Лука

Тогаш целото собрание стана и Го одведе Исус кај Пилат.

Почнаа да Го обвинуваат: „Го најдовме Овој како го заведува нашиот народ, забранува да му се плаќа данок на царот и вели за Себе дека е Христос, Цар.“

Пилат Го праша: „Ти ли си Царот на Јудејците?“ Тој му одговори: „Ти велиш.“

Пилат им рече на првосвештениците и на народот: „Не наоѓам никаква вина кај Овој Човек.“

Но тие уште посилно настојуваа: „Го бунтува народот, поучувајќи по цела Јудеја, почнувајќи од Галилеја па сѐ довде.“

Кога Пилат го слушна тоа, праша дали човекот е Галилеец.

Кога дозна дека е од областа под Иродова власт, Го испрати кај Ирод, кој во тие денови исто така беше во Ерусалим.

Кога Го виде Исус, Ирод многу се зарадува, зашто одамна сакаше да Го види. Беше слушал за Него и се надеваше дека ќе види некаков знак што Тој ќе го направи.

Му поставуваше многу прашања, но Исус ништо не му одговори.

А првосвештениците и учителите на Законот стоеја таму и жестоко Го обвинуваа.

Ирод и неговите војници Го понижија и Му се потсмеваа; Го облекоа во сјајна облека и Го испратија назад кај Пилат.

Во тој ден Ирод и Пилат станаа пријатели, зашто порано беа непријатели.

Пилат ги повика првосвештениците, управителите и народот

и им рече: „Ми Го доведовте Овој Човек под обвинение дека го заведува народот. Еве, Го испитав пред вас и не најдов кај Него никаква вина за она за што Го обвинувате.

Ниту Ирод не најде вина, зашто Го испрати назад кај нас. Ете, Тој не направил ништо што заслужува смрт.

Затоа ќе Го казнам и ќе Го пуштам.“

[Во подоцнежни ракописи стои: „А за празникот Пилат требаше да им ослободи еден затвореник.“]

Но сите заедно извикаа: „Тргни Го Овој, а пушти ни го Варава!“

Варава беше фрлен во затвор поради бунт во градот и убиство.

Пилат повторно им се обрати, бидејќи сакаше да Го пушти Исус.

Но тие викаа: „Распни Го! Распни Го!“

Тој и третпат им рече: „Какво зло направил Овој? Не најдов кај Него ништо што заслужува смрт. Затоа ќе Го казнам и ќе Го пуштам.“

Но тие настојуваа со силни извици, барајќи да биде распнат. И нивните извици надвладеаја.

Тогаш Пилат пресуди да се исполни нивното барање.

Го ослободи оној што беше фрлен во затвор поради бунт и убиство, кого го бараа, а Исус Го предаде на нивната волја.

Кога Го поведоа, фатија еден човек, Симон од Кирена, кој се враќаше од нива. Му го ставија крстот да го носи зад Исус.

По Него одеа многу луѓе и жени, кои плачеа и ридаа за Него.

Но Исус се сврте кон нив и рече: „Ерусалимски ќерки, не плачете за Мене, туку плачете за себе и за своите деца.

Зашто доаѓаат денови кога ќе велат: ‚Блажени се неплодните жени, утробите што не родиле и градите што не доеле!‘

Тогаш ќе почнат да им велат на планините: ‚Паднете врз нас!‘ и на ридовите: ‚Покријте нѐ!‘

Зашто, ако ова го прават со зеленото дрво, што ќе се случи со сувото?“

Водеа и двајца други, злосторници, за да ги погубат заедно со Него.

Кога дојдоа на местото наречено Черепница, таму Го распнаа Него и злосторниците – едниот од Неговата десна страна, а другиот од левата.

⟦А Исус рече: „Татко, прости им, зашто не знаат што прават.“⟧ Потоа ја разделија Неговата облека, фрлајќи ждрепка.

Народот стоеше и гледаше, а управителите Му се потсмеваа: „Други спасуваше; нека се спаси и Себеси, ако е Тој Божјиот Христос, Избраникот.“

И војниците Му се потсмеваа. Му пристапуваа и Му подаваа кисело вино,

велејќи: „Ако си Ти Царот на Јудејците, спаси се Себеси.“

Над Него имаше и натпис: „Овој е Царот на Јудејците.“

Еден од распнатите злосторници Го навредуваше: „Зар не си Ти Христос? Спаси се Себеси и нас!“

Но другиот го укори: „Зар не се боиш од Бог, кога и самиот си под истата осуда?

Ние сме праведно осудени, зашто ја примаме заслужената казна за своите дела; но Овој не направил ништо лошо.“

Потоа рече: „Исусе, сети се на мене кога ќе дојдеш во Своето царство.“

Исус му рече: „Вистина ти велам: денес ќе бидеш со Мене во рајот.“

Беше околу шестиот час, и настана темнина по целата земја до деветтиот час.

Сонцето се помрачи, а завесата во храмот се расцепи на средината.

Исус извика со силен глас: „Татко, во Твоите раце го предавам Својот дух.“ Откако го рече тоа, издивна.

Кога стотникот виде што се случи, Го прослави Бог и рече: „Навистина, Овој Човек беше праведен.“

Целиот народ што се беше собрал да го гледа тоа, кога виде што се случи, се враќаше удирајќи се во градите.

А сите Негови познаници и жените што Го следеа од Галилеја стоеја подалеку и го гледаа тоа.

И ете, имаше еден човек по име Јосиф, член на Советот, добар и праведен човек.

Тој не се беше согласил со нивната одлука и постапка. Беше од јудејскиот град Ариматеја и го очекуваше Божјото царство.

Отиде кај Пилат и го побара Исусовото тело.

Го симна, Го обви во платно и Го положи во гроб исечен во карпа, во кој никој дотогаш не бил положен.

Тоа беше денот на подготовката, а саботата настапуваше.

Жените што беа дошле со Исус од Галилеја одеа по Јосиф, го видоа гробот и како беше положено Неговото тело.

Потоа се вратија и подготвија мириси и миризливо масло, а во саботата се одморија според заповедта.