Откровение
Глава 16
- 1
Тогаш слушнав силен глас од храмот како им вели на седумте ангели: „Одете и излејте ги седумте чаши на Божјиот гнев врз земјата.“
- 2
Првиот ангел отиде и ја излеа својата чаша врз земјата. Тогаш се појавија болни и тешки рани на луѓето што го имаа белегот на ѕверот и му се поклонуваа на неговиот лик.
- 3
Вториот ангел ја излеа својата чаша во морето, и тоа стана како крв од мртовец. Сѐ што живееше во морето умре.
- 4
Третиот ангел ја излеа својата чаша врз реките и водните извори, и тие станаа крв.
- 5
Тогаш го слушнав ангелот на водите како вели: „Праведен си Ти, Кој си и Кој беше, Светиот, зашто вака пресуди.
- 6
Тие пролеаја крв на светите и пророците, а Ти им даде крв да пијат. Тоа го заслужија.“
- 7
И слушнав од жртвеникот: „Да, Господи Боже Семоќен, вистинити и праведни се Твоите судови.“
- 8
Четвртиот ангел ја излеа својата чаша врз сонцето, и на сонцето му беше дадено да ги гори луѓето со оган.
- 9
Луѓето беа изгорени од голема жега и го хулеа името на Бог, Кој има власт над овие неволји. Но не се покајаа и не Му оддадоа слава.
- 10
Петтиот ангел ја излеа својата чаша врз престолот на ѕверот, и неговото царство се помрачи. Луѓето си ги гризеа јазиците од болка
- 11
и Го хулеа небесниот Бог поради своите болки и рани, но не се покајаа за своите дела.
- 12
Шестиот ангел ја излеа својата чаша врз големата река Еуфрат. Нејзината вода пресуши, за да се подготви патот за царевите што доаѓаат од исток.
- 13
Тогаш видов три нечисти духови, слични на жаби, како излегуваат од устата на змејот, од устата на ѕверот и од устата на лажниот пророк.
- 14
Тоа се демонски духови што прават знаци. Тие одат кај царевите на целиот свет за да ги соберат за битката во големиот ден на Бог Семоќниот.
- 15
„Ете, доаѓам како крадец! Благословен е оној што е буден и ја чува својата облека, за да не оди гол и да не се види неговиот срам.“
- 16
И ги собраа царевите на местото што на еврејски се нарекува Армагедон.
- 17
Седмиот ангел ја излеа својата чаша во воздухот. Тогаш од храмот, од престолот, излезе силен глас: „Се сврши!“
- 18
Настанаа молњи, гласови и громови, а потоа силен земјотрес — толку голем земјотрес немало откако има човек на земјата.
- 19
Големиот град се распадна на три дела, а градовите на народите паднаа. Бог се сети на големиот Вавилон и му ја даде чашата исполнета со виното на Својот жесток гнев.
- 20
Секој остров исчезна и горите повеќе не се најдоа.
- 21
Од небото врз луѓето паѓаше огромен град, со зрна тешки околу еден талант. Луѓето Го хулеа Бог поради неволјата од градот, зашто беше ужасно голема.