мора многу да пострада и да биде отфрлен од овој род.

И како што беше во деновите на Ное, така ќе биде и во деновите на Човечкиот Син:

луѓето јадеа, пиеја, се женеа и се мажеа до денот кога Ное влезе во ковчегот; тогаш дојде потопот и ги уништи сите.

Исто така беше и во деновите на Лот: јадеа, пиеја, купуваа, продаваа, садеа и градеа.

Но во денот кога Лот излезе од Содом, од небото падна оган и сулфур и ги уништи сите.

Така ќе биде и во денот кога ќе се открие Човечкиот Син.

Во тој ден, кој ќе биде на покривот, а работите му се во куќата, нека не слегува да ги земе; и кој ќе биде на нива, нека не се враќа назад.

Сетете се на Лотовата жена.

Кој ќе сака да си го зачува животот, ќе го изгуби; а кој ќе го изгуби, ќе го зачува.

Ви велам: во таа ноќ двајца ќе бидат на една постела; едниот ќе биде земен, а другиот оставен.

Две жени ќе мелат заедно; едната ќе биде земена, а другата оставена.“

[Во подоцнежни ракописи стои: „Двајца ќе бидат на нива; едниот ќе биде земен, а другиот оставен.“]

Тие Му рекоа: „Каде, Господи?“ А Тој им одговори: „Каде што е телото, таму ќе се соберат и орлите.“