Лука

Исус влезе во Ерихон и минуваше низ градот.

Таму имаше еден човек по име Закхеј. Тој беше старешина на даночниците и беше богат.

Сакаше да види Кој е Исус, но не можеше поради мноштвото, зашто беше низок.

Затоа истрча напред и се искачи на една сикомора за да Го види, бидејќи Исус требаше да помине оттаму.

Кога дојде до тоа место, Исус погледна нагоре и му рече: „Закхеј, слези брзо, зашто денес треба да останам во твојот дом.“

Тој брзо слезе и радосно Го прими.

Кога го видоа тоа, сите негодуваа и велеа: „Отиде да престојува кај грешен човек.“

А Закхеј застана и Му рече на Господ: „Господи, еве, половината од својот имот им ја давам на сиромасите; а ако сум зел од некого нешто со измама, му враќам четирикратно.“

Исус му рече: „Денес дојде спасение во овој дом, зашто и тој е Авраамов син.

Зашто Човечкиот Син дојде да го побара и да го спаси изгубеното.“

Додека тие го слушаа ова, Исус им кажа уште една парабола, бидејќи беше близу до Ерусалим, а тие мислеа дека Божјото царство веднаш ќе се појави.

Рече: „Еден човек од благороднички род замина во далечна земја за да прими царска власт и потоа да се врати.

Повика десетмина свои слуги, им даде десет мини и им рече: ‚Работете со овие пари додека да се вратам.‘

Но неговите сограѓани го мразеа и испратија пратеници по него со порака: ‚Не сакаме овој да царува над нас.‘

Кога се врати, откако ја прими царската власт, нареди да ги повикаат слугите на кои им ги даде парите, за да дознае кој колку заработил.

Дојде првиот и рече: ‚Господаре, твојата мина донесе уште десет мини.‘

Господарот му рече: ‚Браво, добар слуго! Бидејќи беше верен во малку, имај власт над десет градови.‘

Дојде вториот и рече: ‚Господаре, твојата мина донесе уште пет мини.‘

И нему му рече: ‚Ти биди над пет градови.‘

Дојде и друг и рече: ‚Господаре, еве ја твојата мина, која ја чував завиткана во крпа.

Се плашев од тебе, зашто си строг човек: го земаш она што не си го вложил и жнееш она што не си го посеал.‘

Господарот му рече: ‚Според твоите зборови ќе ти судам, злобен слуго! Знаеше дека сум строг човек, дека го земам она што не сум го вложил и жнеам она што не сум го посеал.

Тогаш зошто не ги даде моите пари во банка, па кога ќе се вратев, да ги земев со камата?‘

Потоа им рече на присутните: ‚Земете му ја мината и дајте му ја на оној што има десет мини.‘

Тие му рекоа: ‚Господаре, тој веќе има десет мини!‘

Ви велам: секому што има, ќе му се даде; а од оној што нема, ќе му се одземе и она што го има.

А оние мои непријатели што не сакаа да царувам над нив, доведете ги овде и погубете ги пред мене.“

Откако го рече тоа, Исус тргна напред, искачувајќи се кон Ерусалим.

Кога се приближи до Витфагија и Витанија, кај гората наречена Маслинова, испрати двајца ученици

и им рече: „Одете во селото спроти вас. Штом ќе влезете во него, ќе најдете врзано осле, кое никој досега не го јавал. Одврзете го и доведете го.

И ако некој ве праша: ‚Зошто го одврзувате?‘, кажете: ‚На Господ Му е потребно.‘“

Испратените отидоа и најдоа сѐ како што им беше рекол.

Додека го одврзуваа ослето, неговите сопственици ги прашаа: „Зошто го одврзувате ослето?“

Тие одговорија: „На Господ Му е потребно.“

Го доведоа кај Исус, ги положија своите облеки врз ослето и Го качија Исус на него.

Додека Тој минуваше, луѓето ги постилаа своите облеки по патот.

Кога се приближи до патот што се спушта од Маслиновата Гора, целото мноштво ученици почна радосно да Го слави Бог на висок глас поради сите моќни дела што ги беа виделе.

Велеа: „Благословен е Царот Кој доаѓа во Господовото име! Мир на небото и слава на висините!“

Некои фарисеи од мноштвото Му рекоа: „Учителе, укори ги Своите ученици!“

Но Тој им одговори: „Ви велам: ако тие замолчат, камењата ќе повикаат.“

Кога се приближи и го виде градот, заплака над него

и рече: „Кога барем ти, токму во овој ден, би го препознал она што ти носи мир! Но сега тоа е скриено од твоите очи.

Зашто ќе дојдат денови кога твоите непријатели ќе подигнат насип околу тебе, ќе те опколат и ќе те притиснат од сите страни.

Ќе те срамнат со земјата, тебе и твоите деца во тебе, и нема да остават во тебе ни камен на камен, зашто не го препозна времето кога беше посетен.“

Потоа влезе во храмот и почна да ги истерува оние што продаваа,

велејќи им: „Напишано е: ‚Мојот дом ќе биде дом за молитва‘, а вие го направивте разбојничка пештера.“

Исус секој ден поучуваше во храмот. А првосвештениците, учителите на Законот и народните старешини бараа начин да Го погубат,

но не наоѓаа што да направат, зашто целиот народ внимателно Го слушаше.