Прескокни кон главната содржина

Псалми

Глава 74

  1. 1

    Боже, зошто нѐ отфрли толку долго? Зошто Твојот гнев гори против овците на Твоето пасиште?

  2. 2

    Сети се на Своето собрание, кое одамна го придоби, на племето што го откупи за Свое наследство; сети се и на гората Сион, каде што живееше.

  3. 3

    Упати ги Своите чекори кон овие вечни урнатини, кон сето зло што непријателот го направи во светилиштето.

  4. 4

    Твоите противници рикаат среде местото каде што се собиравме; ги поставија своите знамиња како знаци на победа.

  5. 5

    Изгледаа како дрвосечачи што со секири расчистуваат густа шума.

  6. 6

    Со секири и чекани ги искршија сите резби.

  7. 7

    Го предадоа Твоето светилиште на оган; го осквернија живеалиштето на Твоето име и го срамнија со земја.

  8. 8

    Во срцето си рекоа: „Целосно да ги уништиме!“ И ги изгореа сите места за богослужба во земјата.

  9. 9

    Повеќе не ги гледаме нашите знаци; нема пророк, и никој меѓу нас не знае до кога ќе трае ова.

  10. 10

    До кога, Боже, противникот ќе се потсмева? Зар непријателот засекогаш ќе го хули Твоето име?

  11. 11

    Зошто ја задржуваш Својата рака, Својата десница? Извади ја и доврши го судот!

  12. 12

    Но Бог е мојот Цар уште од древни времиња; Тој донесува спасение среде земјата.

  13. 13

    Ти со Својата сила го раздели морето и им ги скрши главите на морските чудовишта.

  14. 14

    Ти му ги здроби главите на Левијатан и го даде за храна на жителите во пустината.

  15. 15

    Ти расцепи карпи и пушти извори и потоци; Ти исуши и реки што постојано течеа.

  16. 16

    Твој е денот и Твоја е ноќта; Ти ги постави светлината и сонцето.

  17. 17

    Ти ги одреди сите граници на земјата; Ти ги создаде и летото и зимата.

  18. 18

    Сети се, Господи, дека непријателот Те навредува и дека безумен народ го хули Твоето име.

  19. 19

    Не ја предавај Својата грлица на дивите ѕверови; не го заборавај засекогаш животот на Своите сиромашни.

  20. 20

    Погледни на Својот завет, зашто мрачните краишта на земјата се полни со живеалишта на насилство.

  21. 21

    Нека не се враќа угнетениот посрамен; сиромашниот и бедниот нека го слават Твоето име.

  22. 22

    Стани, Боже, и одбрани го Своето дело; сети се како безумникот секој ден Те навредува.

  23. 23

    Не го заборавај гласот на Своите противници; вревата на оние што се креваат против Тебе станува сѐ погласна.