Прескокни кон главната содржина

Марко

Глава 9

  1. 1

    И им рече: „Вистина ви велам: некои од оние што стојат овде нема да вкусат смрт додека не го видат Божјото царство дојдено со сила.“

  2. 2

    По шест дена Исус ги зеде со Себе Петар, Јаков и Јован и ги одведе насамо на една висока гора. Таму се преобрази пред нив.

  3. 3

    Неговата облека стана блескава и необично бела, каква што ниеден белач на земјата не може да избели.

  4. 4

    И им се појавија Илија и Мојсеј, кои разговараа со Исус.

  5. 5

    Тогаш Петар Му рече на Исус: „Рави, добро ни е овде! Да направиме три шатори: еден за Тебе, еден за Мојсеј и еден за Илија.“

  6. 6

    Не знаеше што да каже, зашто беа многу исплашени.

  7. 7

    Тогаш се појави облак и ги засени, а од облакот се слушна глас: „Овој е Мојот сакан Син. Него слушајте!“

  8. 8

    И одеднаш, кога погледнаа наоколу, веќе не видоа никого со себе, освен Исус.

  9. 9

    Додека слегуваа од гората, Исус им заповеда никому да не кажуваат што виделе, сѐ додека Човечкиот Син не воскресне од мртвите.

  10. 10

    Тие го задржаа тоа во себе, но меѓусебно се прашуваа што значи „да воскресне од мртвите“.

  11. 11

    Потоа Го прашаа: „Зошто учителите на Законот велат дека најнапред треба да дојде Илија?“

  12. 12

    Тој им одговори: „Навистина, Илија доаѓа најнапред и ќе обнови сѐ. Но како е напишано за Човечкиот Син дека треба многу да пострада и да биде презрен?

  13. 13

    А Јас ви велам дека Илија веќе дојде, и тие постапија со него како што сакаа, како што е напишано за него.“

  14. 14

    Кога дојдоа кај другите ученици, видоа големо мноштво околу нив и учители на Законот што се расправаа со нив.

  15. 15

    Штом сиот народ Го виде Исус, се восхити, притрча и Го поздравуваше.

  16. 16

    Тој ги праша: „За што се расправате со нив?“

  17. 17

    Еден човек од мноштвото Му одговори: „Учителе, го доведов кај Тебе мојот син, кој има дух што го прави нем.

  18. 18

    Каде и да го нападне, го фрла на земја; тој се пени, чкрта со забите и се вкочанува. Ги замолив Твоите ученици да го изгонат духот, но не можеа.“

  19. 19

    Исус им одговори: „О, неверно поколение! До кога ќе бидам со вас? До кога ќе ве трпам? Доведете го кај Мене!“

  20. 20

    Го доведоа кај Него. Кога духот Го виде Исус, веднаш го затресе момчето; тоа падна на земја, се валкаше и се пенеше.

  21. 21

    Исус го праша неговиот татко: „Колку време му се случува ова?“ Тој одговори: „Уште од детството.

  22. 22

    Многупати го фрла и во оган и во вода за да го погуби. Но ако можеш нешто, смилувај ни се и помогни ни!“

  23. 23

    Исус му рече: „‚Ако можеш?‘ Сѐ е можно за оној што верува.“

  24. 24

    Таткото на момчето веднаш извика: „Верувам; помогни ми во моето неверие!“

  25. 25

    Кога Исус виде дека народот се собира, му заповеда на нечистиот дух: „Нем и глув духу, Јас ти заповедам: излези од него и никогаш повеќе не влегувај во него!“

  26. 26

    Духот извика, силно го затресе момчето и излезе. Момчето остана како мртво, така што мнозина рекоа: „Умре.“

  27. 27

    Но Исус го фати за рака, го подигна и тој стана.

  28. 28

    Кога Исус влезе во куќата, Неговите ученици насамо Го прашаа: „Зошто ние не можевме да го изгониме?“

  29. 29

    Тој им рече: „Овој вид не може да излезе со ништо друго освен со молитва.“

  30. 30

    Откако заминаа оттаму, минуваа низ Галилеја, а Исус не сакаше никој да дознае за тоа.

  31. 31

    Зашто ги поучуваше Своите ученици и им велеше: „Човечкиот Син се предава во човечки раце, и ќе Го убијат; а откако ќе биде убиен, по три дена ќе воскресне.“

  32. 32

    Тие не ги разбираа тие зборови, а се плашеа да Го прашаат.

  33. 33

    Потоа дојдоа во Капернаум. Кога влезе во куќата, Исус ги праша: „За што расправавте по патот?“

  34. 34

    Но тие молчеа, зашто по патот расправаа меѓу себе кој е најголем.

  35. 35

    Тогаш Исус седна, ги повика дванаесеттемина и им рече: „Кој сака да биде прв, нека биде последен од сите и слуга на сите.“

  36. 36

    Потоа зеде едно дете, го постави среде нив, го прегрна и им рече:

  37. 37

    „Кој ќе прими едно вакво дете во Мое име, Мене Ме прима; а кој Мене Ме прима, не Ме прима само Мене, туку и Оној што Ме испрати.“

  38. 38

    Јован Му рече: „Учителе, видовме еден човек како во Твое име изгонува демони, а не оди со нас, па му забранивме, зашто не нѐ следи.“

  39. 39

    Но Исус рече: „Не забранувајте му, зашто никој што прави моќно дело во Мое име не може веднаш потоа да зборува зло за Мене.

  40. 40

    Зашто кој не е против нас, тој е со нас.

  41. 41

    И кој ќе ви даде чаша вода да испиете во Мое име, затоа што сте Христови, вистина ви велам, нема да ја загуби својата награда.

  42. 42

    А кој ќе наведе на грев еден од овие малечки што веруваат [во Мене], подобро би му било да му обесат голем воденички камен околу вратот и да го фрлат во морето.

  43. 43

    Ако твојата рака те наведува на грев, отсечи ја. Подобро е без една рака да влезеш во животот, отколку со две раце да отидеш во геената, во неизгасливиот оган,

  44. 44

    [Во подоцнежни ракописи стои: „каде што нивниот црв не умира и огнот не згаснува.“]

  45. 45

    И ако твојата нога те наведува на грев, отсечи ја. Подобро е сакат да влезеш во животот, отколку со две нозе да бидеш фрлен во геената,

  46. 46

    [Во подоцнежни ракописи стои: „каде што нивниот црв не умира и огнот не згаснува.“]

  47. 47

    И ако твоето око те наведува на грев, извади го. Подобро е со едно око да влезеш во Божјото царство, отколку со две очи да бидеш фрлен во геената,

  48. 48

    каде што нивниот црв не умира и огнот не згаснува.

  49. 49

    Зашто секој ќе биде посолен со оган.

  50. 50

    Солта е добра; но ако солта ја изгуби својата соленост, со што ќе ѝ ја вратите соленоста? Имајте сол во себе и живејте во мир еден со друг.“