Марко

Кога се приближија до Ерусалим, кај Витфагија и Витанија, во близина на Маслиновата Гора, Исус испрати двајца од Своите ученици

и им рече: „Одете во селото што е пред вас. Штом влезете, ќе најдете врзано осле на кое никој досега не седнал. Одврзете го и доведете го.

Ако некој ве праша: „Зошто го правите тоа?“, кажете: „На Господ Му е потребно, и веднаш ќе го испрати пак овде.“

Тие отидоа и го најдоа ослето врзано пред една врата, надвор, крај патот, и го одврзаа.

Некои од оние што стоеја таму ги прашаа: „Што правите? Зошто го одврзувате ослето?“

Тие им одговорија како што им беше рекол Исус, и луѓето ги пуштија.

Го доведоа ослето кај Исус, ги ставија своите облеки врз него, и Тој седна на него.

Мнозина ги постилаа своите облеки по патот, а други гранки што ги исекоа од полињата.

Оние што одеа пред Него и оние што одеа по Него викаа: „Осана! Благословен е Оној што доаѓа во името на Господ!

„Благословено е царството на нашиот татко Давид, кое доаѓа! Осана на висините!“

Исус влезе во Ерусалим и во храмот. Откако разгледа сѐ, бидејќи веќе беше доцна, излезе со дванаесеттемина и отиде во Витанија.

Следниот ден, кога излегоа од Витанија, Исус огладне.

Оддалеку виде смоква со лисја и отиде да види дали ќе најде нешто на неа. Но кога се приближи, не најде ништо освен лисја, зашто не беше време за смокви.

Тогаш ѝ рече: „Никој никогаш повеќе да не јаде плод од тебе!“ А Неговите ученици го слушнаа тоа.

Потоа дојдоа во Ерусалим. Исус влезе во храмот и почна да ги истерува оние што продаваа и купуваа во него. Им ги преврте масите на менувачите на пари и столовите на продавачите на гулаби,

и не дозволуваше никој да носи предмети низ храмот.

Ги поучуваше и им велеше: „Не е ли напишано: ‚Мојот дом ќе се нарече дом на молитва за сите народи‘? А вие го направивте разбојничка пештера.“

Првосвештениците и учителите на Законот го слушнаа тоа и бараа начин како да Го погубат, зашто се плашеа од Него, бидејќи сиот народ беше восхитен од Неговото учење.

Кога се стемни, Исус и учениците излегоа од градот.

Утрото, минувајќи покрај смоквата, видоа дека се исушила од корен.

Петар се сети и Му рече: „Рави, погледни! Смоквата што ја проколна се исушила.“

Исус им одговори: „Имајте вера во Бог.

Вистина ви велам: кој ќе ѝ рече на оваа гора: ‚Подигни се и фрли се во морето‘, и не се посомнева во своето срце, туку верува дека ќе се случи она што го кажува, ќе му се случи.

Затоа ви велам: сѐ што барате во молитва, верувајте дека сте го примиле, и ќе ви биде дадено.

И кога стоите на молитва, простувајте му на секој против кого имате нешто, за и вашиот Татко, Кој е на небесата, да ви ги прости вашите престапи.

[Во подоцнежни ракописи стои: „Но ако вие не простувате, ни вашиот Татко, Кој е на небесата, нема да ви ги прости вашите престапи.“]

Повторно дојдоа во Ерусалим. Додека Исус одеше низ храмот, Му пристапија првосвештениците, учителите на Законот и старешините

и Го прашаа: „Со каква власт го правиш ова? И кој Ти ја даде оваа власт за да го правиш тоа?“

Исус им одговори: „И Јас ќе ве прашам нешто. Одговорете Ми, па ќе ви кажам со каква власт го правам ова.

Јовановото крштевање беше ли од небото или од луѓето? Одговорете Ми.“

Тие размислуваа меѓу себе и велеа: „Ако кажеме: ‚Од небото‘, ќе рече: ‚Зошто [тогаш] не му поверувавте?‘

А ако кажеме: ‚Од луѓето‘…“ Се плашеа од народот, зашто сите го сметаа Јован за вистински пророк.

Затоа Му одговорија на Исус: „Не знаеме.“ Исус им рече: „Ни Јас нема да ви кажам со каква власт го правам ова.“