Прескокни кон главната содржина

Матеј

Глава 9

  1. 1

    Тогаш Исус влезе во чамецот, премина на другата страна и дојде во Својот град.

  2. 2

    И ете, Му донесоа еден парализиран човек, положен на постела. Кога ја виде нивната вера, Исус му рече на парализираниот: „Охрабри се, сине! Ти се простуваат гревовите.“

  3. 3

    Тогаш некои од учителите на Законот рекоа во себе: „Овој богохулствува.“

  4. 4

    А Исус, штом ги разбра нивните мисли, рече: „Зошто негувате зли мисли во своите срца?

  5. 5

    Што е полесно да се каже: ‚Ти се простуваат гревовите‘, или: ‚Стани и оди‘?

  6. 6

    Но да знаете дека Човечкиот Син има власт на земјата да простува гревови.“ Тогаш му рече на парализираниот: „Стани, земи ја постелата и оди си дома!“

  7. 7

    И тој стана, ја зеде својата постела и си отиде дома.

  8. 8

    А народот, кога го виде тоа, се исплаши и Го прослави Бог, Кој им даде таква власт на луѓето.

  9. 9

    Кога заминуваше оттаму, Исус виде еден човек, по име Матеј, како седи на даночницата, и му рече: „Следи Ме!“ Тој стана и тргна по Него.

  10. 10

    И додека Исус седеше на трпеза во куќата, одеднаш многумина даночници и грешници дојдоа и седнаа до Него и до Неговите ученици.

  11. 11

    Но, штом го видоа тоа фарисеите, им рекоа на Неговите ученици: „Зошто вашиот Учител јаде со даночници и грешници?“

  12. 12

    Кога го чу тоа, Исус им рече: „Не им треба лекар на здравите, туку на болните.

  13. 13

    Одете и научете што значи: ‚Милост сакам, а не жртва.‘ Зашто не дојдов да ги повикам праведниците, туку грешниците.“

  14. 14

    Тогаш дојдоа кај Него Јовановите ученици и рекоа: „Зошто ние и фарисеите постиме многу, а Твоите ученици не постат?“

  15. 15

    А Исус им рече: „Зар можат свадбените гости да бидат нажалени додека со нив е младоженецот? Но ќе дојдат денови, кога младоженецот ќе им биде одземен, па тогаш ќе постат.

  16. 16

    Никој не става крпа од ново платно на стара облека, зашто закрпата ќе се откине од облеката и расцепот ќе стане уште поголем.

  17. 17

    Ниту се става ново вино во стари кожени мевови. Инаку мевовите ќе пукнат, виното ќе се истури, а мевовите ќе пропаднат. Новото вино се става во нови кожени мевови, и така и двете се зачувуваат.“

  18. 18

    Додека Исус им го зборуваше тоа, Му пристапи еден старешина, Му се поклони и рече: „Ќерка ми штотуку умре; но дојди, положи ја Својата рака врз неа, и таа ќе оживее.“

  19. 19

    Исус стана и тргна по него, а со Него и Неговите ученици.

  20. 20

    И ете, една жена, која страдаше дванаесет години од крвавење, се приближи одзади и се допре до крајот на Неговата облека.

  21. 21

    Зашто си велеше: „Само ако се допрам до Неговата облека, ќе оздравам.“

  22. 22

    Исус се сврте, ја виде и рече: „Охрабри се, ќерко! Твојата вера те спаси.“ И жената оздраве во истиот час.

  23. 23

    И кога дојде Исус во куќата на старешината и ги виде свирачите и вознемирениот народ,

  24. 24

    им рече: „Излезете надвор, зашто девојката не е умрена, туку спие.“ А тие Му се потсмеваа.

  25. 25

    Но штом го истера народот, Тој влезе, ја фати девојката за рака и таа стана.

  26. 26

    И се расчу тоа по целиот крај.

  27. 27

    А кога Исус си одеше оттаму, тргнаа по Него двајца слепи и викаа: „Смилувај ни се, Сине Давидов!“

  28. 28

    А штом дојде во куќата, слепците се приближија до Него. И Исус им рече: „Верувате ли дека можам да го направам тоа?“ Тие Му рекоа: „Да, Господи!“

  29. 29

    Тогаш ги допре нивните очи и рече: „Нека ви биде според вашата вера!“

  30. 30

    И очите им се отворија; а Исус им заповеда строго: „Гледајте, никој да не дознае!“

  31. 31

    А тие, штом излегоа, разнесоа вест за Него по целата таа земја.

  32. 32

    Додека тие излегуваа, Му доведоа еден нем човек, опседнат од демон.

  33. 33

    Откако демонот беше изгонет, немиот проговори. Народот се восхитуваше и велеше: „Никогаш не се видело вакво нешто во Израел!“

  34. 34

    Но фарисеите велеа: „Тој ги изгонува демоните со помош на началникот на демоните.“

  35. 35

    Исус одеше по сите градови и села, поучуваше во нивните синагоги, го проповедаше Евангелието за царството и лекуваше секаква болест и секаква немоќ.

  36. 36

    Кога го виде мноштвото, се сожали над нив, зашто беа измачени и беспомошни, како овци без пастир.

  37. 37

    Тогаш им рече на Своите ученици: „Жетвата е голема, а работници малку;

  38. 38

    затоа помолете Го Господарот на жетвата да испрати работници на Својата жетва.“