Марко

Откако тргна оттаму, Исус дојде во јудејските предели [и] од другата страна на Јордан. Повторно се собра народ околу Него, а Тој пак ги поучуваше, како што имаше обичај.

Тогаш Му пристапија фарисеите и, искушувајќи Го, Го прашаа: „Дозволено ли е маж да ја отпушти својата жена?“

Тој им одговори: „Што ви заповеда Мојсеј?“

Тие рекоа: „Мојсеј дозволи да ѝ се даде разводно писмо и да се отпушти.“

Исус им рече: „Поради тврдоста на вашите срца тој ви ја напиша таа заповед.

Но од почетокот на создавањето, Бог ги создаде машко и женско.

Затоа човекот ќе го остави својот татко и својата мајка [и ќе се прилепи кон својата жена],

и двајцата ќе бидат едно тело. Така веќе не се двајца, туку едно тело.

Затоа, она што Бог го соединил, човек да не го разделува.“

Кога беа во куќата, учениците повторно Го прашаа за тоа.

Тој им рече: „Кој ќе ја отпушти својата жена и ќе се ожени со друга, врши прељуба против неа.

И ако жена го напушти својот маж и се омажи за друг, врши прељуба.“

Му донесуваа деца за да ги допре, но учениците ги прекоруваа оние што ги носеа.

Кога Исус го виде тоа, се налути и им рече: „Оставете ги децата да доаѓаат кај Мене и не спречувајте ги, зашто на таквите им припаѓа Божјото царство.

Вистина ви велам: кој не го прими Божјото царство како дете, нема да влезе во него.“

Потоа ги прегрна децата, ги положи рацете врз нив и ги благослови.

Кога тргнуваше на пат, еден човек притрча, падна на колена пред Него и Го праша: „Добар Учителе, што треба да направам за да наследам вечен живот?“

Исус му рече: „Зошто Ме нарекуваш добар? Никој не е добар, освен Еден – Бог.

Ги знаеш заповедите: „Не убивај; не врши прељуба; не кради; не сведочи лажно; не измамувај; почитувај го својот татко и својата мајка.“

Човекот Му одговори: „Учителе, сето тоа го пазам уште од младоста.“

Исус го погледна со љубов и му рече: „Едно ти недостига: оди, продај сѐ што имаш и дај им го на сиромашните, и ќе имаш богатство на небото; потоа дојди и следи Ме.“

Но тој се натажи поради тие зборови и си замина нажален, зашто имаше голем имот.

Исус погледна наоколу и им рече на Своите ученици: „Колку тешко ќе влезат богатите во Божјото царство!“

Учениците се зачудија на Неговите зборови. Но Исус повторно им рече: „Деца, колку е тешко да се влезе во Божјото царство!“

Полесно е камила да помине низ иглено уво, отколку богат човек да влезе во Божјото царство.“

Тие уште повеќе се зачудија и си велеа еден на друг: „Тогаш кој може да се спаси?“

Исус ги погледна и рече: „За луѓето тоа е невозможно, но не и за Бог; зашто за Бог сѐ е можно.“

Тогаш Петар почна да Му зборува: „Еве, ние оставивме сѐ и тргнавме по Тебе.“

Исус одговори: „Вистина ви велам: нема никој што поради Мене и поради Евангелието оставил куќа, браќа, сестри, мајка, татко, деца или ниви,

а да не прими уште сега, во ова време, стократно повеќе – куќи, браќа, сестри, мајки, деца и ниви, заедно со прогонства – а во идниот век вечен живот.

Но мнозина што се први ќе бидат последни, а последните – први.“

Додека одеа по патот кон Ерусалим, Исус одеше пред нив. Учениците беа зачудени, а оние што одеа по нив се плашеа. Тогаш повторно ги зеде дванаесеттемина настрана и почна да им кажува што ќе Му се случи:

„Еве, се искачуваме во Ерусалим, и Човечкиот Син ќе биде предаден на првосвештениците и учителите на Законот. Тие ќе Го осудат на смрт и ќе Го предадат на незнабожците.

Ќе Му се потсмеваат, ќе Го плукаат, ќе Го камшикуваат и ќе Го убијат; и по три дена ќе воскресне.“

Тогаш Јаков и Јован, синовите на Зеведеј, Му пристапија и рекоа: „Учителе, сакаме да ни направиш што ќе побараме од Тебе.“

Тој ги праша: „Што сакате да направам за вас?“

Тие Му одговорија: „Дај ни да седнеме во Твојата слава, едниот од Твојата десна, а другиот од Твојата лева страна.“

Но Исус им рече: „Не знаете што барате. Можете ли да ја испиете чашата што Јас ја пијам и да се крстите со крштевањето со кое Јас се крштавам?“

Тие рекоа: „Можеме.“ Исус им рече: „Чашата што Јас ја пијам ќе ја испиете, и со крштевањето со кое Јас се крштавам ќе се крстите;

но да седнете од Мојата десна или од Мојата лева страна не е Мое да го дадам, туку тоа им припаѓа на оние за кои е подготвено.“

Кога другите десетмина го слушнаа тоа, почнаа да се лутат на Јаков и Јован.

Но Исус ги повика и им рече: „Знаете дека оние што се сметаат за владетели над народите господарат над нив, а нивните големци владеат над нив.

Но меѓу вас да не биде така. Напротив, кој сака да биде голем меѓу вас, нека ви биде слуга;

и кој сака да биде прв меѓу вас, нека им биде роб на сите.

Зашто и Човечкиот Син не дојде за да Му служат, туку за да служи и да го даде Својот живот како откуп за мнозина.“

Потоа дојдоа во Ерихон. Кога Исус излегуваше од Ерихон со Своите ученици и со големо мноштво, слепиот Вартимеј, синот на Тимеј, седеше покрај патот и просеше.

Кога чу дека минува Исус Назареќанецот, почна да вика: „Исусе, Сине на Давид, смилувај ми се!“

Мнозина го прекоруваа да молчи, но тој уште погласно викаше: „Сине на Давид, смилувај ми се!“

Исус застана и рече: „Повикајте го!“ Тие го повикаа слепиот и му рекоа: „Охрабри се! Стани, те вика.“

Тој ја фрли горната облека, скокна и дојде кај Исус.

Исус го праша: „Што сакаш да ти направам?“ Слепиот Му рече: „Равуни, да прогледам!“

Исус му рече: „Оди си, твојата вера те спаси.“ И тој веднаш прогледа и тргна по Исус по патот.