4 Мојсеева — Броеви

Господ му рече на Мојсеј во моавските полиња, покрај Јордан спроти Ерихон:

„Заповедај им на Израелевите синови да им дадат на Левитите од своето наследство градови за живеење; и дајте им на Левитите и пасишта околу градовите.

Градовите нека им бидат за живеење, а нивните пасишта нека бидат за нивниот добиток, за нивните стада и за сите нивни животни.

А пасиштата на градовите што ќе им ги дадете на Левитите нека бидат од ѕидот на градот нанадвор, илјада лакти наоколу.

А надвор од градот измерете на источната страна две илјади лакти, на јужната страна две илјади лакти, на западната страна две илјади лакти и на северната страна две илјади лакти, а градот нека биде во средината. Тоа нека им бидат пасиштата на градовите.

А од градовите што ќе им ги дадете на Левитите, шест нека бидат градови за прибежиште, во кои ќе допуштите да побегне убиецот; а покрај нив дајте уште четириесет и два града.

Сите градови што ќе им ги дадете на Левитите нека бидат четириесет и осум града, со нивните пасишта.

А градовите што ќе ги дадете од имотот на Израелевите синови – од поголемото племе земете повеќе, а од помалото племе земете помалку; секое племе според своето наследство што ќе го наследи, нека даде од своите градови на Левитите.“

Господ му рече на Мојсеј:

„Кажи им на Израелевите синови и речи им: Кога ќе преминете преку Јордан во ханаанската земја,

определете си градови што ќе ви бидат градови за прибежиште, за да побегне таму убиецот што ненамерно убил човек.

И тие градови нека ви бидат за прибежиште од крвниот одмаздник, за да не умре убиецот додека не застане пред собранието на суд.

А градовите што ќе ги дадете нека ви бидат шест градови за прибежиште.

Три града дајте од оваа страна на Јордан, а три града дајте во ханаанската земја; тие нека бидат градови за прибежиште.

За Израелевите синови, за дојденецот и за придојдениот меѓу нив, овие шест града нека бидат за прибежиште, за да побегне таму секој што ненамерно убил човек.

Но ако го удри со железен предмет и тој умре, тој е убиец; убиецот сигурно нека биде казнет со смрт.

Ако го удри со камен во раката, со кој може да се убие, и тој умре, тој е убиец; убиецот сигурно нека биде казнет со смрт.

Или ако го удри со дрвен предмет во раката, со кој може да се убие, и тој умре, тој е убиец; убиецот сигурно нека биде казнет со смрт.

Крвниот одмаздник нека го убие убиецот; кога ќе го сретне, нека го убие.

Ако од омраза го турне или фрли нешто врз него со умисла, и тој умре,

или ако од непријателство го удри со својата рака и тој умре, оној што го удрил сигурно нека биде казнет со смрт; тој е убиец. Крвниот одмаздник нека го убие убиецот кога ќе го сретне.

Но ако ненамерно, без непријателство, го турне или фрли врз него некаков предмет без умисла,

или со камен од кој може да се умре, без да го види, го фрли врз него, и тој умре, а не му бил непријател и не му сакал зло,

тогаш собранието нека суди меѓу оној што удрил и крвниот одмаздник според овие закони.

И собранието нека го избави убиецот од раката на крвниот одмаздник, и собранието нека го врати во градот на неговото прибежиште, каде што побегнал; и нека живее таму до смртта на првосвештеникот, кој бил помазан со свето масло.

Но ако убиецот излезе надвор од границата на својот град за прибежиште, каде што побегнал,

и крвниот одмаздник го најде надвор од границата на неговиот град за прибежиште и го убие, нема да има крвна вина за него.

Зашто убиецот требаше да остане во својот град за прибежиште до смртта на првосвештеникот; а по смртта на првосвештеникот убиецот може да се врати во земјата на својот имот.

И ова нека ви биде законска уредба низ вашите поколенија, во сите ваши живеалишта.

Ако некој убие човек, убиецот нека биде убиен според изјавата на сведоци; но еден сведок не е доволен да сведочи против некого за смрт.

И не земајте откуп за животот на убиецот што е виновен за смрт, туку сигурно нека биде казнет со смрт.

И не земајте откуп за оној што побегнал во својот град за прибежиште, за да се врати и да живее во земјата пред смртта на свештеникот.

Не ја осквернувајте земјата во која сте, зашто крвта ја осквернува земјата; а за земјата не може да се изврши помирување за крвта што е пролеана во неа, освен со крвта на оној што ја пролил.

И не ја осквернувајте земјата во која живеете, среде која и Јас престојувам; зашто Јас, Господ, престојувам меѓу Израелевите синови.“