Матеј

Кога се раздени, сите првосвештеници и народни старешини се договорија против Исус за да Го погубат.

Го врзаа, Го одведоа и Го предадоа на управникот Пилат.

Тогаш Јуда, кој Го предаде, кога виде дека Исус е осуден, се раскаја и им ги врати триесетте сребреници на првосвештениците и старешините.

велејќи им: „Згрешив, зашто предадов невина крв.“ А тие му одговорија: „Што ни е грижа нам за тоа? Мисли му ти.“

И кога ги фрли сребрениците во храмот, излезе, отиде и се обеси.

Првосвештениците ги прибраа сребрениците и рекоа: „Не чини да се оставаат во храмската ризница, зашто се цена за крв.“

И кога се советуваа, ја купија со нив грнчаревата нива, за да погребуваат во неа луѓе од други места.

Затоа и до денес таа нива се вика Крвна нива.

Тогаш се исполни реченото преку пророкот Еремија: „И ги зедоа триесетте сребреници, цената на Оној Кого Го проценија Израелевите синови,“

и ги дадоа за грнчаревата нива, како што ми заповеда Господ.“

И Исус застана пред управникот. И тој Го праша, велејќи: „Ти ли си Јудејскиот Цар?“ Исус му одговори: „Ти велиш.“

И кога Го обвинуваа првосвештениците и старешините, Тој ништо не одговараше.

Тогаш Му рече Пилат: „Не слушаш ли колку сведочат против Тебе?“

И не му одговори ниту на еден збор, така што управникот се чудеше многу.

А на секој празник Пасха управникот имаше обичај да им ослободува по еден затвореник кого би го побарале.

Тогаш тие имаа еден прочуен затвореник, по име Варава.

И кога се собраа, Пилат им рече: „Кого сакате да ви го пуштам: Варава ли, или Исус, наречен Христос?“

Зашто знаеше дека го беа предале од завист.

Во тоа време, кога тој седеше на судиското место, неговата жена му испрати порака: „Не прави Му ништо на Овој Праведник, зашто денес многу пострадав во сон, заради Него.“

Но првосвештениците и старешините го наговорија народот да го побара Варава, а Исус да Го погуби.

Тогаш управникот ги праша: „Кого од овие двајца сакате да ви го пуштам?“ Тие одговорија: „Варава!“

Пилат им рече: „А што да направам со Исус, наречен Христос?“ Му одговорија сите: „Да биде распнат!“

Управникот рече: „Па какво зло направил?“ Но тие уште посилно извикаа и рекоа: „Да биде распнат!“

Пилат, штом виде дека ништо не помага, туку дека буната сѐ повеќе се зголемува, зеде вода, ги изми рацете пред народот и рече: „Невин сум за оваа крв; вие гледајте!“

И одговарајќи целиот народ, рече: „Неговата Крв нека падне на нас и на нашите деца!“

Тогаш им го пушти Варава, а за Исус нареди да Го бичуваат и Го предаде да биде распнат.

Потоа управниковите војници Го одведоа Исус во судницата и ја собраа целата чета околу Него,

па, откако Го соблекоа, Му облекоа багрена наметка;

Исплетоа венец од трње, Му го ставија на главата и Му дадоа трска во десната рака. Паѓаа на колена пред Него, Му се потсмеваа и велеа: „Радувај се, Јудејски Царе!“

И Го плукаа и, откако ја зедоа трската, Го удираа по главата.

Откако Му се потсмеаја, Му ја соблекоа багрената наметка, Му ја облекоа Неговата облека и Го поведоа да Го распнат.

Кога излегуваа, сретнаа еден Киринеец, по име Симон; него го принудија да Му го носи крстот.

Кога дојдоа на местото наречено Голгота, што значи „Место на Черепот“,

Му дадоа да пие вино измешано со жолчка; но кога вкуси, не сакаше да пие.

Откако Го распнаа, ги разделија Неговите облеки, фрлајќи ждрепка.

Па седеа таму и Го чуваа;

и Му ставија над главата натпис со обвинението против Него: „Овој е Исус, Јудејскиот Цар.“

Тогаш распнаа со Него и двајца разбојници: едниот од десната страна, а другиот од левата.

А минувачите, нишајќи ги главите, Го хулеа

И велеа: „Ти, што го уриваш храмот и за три дена го изградуваш, спаси се Себеси! Ако си Божји Син, слегни од крстот!“

Исто така и првосвештениците, заедно со учителите на Законот и старешините, потсмевајќи Му се, велеа:

„Другите ги спаси, а Себеси не може да се спаси! Тој е Израелев Цар; нека слезе сега од крстот, па ќе поверуваме во Него.

Се надеваше на Бог; нека Го избави сега, ако Му е мил, зашто велеше: ‚Јас сум Божји Син.‘“

И разбојниците, распнати со Него, Го хулеа исто така.

И од шестиот час настана темнина по целата земја, до деветтиот час;

Околу деветтиот час Исус извика со силен глас: „Ели, Ели, лема савахтани?“ – што значи: „Боже Мој, Боже Мој, зошто Ме остави?“

А некои од оние што стоеја таму, кога го чуја тоа, рекоа: „Овој го вика Илија.“

И веднаш еден од нив отрча, зеде сунѓер, го натопи во оцет и го надена на трска, па Му даваше да пие.

Другите, пак, велеа: „Чекајте, да видиме, дали ќе дојде Илија да Го спаси.“

А Исус, откако повторно извика со силен глас, го испушти духот.

И наеднаш се расцепи завесата на храмот на два дела, од горниот крај до долниот, и земјата се затресе; и карпите се расцепија;

Гробовите се отворија и воскреснаа многу тела на починатите светии.

Па, кога излегоа од гробовите, по Неговото воскресение, влегоа во светиот град и се јавија на многумина.

А стотникот и оние што со него Го чуваа Исус, кога го видоа земјотресот и сѐ што се случи, многу се исплашија и рекоа: „Навистина, Овој беше Божји Син!“

Таму беа и гледаа оддалеку, исто така, многу жени што одеа по Исус и Му служеа.

Меѓу нив беа Марија Магдалена и Марија, мајката на Јаков и Јосиф, и мајката на Зеведеевите синови.

А кога се стемни, дојде еден богат човек од Ариматеја, по име Јосиф, кој исто така беше Исусов ученик;

тој отиде кај Пилат и го побара Исусовото тело. Тогаш Пилат нареди да го предадат телото.

А Јосиф, штом го зеде телото, Го обви со чиста плаштаница,

и Го положи во својот нов гроб, што го беше издлабил во карпа; па, откако постави голем камен пред влезот на гробот, си отиде.

А таму беа Марија Магдалена и другата Марија, кои седеа спроти гробот.

Следниот ден, по денот на Подготовката, се собраа првосвештениците и фарисеите кај Пилат,

И му рекоа: „Господаре, се сетивме дека Оној измамник, уште додека беше жив, рече: ‚По три дена ќе воскреснам.‘“

Затоа нареди да се чува гробот до третиот ден, за да не отидат Неговите ученици и да Го украдат, па да му кажат на народот: „Воскресна од мртвите!“ Така последната измама ќе биде полоша од првата.“

Пилат им рече: „Имате стража; одете и направете како што знаете.“

Тие отидоа, го обезбедија гробот, го запечатија каменот и поставија стража.