Лука

На првиот ден од седмицата, многу рано наутро, жените дојдоа на гробот, носејќи ги мирисите што ги беа подготвиле.

Го најдоа каменот тргнат од гробот.

Кога влегоа, не го најдоа телото на Господ Исус.

Додека беа збунети поради тоа, ете, пред нив застанаа двајца мажи во блескави облеки.

Жените се исплашија и ги наведнаа лицата кон земјата, а тие им рекоа: „Зошто Го барате Живиот меѓу мртвите?

Не е овде, туку воскресна! Сетете се како ви зборуваше уште додека беше во Галилеја:

‚Човечкиот Син треба да биде предаден во рацете на грешни луѓе, да биде распнат и на третиот ден да воскресне.‘“

Тогаш се сетија на Неговите зборови.

Се вратија од гробот и им го соопштија сето тоа на единаесеттемина и на сите други.

Тоа беа Марија Магдалена, Јоана и Марија, мајката на Јаков; и другите жени со нив им го кажаа тоа на апостолите.

Но нивните зборови им изгледаа како празни зборови и не им поверуваа.

Петар стана и истрча кон гробот. Кога се наведна, ги виде само платната. Потоа се врати, чудејќи се на она што се случи.

Истиот ден двајца од нив одеа кон едно село по име Емаус, оддалечено околу единаесет километри од Ерусалим.

Разговараа меѓу себе за сите овие настани.

Додека разговараа и расправаа, Самиот Исус се приближи и одеше со нив.

Но нивните очи беа спречени да Го препознаат.

Тој ги праша: „За што разговарате меѓу себе додека одите?“ А тие застанаа натажени.

Едниот од нив, по име Клеопа, Му одговори: „Ти ли си единствениот посетител во Ерусалим што не знае што се случи таму овие денови?“

Тој ги праша: „Што?“ Тие Му одговорија: „Она што се случи со Исус Назареецот, Кој беше пророк, силен во дело и збор пред Бог и пред целиот народ.

Нашите првосвештеници и управители Го предадоа да биде осуден на смрт и Го распнаа.

А ние се надевавме дека Тој е Оној Кој ќе го избави Израел. И покрај сето тоа, денес е веќе трет ден откако се случи ова.

Покрај тоа, некои жени од нашите нѐ зачудија. Тие рано отишле на гробот,

Но не го нашле Неговото тело. Се вратија и рекоа дека виделе видение на ангели, кои велат дека Тој е жив.

И некои од нашите отидоа на гробот и најдоа сѐ како што рекоа жените, но Него не Го видоа.“

Тогаш Тој им рече: „О, неразумни и бавни во срцето да поверувате во сѐ што кажале пророците!

Зар не требаше Христос да го претрпи тоа и да влезе во Својата слава?“

И почнувајќи од Мојсеј и од сите Пророци, им го објасни она што се однесуваше на Него во сите Писма.

Кога се приближија до селото во кое одеа, Тој се однесуваше како да сака да продолжи.

Но тие Го задржуваа: „Остани со нас, зашто се стемнува и денот веќе превали.“ И Тој влезе за да остане со нив.

Кога седна со нив на трпезата, го зеде лебот, го благослови, го раскрши и им го подаде.

Тогаш им се отворија очите и Го препознаа; а Тој исчезна од пред нив.

Тие си рекоа еден на друг: „Зар не гореа нашите срца [во нас] додека ни зборуваше по патот и ни ги отвораше Писмата?“

Во истиот час станаа и се вратија во Ерусалим. Ги најдоа собрани единаесеттемина и оние што беа со нив,

кои велеа: „Господ навистина воскресна и му се јави на Симон.“

Тогаш и тие раскажаа што им се случи по патот и како Го препознаа при раскршувањето на лебот.

Додека тие уште зборуваа за ова, Самиот Исус застана среде нив и им рече: „Мир вам!“

Но тие се збунија и се исплашија, мислејќи дека гледаат дух.

Тој им рече: „Зошто сте вознемирени и зошто се појавуваат сомнежи во вашите срца?

Погледнете ги Моите раце и Моите нозе: Јас сум Тој. Допрете Ме и видете, зашто духот нема месо и коски, како што гледате дека имам Јас.“

Откако го рече тоа, им ги покажа рацете и нозете.

Но додека тие од радост уште не веруваа и се чудеа, Тој им рече: „Имате ли овде нешто за јадење?“

Тие Му дадоа парче печена риба.

Тој го зеде и јадеше пред нив.

Потоа им рече: „Ова се зборовите што ви ги кажував додека сѐ уште бев со вас: треба да се исполни сѐ што е напишано за Мене во Мојсеевиот закон, во Пророците и во Псалмите.“

Тогаш им ги отвори умовите за да ги разберат Писмата

и им рече: „Така е напишано: Христос треба да пострада и на третиот ден да воскресне од мртвите,

а во Негово име да се проповеда покајание за простување на гревовите на сите народи, почнувајќи од Ерусалим.

Вие сте сведоци за ова.

И [ете,] Јас ќе го испратам врз вас ветувањето од Мојот Татко. А вие останете во градот додека не се облечете во сила одозгора.“

Потоа ги изведе во близина на Витанија, ги подигна Своите раце и ги благослови.

Додека ги благословуваше, се оддели од нив и се вознесе на небото.

Тие Му се поклонија и се вратија во Ерусалим со голема радост.

И постојано беа во храмот, благословувајќи Го Бог.