Псалми

Слушнете го ова, сите народи; обрнете внимание, сите жители на светот,

и ниски и високи, богати и сиромашни — сите заедно.

Мојата уста ќе зборува мудро, а мислите на моето срце ќе носат разум.

Ќе го наведнам увото кон поуката и со харфа ќе ја разоткријам својата загатка.

Зошто би се плашел во денови на неволја, кога ме опкружува злото на оние што ми се по петиците?

Тие се надеваат на својот имот и се фалат со огромното богатство.

Но ниту еден човек не може да го откупи својот брат, ниту може на Бог да Му ја плати цената за неговиот живот,

зашто откупот за човечкиот живот е прескап и засекогаш останува недостижен,

за да може човекот да живее довека и никогаш да не види распаѓање.

Секој гледа дека и мудрите умираат; исто така загинуваат безумниот и неразумниот, а своето богатство им го оставаат на други.

Во себе мислат дека нивните домови ќе траат довека и нивните живеалишта од поколение до поколение; дури и земјите ги нарекуваат по своето име.

Но човекот, иако е во чест, не останува засекогаш; станува како животните што загинуваат.

Таков е патот на оние што се надеваат на себе, а сепак оние што доаѓаат по нив продолжуваат да ги одобруваат нивните зборови.

Како овци се определени за гробот и смртта ќе им биде пастир. Наутро праведните ќе владеат над нив; нивната убавина ќе исчезне, а гробот ќе им стане живеалиште.

Но Бог ќе ме откупи од власта на гробот, зашто Тој ќе ме прими.

Не плаши се кога некој ќе се збогати и кога ќе се зголеми славата на неговиот дом.

Кога ќе умре, ништо нема да земе со себе; неговата слава нема да слезе по него.

Иако додека е жив самиот себеси се смета за благословен, а луѓето го фалат човекот кога си угодува,

сепак и тој ќе отиде кај поколението на своите татковци, кои повеќе никогаш нема да ја видат светлината.

Човекот што живее во чест, а нема разум, е како животните што загинуваат.