Матеј

Во тоа време гласот за Исус стигна до Ирод, тетрархот.

И им рече на своите слуги: „Тоа е Јован Крстител! Тој воскреснал од мртвите, и затоа преку него дејствуваат овие сили.“

Зашто Ирод го беше фатил Јован, го врзал и го ставил во затвор поради Иродијада, жената на неговиот брат Филип.

Бидејќи Јован му велеше: „Не ти е дозволено да ја имаш!“

И сакаше да го убие, но се боеше од народот, зашто го сметаа за пророк.

И кога беше роденденот на Ирод, ќерката на Иродијада играше пред гостите и му угоди на Ирод;

затоа, тој со клетва ѝ вети дека ќе ѝ даде што и да побара.

Таа, наговорена од својата мајка, рече: „Дај ми ја овде, на послужавник, главата на Јован Крстител.“

Царот се нажали, но поради заклетвите и гостите нареди да ѝ ја дадат.

Потоа испрати луѓе да му ја отсечат главата на Јован во затворот.

И ја донесоа неговата глава на послужавник и ја дадоа на девојката, а таа ја однесе на својата мајка.

Неговите ученици дојдоа, го дигнаа неговото тело и го погребаа; па отидоа и Му јавија на Исус.

Кога Исус го слушна тоа, се повлече оттаму со чамец во пусто место, насамо. Но народот дозна и тргна по Него пеш од градовите.

И кога излезе Исус, виде многу народ; и се смилува над нив и ги излекува нивните болни.

Кога се стемни, Му пристапија Неговите ученици и рекоа: „Ова место е пусто, а веќе е доцна; пушти го народот да отиде по селата и да си купи храна.“

Но Исус им рече: „Нема потреба да одат; дајте им вие да јадат!“

А тие Му рекоа: „Ние имаме само пет лебови и две риби.“

Тој им рече: „Донесете Ми ги тука!“

Откако му заповеда на народот да седне на тревата, ги зеде петте лебови и двете риби, погледна во небото, ги благослови и откако ги прекрши, ги даде на учениците, а учениците – на народот.

Сите јадеа и се наситија; а од преостанатите парчиња собраа дванаесет полни кошници.

А оние што јадеа беа околу пет илјади мажи, освен жените и децата.

А веднаш Исус ги принуди Своите ученици да влезат во чамецот и да тргнат пред Него на другата страна, додека Тој го распушти народот.

Па штом го распушти народот, Тој се качи на планината, за да се помоли насамо. И таа вечер остана Сам.

А чамецот веќе беше оддалечен многу стадии од копното, мачен од брановите, зашто ветрот беше спротивен.

Но на четвртата ноќна стража, дојде Исус кај нив, одејќи по морето.

А учениците, штом Го видоа како оди по морето, се уплашија и рекоа: „Тоа е привидение!“ И од страв извикаа.

Но Исус веднаш почна да зборува со нив и им рече: „Охрабрете се! Јас сум; не плашете се!“

А Петар, одговарајќи, Му рече: „Господи, ако си Ти, дозволи да дојдам кај Тебе по водата!“

И Исус му рече: „Дојди!“ Па штом излезе од чамецот, Петар тргна по водата за да оди кај Исус;

Но кога го виде ветрот, се исплаши; почна да потонува и извика: „Господи, спаси ме!“

Исус веднаш му подаде рака, го фати и му рече: „Маловернику, зошто се посомнева?“

Кога влегоа во чамецот, ветрот престана.

А оние што беа во чамецот Му се поклонија и рекоа: „Навистина, Ти си Божји Син!“

Па откако преминаа, дојдоа во Генисаретскиот крај.

Луѓето од тоа место, штом Го познаа, разнесоа вест по целата таа околија и ги донесоа кај Него сите болни.

И Го молеа да се допрат барем до крајот на Неговата облека; и тие, сите што се допреа, оздравеа.