Марко

Во тие денови повторно се собра големо мноштво, а немаа што да јадат. Исус ги повика Своите ученици и им рече:

„Се сожалувам над мноштвото, зашто веќе три дена се со Мене и немаат што да јадат.

Ако ги пуштам гладни да си одат дома, ќе премалеат по патот, зашто некои од нив дошле оддалеку.“

Неговите ученици Му одговорија: „Од каде може некој овде, во пустинава, да најде доволно леб за да ги нахрани?“

Тој ги праша: „Колку лебови имате?“ Тие рекоа: „Седум.“

Тогаш му заповеда на народот да седне на земјата. Ги зеде седумте лебови, заблагодари, ги прекрши и им ги даваше на Своите ученици да ги разделат, а тие ги разделија пред мноштвото.

Имаа и неколку мали риби. Исус ги благослови и рече да ги разделат и нив.

Сите јадеа и се наситија, а од останатите парчиња собраа седум полни кошници.

А беа околу четири илјади. Потоа Исус ги распушти.

Веднаш влезе во чамецот со Своите ученици и дојде во пределот Далманута.

Фарисеите излегоа и почнаа да се расправаат со Него. За да Го искушаат, бараа од Него знак од небото.

Исус длабоко воздивна во Својот дух и рече: „Зошто овој род бара знак? Вистина ви велам: на овој род нема да му се даде знак.“

Ги остави, повторно влезе во чамецот и замина на другата страна.

Учениците заборавија да земат леб и со себе во чамецот имаа само еден леб.

Исус ги предупреди: „Внимавајте! Чувајте се од квасецот на фарисеите и од квасецот на Ирод.“

Тие разговараа меѓу себе дека немаат леб.

Исус го разбра тоа и им рече: „Зошто зборувате меѓу себе дека немате леб? Сѐ уште ли не согледувате и не разбирате? Зар срцата ви се закоравени?

Имате очи, а не гледате; имате уши, а не слушате? И не се сеќавате ли?

Кога ги прекршив петте лебови за пет илјади луѓе, колку кошници полни со парчиња собравте?“ Тие Му одговорија: „Дванаесет.“

„А кога ги прекршив седумте лебови за четири илјади, колку полни кошници со парчиња собравте?“ Тие рекоа: „Седум.“

Тогаш им рече: „Зар сѐ уште не разбирате?“

Дојдоа во Витсаида. Таму Му доведоа слеп човек и Го молеа да го допре.

Исус го фати слепиот за рака и го изведе надвор од селото. Плукна на неговите очи, ги положи рацете врз него и го праша дали гледа нешто.

Човекот погледна и рече: „Гледам луѓе, но ми личат на дрвја што одат.“

Тогаш Исус повторно ги положи рацете врз неговите очи. Човекот погледна внимателно, видот му се врати и јасно гледаше сѐ.

Исус го испрати дома, велејќи: „Не влегувај ни во селото.“

Потоа Исус и Неговите ученици отидоа во селата околу Кесарија Филипова. По патот ги праша Своите ученици: „Што велат луѓето, Кој сум Јас?“

Тие Му одговорија: „Едни велат Јован Крстител, други Илија, а трети – еден од пророците.“

Тогаш ги праша: „А вие што велите, Кој сум Јас?“ Петар Му одговори: „Ти си Христос.“

Исус строго им заповеда никому да не кажуваат за Него.

Потоа почна да ги поучува дека Човечкиот Син мора многу да пострада, да биде отфрлен од старешините, првосвештениците и учителите на Законот, да биде убиен и по три дена да воскресне.

За тоа им зборуваше отворено. Тогаш Петар Го зеде настрана и почна да Го прекорува.

Но Исус се сврте, ги погледна Своите ученици и го прекори Петар: „Оди зад Мене, сатано! Зашто не мислиш на она што е Божјо, туку на она што е човечко.“

Потоа го повика мноштвото заедно со Своите ученици и им рече: „Кој сака да оди по Мене, нека се одрече од себе, нека го земе својот крст и нека Ме следи.

Зашто кој сака да го спаси својот живот, ќе го загуби; а кој ќе го загуби својот живот поради Мене и поради Евангелието, ќе го спаси.

Каква корист има човек ако го придобие целиот свет, а ја загуби својата душа?

Или каков откуп може човек да даде за својата душа?

Зашто кој ќе се засрами од Мене и од Моите зборови во овој прељубнички и грешен род, и Човечкиот Син ќе се засрами од него кога ќе дојде во славата на Својот Татко со светите ангели.“