Марко

Потоа почна да им зборува во параболи: „Еден човек насади лозје, постави ограда околу него, ископа место за преса и изгради стражарска кула. Потоа им го изнајми на лозари и замина во туѓина.

Кога дојде времето, испрати еден слуга кај лозарите за да земе од нив дел од лозовиот род.

Но тие го фатија, го претепаа и го испратија со празни раце.

Повторно им испрати друг слуга. И него го удрија по главата и го посрамотија.

Испрати и трет, а него го убија. Потоа испрати и многу други; некои ги претепаа, а некои ги убија.

Му остануваше уште еден – неговиот сакан син. Најпосле го испрати и него, мислејќи: ‚Ќе го почитуваат мојот син.‘

Но лозарите си рекоа меѓу себе: ‚Овој е наследникот. Ајде да го убиеме, и наследството ќе биде наше.‘

Го фатија, го убија и го исфрлија надвор од лозјето.

Што ќе направи господарот на лозјето? Ќе дојде, ќе ги погуби лозарите и ќе им го даде лозјето на други.

Зар не сте го прочитале ова во Писмото: ‚Каменот што го отфрлија градителите стана главен аголен камен;

тоа е од Господ и прекрасно е во нашите очи‘?“

Тогаш сакаа да Го фатат, зашто разбраа дека параболата ја кажа за нив; но се плашеа од народот. Затоа Го оставија и си заминаа.

Потоа испратија кај Него некои фарисеи и приврзаници на Ирод, за да Го фатат во збор.

Тие дојдоа и Му рекоа: „Учителе, знаеме дека си искрен и дека не се обѕираш на ничие мислење, зашто не гледаш кој е кој, туку вистински го поучуваш Божјиот пат. Дозволено ли е да му се плаќа данок на царот или не? Да плаќаме ли или да не плаќаме?“

Но Тој го знаеше нивното лицемерство и им рече: „Зошто Ме искушувате? Донесете Ми еден денариј да го видам.“

Тие Му донесоа. Тој ги праша: „Чиј е овој лик и овој натпис?“ Му одговорија: „На царот.“

Тогаш Исус им рече: „Дајте му го на царот царевото, а на Бог Божјото.“ И тие многу Му се восхитуваа.

Потоа Му пристапија садукеите, кои велат дека нема воскресение, и Го прашаа:

„Учителе, Мојсеј ни напиша: ‚Ако нечиј брат умре и остави жена, а нема деца, неговиот брат нека ја земе вдовицата и нека му подигне потомство на својот брат.‘

Имаше седуммина браќа. Првиот се ожени и умре без да остави потомство.

Потоа вториот ја зеде жената, но и тој умре без да остави потомство. Истото се случи и со третиот.

Сите седуммина ја имаа за жена, но не оставија деца. По сите нив умре и жената.

При воскресението [кога ќе воскреснат], на кого од нив ќе му биде жена? Зашто сите седуммина ја имаа за жена.“

Исус им одговори: „Не сте ли во заблуда затоа што не ги познавате ниту Писмата ниту Божјата сила?

Зашто кога ќе воскреснат од мртвите, ниту ќе се женат ниту ќе се мажат, туку ќе бидат како ангелите на небесата.

А за тоа дека мртвите воскреснуваат, не сте ли прочитале во книгата на Мојсеј, кај грмушката, како Бог му рече: ‚Јас сум Бог на Авраам, Бог на Исак и Бог на Јаков‘?

Тој не е Бог на мртвите, туку на живите. Вие сте во голема заблуда.“

Еден од учителите на Законот, кој ја слушаше нивната расправа и виде дека Исус добро им одговори, Му пристапи и Го праша: „Која е првата од сите заповеди?“

Исус му одговори: „Првата од сите заповеди е: ‚Слушај, Израеле! Господ, нашиот Бог, е единствениот Господ.

„Љуби Го Господ, својот Бог, со сето свое срце, со сета своја душа, со сиот свој ум и со сета своја сила.“

„Втората е оваа: ‚Љуби го својот ближен како себеси.‘ Нема друга заповед поголема од овие.“

Учителот на Законот Му рече: „Добро, Учителе! Вистина кажа дека Бог е еден и дека нема друг освен Него;

и да Го љубиш со сето срце, со сиот разум и со сета сила, и да го љубиш ближниот како себеси, е поважно од сите жртви паленици и жртви.“

Кога Исус виде дека разумно одговори, му рече: „Не си далеку од Божјото царство.“ И оттогаш никој не се осмелуваше повеќе да Го прашува.

Додека поучуваше во храмот, Исус праша: „Како учителите на Законот велат дека Христос е Давидов син?

Самиот Давид, воден од Светиот Дух, рече: ‚Му рече Господ на мојот Господ: Седи од Мојата десна страна додека не ги положам Твоите непријатели под Твоите нозе.‘

Самиот Давид Го нарекува Господ; тогаш како може да Му биде син?“ А многубројниот народ со задоволство Го слушаше.

Во Своето учење им велеше: „Чувајте се од учителите на Законот, кои сакаат да одат во долги облеки, да бидат поздравувани по плоштадите,

да седат на првите места во синагогите и на почесните места на гозбите.

Тие ги ограбуваат домовите на вдовиците и под изговор долго се молат. Тие ќе добијат потешка осуда.“

Исус седна спроти храмската ризница и гледаше како народот става пари во неа. Мнозина богати ставаа многу.

Дојде и една сиромашна вдовица и стави две најситни бакарни парички, кои заедно вредеа еден кодрант.

Тогаш ги повика Своите ученици и им рече: „Вистина ви велам: оваа сиромашна вдовица даде повеќе од сите што ставаа во ризницата.

Зашто сите дадоа од својот вишок, а таа од својата сиромаштија даде сѐ што имаше – сѐ од што требаше да живее.“