Откровение

Потоа видов друг голем и чудесен знак на небото: седум ангели со седум последни неволји, зашто со нив се довршува Божјиот гнев.

Видов нешто како стаклено море измешано со оган. Крај стакленото море стоеја оние што го победија ѕверот, неговиот лик и бројот на неговото име. Во рацете имаа Божји харфи.

Тие ја пееја песната на Мојсеј, Божјиот слуга, и песната на Агнецот: „Големи и чудесни се Твоите дела, Господи Боже Семоќен! Праведни и вистинити се Твоите патишта, Цару на народите!

Кој нема да има стравопочит кон Тебе, Господи, и кој нема да го прослави Твоето име? Зашто само Ти си свет. Сите народи ќе дојдат и ќе се поклонат пред Тебе, зашто Твоите праведни дела се покажаа.“

Потоа видов како на небото се отвори храмот — шаторот на сведоштвото.

Од храмот излегоа седумте ангели што ги имаа седумте неволји. Беа облечени во чист и светол лен и препашани околу градите со златни појаси.

Едно од четирите живи суштества им даде на седумте ангели седум златни чаши полни со гневот на Бог, Кој живее засекогаш.

Храмот се исполни со дим од Божјата слава и од Неговата сила. Никој не можеше да влезе во храмот додека не завршат седумте неволји на седумте ангели.