Прескокни кон главната содржина

Псалми

Глава 137

  1. 1

    Покрај реките во Вавилон седевме и плачевме кога ќе се сетевме на Сион.

  2. 2

    На врбите што растеа таму ги закачивме своите харфи.

  3. 3

    Зашто оние што нѐ заробија бараа да им пееме, а оние што нѐ опустошија бараа да ги развеселуваме: „Испејте ни некоја од Сионските песни!“

  4. 4

    Но како да ја пееме Господовата песна додека сме во туѓа земја?

  5. 5

    Ако некогаш те заборавам, Ерусалиме, нека ја заборави мојата десна рака својата вештина.

  6. 6

    Нека ми се залепи јазикот за непцето ако престанам да се сеќавам на тебе, ако Ерусалим не го ставам над секоја своја радост.

  7. 7

    Господи, сети се што правеа Едомците во денот кога Ерусалим беше разоруван, како викаа: „Разурнете го! Разурнете го до самите темели!“

  8. 8

    Ќерко вавилонска, тебе те чека опустошување; блажен е оној што ќе ти возврати за она што ти ни го направи.

  9. 9

    Блажен ќе биде оној што ќе ги фати твоите деца и ќе ги разбие од карпа.