Матеј

Истиот ден Исус излезе од куќата и седна покрај морето.

И се собра околу Него многу народ, така што Тој влезе во чамец и седна, а целиот народ стоеше на брегот.

И им зборуваше многу во параболи: „Ете, сејачот излезе да сее.“

Кога сееше, едни зрна паднаа покрај патот; долетаа птици и ги исколваа.

Други паднаа на каменито место, каде што немаше многу земја, и набргу поникнаа, зашто земјата не беше длабока.

Но, штом изгреа сонцето, тие свенаа, па, како немаа корен, се исушија.

Некои паднаа во трње и израсна трњето и ги задуши.

Други паднаа на добра земја и донесоа плод: едно стократно, друго шеесеткратно, а трето триесеткратно.

Кој има уши, нека чуе!

И кога се приближија до Него учениците, Му рекоа: „Зошто во параболи им зборуваш?“

А Тој им одговори и рече: „Зашто вам ви е дадено да ги знаете тајните на небесното царство, а ним не им е дадено.

Зашто кој има, ќе му се даде и ќе има во изобилство; а кој нема, ќе му се земе и она што го има.

Затоа им зборувам во параболи: гледаат, но не согледуваат; слушаат, а не слушаат, ниту разбираат.

И над нив се исполнува пророштвото на Исаија, кое вели: ‚Со уши ќе чуете и нема да разберете, со очи ќе гледате и нема да видите;

зашто срцето на овој народ стана закоравено; со ушите тешко слушаат и ги затворија очите, за да не видат со очите, да не чујат со ушите, да не разберат со срцето, да не се обратат и да не ги исцелам.‘

Вашите очи, пак, се блажени, зашто гледаат, и вашите уши – бидејќи слушаат;

зашто вистина ви велам: многу пророци и праведници сакаа да видат што гледате вие, и не видоа, и да чујат што слушате вие, и не чуја.

Вие, пак, чујте ја параболата за сејачот:

кај секого што го слуша зборот за царството, но не го разбира, доаѓа лукавиот и го граби она што е посеано во неговото срце; тоа е семето посеано покрај патот.

А посеаното на каменито место е оној што го слуша зборот и веднаш со радост го прима;

Но нема во себе корен и е непостојан; кога ќе настане неволја или гонење поради зборот, веднаш се соблазнува.

Посеаното, пак, во трње е оној што го слуша зборот, но грижата на овој век и измамата на богатството го задушуваат зборот и тој останува без плод.

А посеаното на добра земја е оној што го слуша зборот и го разбира, и дава плод: еден стократно, друг шеесеткратно, а трет триесеткратно.“

И друга парабола им кажа, велејќи: „Небесното царство личи на човек што посеал добро семе на својата нива;

но додека луѓето спиеја, дојде непријателот, посеа какол меѓу житото и си отиде.

А кога порасна растението и донесе плод, тогаш се појави и каколот.

И кога дојдоа слугите на стопанот, му рекоа: ‚Господаре, нели добро семе посеа на својата нива? Од каде сега, пак, овој какол во неа?‘

А тој им рече: ‚Непријател го направил тоа.‘ Слугите, пак, му рекоа: ‚Сакаш ли да одиме и да го исплевиме?‘

Но тој рече: ‚Не, за да не ја искорнете и пченицата додека го корнете каколот.

Оставете нека растат и едното и другото заедно до жетвата; а за време на жетвата ќе им кажам на жетварите: соберете го најнапред каколот во снопови, за да се изгори; а житото приберете го во мојата житница.‘“

И им кажа друга парабола: „Небесното царство личи на синапово зрно, кое човек го зеде и го посеа на својата нива;

тоа е најмало од сите семиња, но, кога ќе израсне, поголемо е од сите растенија, па станува дури и дрво – така што птиците небесни долетуваат и застануваат на неговите гранки.“

И друга парабола им кажа: „Небесното царство личи на квас, што го зема жена и го става во три мери брашно, додека не скисне сето тесто.“

Сето ова му го зборуваше Исус на народот во параболи; без парабола не им зборуваше ништо;

за да се исполни реченото преку пророкот, кој вели: „Со параболи ќе ја отворам Својата уста; ќе ги искажам скриените нешта од создавањето.“

Тогаш Исус го остави народот и влезе во една куќа. А учениците се приближија до Него и Му рекоа: „Протолкувај ни ја параболата за каколот на нивата!“

А Тој им одговори и рече: „Сејачот на доброто семе е Човечкиот Син;

нивата е овој свет; доброто семе се синовите на царството, а каколот – синовите на лукавиот;

Непријателот, пак, што го посеа, е Ѓаволот; жетвата е крајот на овој век, а жетварите се ангелите.

И така, како што се собира каколот и се гори во оган, така ќе биде и на крајот на овој век.

Човечкиот Син ќе ги испрати Своите ангели, и тие ќе ги соберат од Неговото царство сите причини за грев и сите што вршат беззаконие,

и ќе ги фрлат во вжарена печка; и таму ќе биде плач и крцкање со заби.

Тогаш праведниците ќе светат како сонце во царството на нивниот Татко. Кој има уши, нека чуе!

Небесното царство личи на богатство, сокриено во нива, кое човек го нашол и повторно го сокрил; па од радост оди, продава сѐ што има и ја купува таа нива.

Небесното царство личи и на трговец, кој бара убави бисери;

па, штом најде еден скапоцен бисер, отиде, продаде сѐ што имаше и го купи.

Небесното царство личи, исто така, и на мрежа, која се фрла во морето и уловува секакви риби:

и кога ќе се наполни, ја извлекуваат на брегот и седнуваат, па добрите риби ги собираат во садови, а лошите ги фрлаат.

Така ќе биде и на крајот на овој век: ќе излезат ангелите и ќе ги одделат лошите од праведните.

и ќе ги фрлат во вжарената печка; таму ќе има плач и крцкање со заби.“

Исус ги праша: „Дали го разбравте сето ова?“ Тие Му одговорија: „Да.“

Тој им рече: „Затоа секој учител на Законот кој станал ученик на небесното царство личи на домаќин кој од своето богатство изнесува и ново и старо.“

И, кога ги кажа Исус овие параболи, си замина оттаму.

Кога дојде во Својот роден крај, ги поучуваше луѓето во нивната синагога, така што тие се чудеа и велеа: „Од каде Му се оваа мудрост и овие чудотворни сили?

Не е ли Овој синот на дрводелецот? Зар Неговата мајка не се вика Марија, а Неговите браќа Јаков, Јосиф, Симон и Јуда?

И зар сите Негови сестри не живеат меѓу нас? Од каде Му е тогаш сето ова?“

И Го отфрлија. А Исус им рече: „Пророкот се почитува насекаде, освен во својот роден крај и во својот дом.“

И таму не направи многу моќни дела поради нивното неверие.