Марко

Глава 3

1
Исус повторно влезе во синагогата, а таму имаше човек со исушена рака.
2
Внимателно Го набљудуваа дали ќе го исцели во сабота, за да можат да Го обвинат.
3
Исус му рече на човекот со исушената рака: „Стани среде сите!“
4
Потоа ги праша: „Дозволено ли е во сабота да се прави добро или зло, да се спаси живот или да се погуби?“ Но тие молчеа.
5
Тој ги погледна со гнев, нажален поради закоравеноста на нивните срца, и му рече на човекот: „Испружи ја раката!“ Тој ја испружи и раката му стана здрава.
6
Фарисеите излегоа и веднаш се посоветуваа со приврзаниците на Ирод како да Го погубат.
7
Исус се повлече со Своите ученици кон морето, а по Него тргна големо мноштво од Галилеја и Јудеја,
8
од Ерусалим, Идумеја, од другата страна на Јордан и од околината на Тир и Сидон. Кога слушнаа што сѐ прави, многу луѓе дојдоа кај Него.
9
Поради мноштвото, Исус им рече на Своите ученици да Му подготват мал чамец, за да не Го притискаат.
10
Зашто исцели многумина, па сите што страдаа од болести навалуваа кон Него за да Го допрат.
11
Секогаш кога нечистите духови Го гледаа, паѓаа пред Него и викаа: „Ти си Божјиот Син!“
12
Но Тој строго им забрануваше да откриваат Кој е.
13
Потоа се искачи на гората и ги повика кај Себе оние што Сам ги избра, и тие дојдоа кај Него.
14
Постави дванаесетмина, за да бидат со Него и да ги испраќа да проповедаат,
15
и да имаат власт да изгонуваат демони.
16
На Симон му го даде името Петар;
17
потоа Јаков, синот на Зеведеј, и неговиот брат Јован, на кои им го даде името Воанергес, што значи „синови на громот“;
18
потоа Андреј, Филип, Вартоломеј, Матеј, Тома, Јаков, синот на Алфеј, Тадеј, Симон Кананит
19
и Јуда Искариот, кој Го предаде.
20
Потоа Исус влезе во една куќа, а народот повторно се собра во толкав број што не можеа ни да јадат.
21
Кога Неговите блиски го слушнаа тоа, дојдоа да Го земат, зашто велеа: „Не е при Себе.“
22
А учителите на Законот што беа слегле од Ерусалим велеа: „Во Него е Велзевул“ и „Со силата на владетелот на демоните ги истерува демоните.“
23
Тогаш Исус ги повика и им зборуваше во параболи: „Како може сатаната да го истерува сатаната?
24
Ако некое царство се раздели само против себе, тоа царство не може да опстане.
25
И ако некој дом се раздели сам против себе, тој дом не може да опстане.
26
Ако сатаната се кренал против самиот себе и се разделил, не може да опстане, туку му дошол крајот.
27
Никој не може да влезе во домот на силен човек и да му го ограби имотот, ако најнапред не го врзе силниот; дури тогаш ќе му го ограби домот.
28
Вистина ви велам: на луѓето ќе им бидат простени сите гревови и сите хули што ќе ги изговорат;
29
но оној што ќе похули против Светиот Дух, нема простување довека, туку е виновен за вечен грев.“
30
Ова го рече затоа што велеа: „Во Него има нечист дух.“
31
Тогаш дојдоа Неговата мајка и Неговите браќа. Стоејќи надвор, испратија да Го повикаат.
32
Околу Него седеше народ, па Му рекоа: „Еве, Твојата мајка, Твоите браќа [и Твоите сестри] се надвор и Те бараат.“
33
Тој им одговори: „Која е Мојата мајка и кои се Моите браќа?“
34
Погледнувајќи ги оние што седеа околу Него, рече: „Еве ги Мојата мајка и Моите браќа!
35
Зашто кој ја исполнува Божјата волја, тој Ми е брат, сестра и мајка.“